Διαστάσεις Tο λάθος της κοσμοπολίτικης Aμερικής

Υψηλότερη συμμετοχή στις εκλογές ίσον περισσότεροι νεαροί ψηφοφόροι ίσον
μεγαλύτερη υποστήριξη προς τους Δημοκρατικούς. H ψευδαίσθηση αυτή κράτησε
αρκετές ώρες της Μαύρης Τρίτης, παραπλανώντας ακόμη και μεγάλες αμερικανικές
εφημερίδες.

Αμερικανική νησίδα (του Πλαντύ, από τη «Μοντ»)

H συμμετοχή ήταν πράγματι αυξημένη: σε σχέση με τις εκλογές του 2000, ψήφισαν
14,5 εκατομμύρια Αμερικανοί περισσότεροι. Από αυτούς, όμως, τα 9 εκατομμύρια
ψήφισαν Μπους και μόλις τα 5,5 εκατομμύρια Κέρυ! Και οι έξι Πολιτείες στις
οποίες σημειώθηκε ρεκόρ συμμετοχής (Φλόριντα, Τζόρτζια, Κεντάκι, Νότια
Καρολίνα, Τενεσή και Βιρτζίνια) έδωσαν πλειοψηφία στον Μπους. Κινητοποιήθηκε
πράγματι η γενιά του MTV, οι νέοι που ανακάλυψαν την πολιτική στις
αντιπολεμικές διαδηλώσεις και στις ιστοσελίδες των bloggers. Με ακόμη
μεγαλύτερο ενθουσιασμό, όμως, έσπευσε στις κάλπες η χριστιανική Δεξιά,
άνθρωποι που πριν από τέσσερα χρόνια είχαν μείνει στα σπίτια τους επειδή τους
είχε ενοχλήσει το αλκοολικό παρελθόν του υποψηφίου των Ρεπουμπλικανών, αλλά
τώρα αισθάνθηκαν ότι πρέπει να υπερασπιστούν τη χώρα τους από την επέλαση των
ομοφυλοφίλων, των αθέων και των υπέρμαχων των αμβλώσεων. Το μεγάλο λάθος της
κοσμοπολίτικης Αμερικής ήταν ότι υποτίμησε αυτό το κομμάτι του πληθυσμού, τους
θρησκευόμενους Αμερικανούς που τρέχουν να αγοράσουν τα βιβλία του Τιμ Λαχέι,
που πηγαίνουν μέρα παρά μέρα στην εκκλησία και που δεν θέλουν να διδάσκεται η
θεωρία της εξέλιξης στα σχολεία των παιδιών τους.

Απέναντι σε αυτή την «ηθική πλειοψηφία», οι νεαροί ψηφοφόροι έκαναν το χρέος
τους, όσο κι αν δεν τους ενέπνεε ο υποψήφιος των Δημοκρατικών. Το ποσοστό των
πολιτών κάτω των 30 ετών που προσήλθε στις κάλπες ήταν αυτήν τη φορά 51,6%
(έναντι 42,3% πριν από τέσσερα χρόνια) και η συγκεκριμένη ηλικιακή κατηγορία
ήταν η μόνη στην οποία κέρδισε ο Κέρυ, με 54% (έναντι 44% του Μπους). Όπως
γράφει όμως στην Μπόστον Γκλόουμπ ο Ντέηβιντ Κινγκ, διευθυντής της
Σχολής Τζων Κέννεντυ του Χάρβαρντ, θα ήταν λάθος των Δημοκρατικών να θεωρήσουν
ότι αυτοί οι ψηφοφόροι τούς «ανήκουν». Για να περιγραφεί η σημερινή
αμερικανική νεολαία, δεν αρκούν οι παραδοσιακοί χαρακτηρισμοί του συντηρητικού
και του φιλελεύθερου. Έρευνα που πραγματοποίησε στις αρχές του χρόνου το
Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ μεταξύ των φοιτητών έδειξε ότι οι μισοί απ’ αυτούς
στηρίζουν τα πολιτικά τους επιχειρήματα σε θρησκευτική και ηθική βάση.
Υποστηρίζουν την οικουμενική περίθαλψη, αλλά απορρίπτουν τους γάμους των
ομοφυλοφίλων. Ενδιαφέρονται για τους φτωχούς, αλλά επηρεάζονται σημαντικά από
το κήρυγμα που ακούνε στην εκκλησία. Αν το 29% των Αμερικανών δηλώνουν
«αναγεννημένοι χριστιανοί», το αντίστοιχο ποσοστό μεταξύ των φοιτητών φτάνει
το 35%!

Εδώ λοιπόν θα κριθεί το μέλλον της Αμερικής. Τι χρώμα θα πάρει ο ηθικός
ιδεαλισμός των νέων; Θα μπορέσουν οι προοδευτικές δυνάμεις, οι διανοούμενοι,
οι καλλιτέχνες, να πλησιάσουν αυτό το κομμάτι του πληθυσμού και να
αξιοποιήσουν τον δυναμισμό τους ή θα τους παραδώσουν βορά στους
φονταμενταλιστές;