Διαστάσεις Ό,τι πουν οι ραβίνοι

«Πιστεύω πως δεν είναι δυνατή η ειρηνική συνύπαρξη των Ισραηλινών και των
Παλαιστινίων. Είναι αδύνατον να συνεννοηθούμε. Δεν ξέρω ποια είναι η λύση. Έχω
εμπιστοσύνη στον Θεό». Λεάτ Πελέντ

Στην Ιερουσαλήμ: η 18χρονη Λεάτ με τέσσερα από τα πέντε αδέλφια της

Το περιοδικό τής Ελ Παΐς που κυκλοφόρησε την περασμένη Κυριακή είχε
αφιέρωμα στους 18άρηδες. Δώδεκα νέοι αυτής της ηλικίας απ’ όλο τον κόσμο
μίλησαν για τους φόβους και τις ελπίδες τους, για τις αγωνίες και τις
προσδοκίες τους. H Εύα από την Ολλανδία είπε ότι της αρέσει να ζωγραφίζει και
να ταξιδεύει. H Αγκνές από την Κένυα θέλει από τον μελλοντικό σύζυγό της να
είναι τρυφερός, τίμιος, πειθαρχημένος και να προέρχεται από τη φυλή της, τους
κικούγιου. H Γιάρα από την Παλαιστίνη ονειρεύεται να ανοίξει δική της
επιχείρηση στη Ραμάλα, ο Γκάο Γιονγκ από την Κίνα πιστεύει πως είναι πολύ
νωρίς για σεξουαλικές σχέσεις και ο Μισάλ από την Πολωνία είναι πολύ
χαρούμενος που τα χρόνια του κομμουνισμού ανήκουν στο παρελθόν.

Όλοι εκπέμπουν λίγο-πολύ θετικά μηνύματα: είναι 18 ετών και το μέλλον τούς
ανήκει. Όλοι, εκτός από έναν, ή μάλλον μία: την «εκπρόσωπο» του Ισραήλ. H
18χρονη Λεάτ ονειρεύεται πρώτα απ’ όλα να παντρευτεί και να κάνει όσα παιδιά
της δώσει ο Θεός. Προσοχή: δεν θέλει εραστή, αλλά σύζυγο, τον οποίο θα
διαλέξει την κατάλληλη στιγμή ανάμεσα στους υποψηφίους που θα της παρουσιάσουν
οι γονείς της, οι συγγενείς της ή οι ραβίνοι. Το δεύτερο όνειρό της είναι να
γίνει ξεναγός, όχι όμως με την τουριστική ή την εμπορική έννοια, αλλά να μάθει
να διδάσκει τη γη, ώστε να κάνει τους άλλους να αγαπήσουν το Ισραήλ.

Τον πατέρα της τον λένε Ρόνι, είναι 44 ετών, κατάγεται από τη Ρουμανία και
εργάζεται στο Μουσείο του Ισραήλ. Τη μητέρα της τη λένε Γκαλίντ, είναι 40
ετών, κατάγεται από το Ντητρόιτ και ασχολείται με τα οικιακά. «Πιστεύω πως και
οι δύο είναι αριστεροί, σε κάθε περίπτωση εγώ είμαι πολύ πιο δεξιά από
‘κείνους», λέει η Λεάτ στην Ελ Παΐς. «H τελευταία φορά που πήγα σε
διαδήλωση ήταν στα τέλη Σεπτεμβρίου. Έλαβα μέρος σε μια ανθρώπινη αλυσίδα που
είχαν δημιουργήσει οργανώσεις εποίκων. Ενώσαμε τους οικισμούς του Γκους Κατίφ
με την Ιερουσαλήμ. Ήταν μια ενέργεια διαμαρτυρίας για την απόφαση του Σαρόν να
διαλύσει τους 21 θύλακες της Λωρίδας της Γάζας. Για τους Εβραίους, η ειρήνη
έχει μεγαλύτερη αξία απ’ ό,τι για τους Παλαιστινίους. Εκείνοι την
αντιλαμβάνονται ως κάτι εφήμερο, ενώ για μας είναι μια ανώτατη αξία».

H νεαρή Ισραηλινή έχει ασφαλώς ελαφρυντικά. H καθημερινή της ζωή έχει
σημαδευτεί από την τρομοκρατία. Όταν οι συνομήλικοί της από άλλες χώρες
σπουδάζουν, εκείνη κάνει τη στρατιωτική της θητεία. Αν όμως ένας νέος
σκέπτεται έτσι, αν αυτά είναι τα οράματα και οι αξίες του, αν δεν αντιδρά στη
στρατιωτική λογική των μεγαλυτέρων του, τι μέλλον περιμένει αλήθεια τη χώρα
του;