ANAΛΩΣIMA Σωστά, κυρία Γιαννάκου!

Αρχαία και πάλι Αρχαία. Έτσι θα καλυφθεί και το χάσμα των γενεών.

Υπάρχουν άνθρωποι που μεγάλωσαν χρησιμοποιώντας την περισπωμένη και τη δασεία
και τώρα δεν μπορούν να συνεννοηθούν με τα εγγόνια τους.

Περισσότερες ώρες Αρχαία, ναι, αλλά όχι μόνο τόσες. Πολλά Αρχαία, πολύ
περισσότερα. Να αρχίζουν από το Δημοτικό, να πέφτουν οι σπόροι σε τρυφερή
ηλικία. Για να μπορεί κάποιος να καταλαβαίνει Πλάτωνα στα 18 του πρέπει να
έχει αρχίσει το «λύω» τουλάχιστον στα έξι. Έτσι δεν είναι; Δώδεκα χρόνια
Αρχαία, να τα παίζουν στα δάχτυλα οι απόφοιτοι Λυκείου. Δώδεκα χρόνια, τι
είναι μπροστά στην αιωνιότητα; Μπροστά στην τρισχιλιετή ελληνική συνέχεια;
Αφού γίνεται που γίνεται επαναστατική στροφή στις ρίζες της γλώσσας, στην
καθαρή πηγή του μεγαλείου μας, τι το παζαρεύουμε το πράμα;

Εξ απαλών ονύχων να τους την κάνουμε την επίθεση, όσο είναι μικρά και πρόθυμα
και δεν μπορούν να αντιδράσουν. Γιατί στα δεκατρία που πάνε A’ Γυμνασίου έχουν
ήδη μπει στην εφηβεία τα άτιμα, με τόσα βούτυρα που τα ταΐζουμε, και έχουν
ξεκινήσει την αμφισβήτηση.

Αποστηθίζουν τραγουδάκια της μόδας αντί για κλίσεις ονομάτων.

Στο Νηπιαγωγείο λοιπόν καλύτερα. Εκεί, με ζωάκια λούτρινα να παραδίδονται
αρχαίες ονομασίες.

Όνος το γαϊδουράκι, ίππος το αλογάκι. Άσε που με πολλά Αρχαία, πού θα πάει, θα
κωλώσουν και οι διάφοροι αριστούχοι αλλοδαποί, δεν θα κωλώσουν;

Άλλο είναι να έχεις το ελληνικό από την κούνια, να μεγαλώνεις σε σπίτι όπου ο
ένας από τους δύο γονείς ή έστω ένας από τους τέσσερις παππούδες είχε μάθει σε
τρυφερή ηλικία την ύπαρξη του πολυτονικού, κι άλλο με μετανάστες που δεν
ήξεραν ως παιδιά ούτε το ελληνικό αλφάβητο.