Δρόμοι

Ναι…

… πέρασε στην Ιστορία χθες τα ξημερώματα. Ο μικρόψυχος Ισραηλινός αντίπαλός
του συναίνεσε τελικά να ταφεί στη Μουκάτα, αφού προηγουμένως απέδειξε για άλλη
μία φορά πόσο είναι μικρός μπροστά στο ύψος των περιστάσεων. Αρνήθηκε να
ικανοποιήσει την τελευταία επιθυμία του ετοιμοθάνατου: να ταφεί δηλαδή στην
Ιερουσαλήμ. Ούτε καν την αιτία του θανάτου του Γιάσερ Αραφάτ δεν μας επέτρεψε
να γνωρίζουμε με σιγουριά ο Αριέλ Σαρόν. Λευχαιμία; Ηπατική ανεπάρκεια; Ή
δηλητηρίαση; Πώς θα το μάθουμε άραγε κάποτε με βεβαιότητα; Ο ίδιος αυτός
μικρόψυχος Ισραηλινός στρατοκράτης δεν ήταν που έβαζε την υπογραφή του, πριν
από μερικούς μήνες, στη διαταγή για την εξόντωση του αιώνιου αντιπάλου του;

Τούτες τις ώρες…

… που ακόμη και εχθροί του έγιναν συμπονετικοί – ο αντίπαλος είναι νεκρός –
και οι αναλυτές και οι σχολιαστές χύνουν μαύρο δάκρυ στο προσκεφάλι του και
λένε πως τώρα που βγήκε από τη μέση ο «δυνάστης» οι Παλαιστίνιοι έχουν πολύ
περισσότερες ελπίδες να αναγνωριστούν τα εθνικά τους δίκαια, ας θυμηθούμε πάλι
τι έγραψε ο Παλαιστίνιος συγγραφέας Ελίας Σαμπάρ για τον χαμό τού Αραφάτ: «Οι
Παλαιστίνιοι χάνουν μία από τις μεγάλες μορφές τους. Σίγουρα θα παρουσιαστούν
άλλοι. Ας μην ανησυχεί κανείς γι’ αυτό – ή ας μην κάνει πως ανησυχεί. Οι
Ισραηλινοί – όσοι από αυτούς δεν τρίβουν τα χέρια τους από χαρά – το
σκέπτονται σοβαρά. Γιατί χάνουν και αυτοί έναν συνομιλητή που είχε καταφέρει
να πείσει τον λαό του πως είχε σημάνει η ώρα για τη μοιρασιά της πατρίδας και
πως αυτός ήταν ο μοναδικός τρόπος για να ξανακερδίσει η παλαιστινιακή γη τη
βαθιά της ταυτότητα, ο τρόπος της ειρήνης ανάμεσα σε καρδιές συμφιλιωμένες».

«Μπεν Μάβετ»…

… Έτσι, «γιο του θανάτου», λένε στα εβραϊκά αυτόν που πρέπει να σκοτωθεί. Τα
λόγια «Μπεν Μάβετ» τα βρίσκουμε στην Παλαιά Διαθήκη, όταν ο βασιλιάς Δαβίδ
διαπράττει ένα αποτρόπαιο έγκλημα. Κανονίζει να σκοτωθεί στη μάχη ο πιο
έμπιστος αξιωματικός του, ώστε να μπορέσει να αποκτήσει τη γυναίκα του. Ο
προφήτης Ιωνάθαν τον καταγγέλλει για το κρίμα του και του διηγείται την
ιστορία του πλούσιου που έσφαξε το μοναδικό πρόβατο ενός φτωχού ανθρώπου. Ο
Δαβίδ εξοργίζεται και λέει στον προφήτη: «Ο άνθρωπος που το έκανε αυτό είναι
γιος του θανάτου!». Και ο Ιωνάθαν τού απαντά: «Εσύ είσαι αυτός ο άνθρωπος!».

Ο «γιος του θανάτου»…

… που ο Σαρόν πίστευε πως πρέπει να σκοτωθεί, δεν υπάρχει πια. Αντί να
χαίρεται – «πρόσφατη εξέλιξη που θα μπορούσε να αποτελέσει ιστορική καμπή»,
χαρακτήρισε χθες τον θάνατο του Αραφάτ -, ο Σαρόν θα έπρεπε να λυπάται. Αυτός
ο θάνατος μπορεί να γίνει ο πολιτικός τάφος του. Γιατί ο Σαρόν υπήρχε πάντα
μονάχα μέσα από τη «βεντέτα του» με τον Παλαιστίνιο ηγέτη.