200.000 πήγαν… γλυπτική

Σχεδόν 40.000 επισκέπτες έχουν φτάσει ώς τη Γλυπτοθήκη στο Γουδί για να μυηθούν στον κόσμο της γλυπτικής μέσα από τις δημιουργίες του Χένρι Μουρ (φωτογραφία) και του Χρήστου Καπράλου

Έκοψαν εισιτήριο για να δουν τα έργα των μεγάλων σύγχρονων της γλυπτικής στην
Εθνική Πινακοθήκη και τη Γλυπτοθήκη (παράρτημα της Πινακοθήκης). Περίμεναν
ουρά κάτω από τον ήλιο στο πεζοδρόμιο της Βασιλέως Κωνσταντίνου και δεν
δίστασαν να αναζητήσουν το, άγνωστο στους περισσότερους μέχρι τότε, Άλσος
Στρατού στο Γουδί με ένα και μόνο στόχο: να δουν τις μεγαλύτερες εκθέσεις
γλυπτικής που έχουν πραγματοποιηθεί τα τελευταία χρόνια στην Αθήνα. Ποιοι
είναι όμως οι 200.000 επισκέπτες τους; «Διψασμένοι» φιλότεχνοι οι οποίοι
περίμεναν τη στιγμή που θα «χόρταιναν» με γλυπτά; Πιστοί των επιλογών της
Πινακοθήκης; Ή μήπως ακολουθούν μια νέα τάση που μόλις ανατέλλει;

«Και η γλυπτική και η Γλυπτοθήκη είναι must», λέει η διευθύντρια της Εθνικής
Πινακοθήκης, Μαρίνα Λαμπράκη- Πλάκα, που δηλώνει απόλυτα ικανοποιημένη από την
πορεία των εκθέσεων, καθώς οι «Έξι γλύπτες» προσείλκυσαν 160.000 επισκέπτες,
ενώ τη Γλυπτοθήκη έχουν επισκεφθεί μέχρι σήμερα περίπου 40.000 άτομα. «Ο
κόσμος αγαπά τη γλυπτική και ανταποκρίνεται, αλλά δεν του προσφέρουμε πάντα
καλή γλυπτική. Και όταν βλέπει τα αριστουργήματα στο Εθνικό Αρχαιολογικό
Μουσείο είναι λογικό να έχει απαιτήσεις».

ΠΡΟΦΙΛ

Σπουδαστές και συνταξιούχοι το κοινό

Χριστίνα Πατσιώρα, μαθήτρια Λυκείου: «Μου άρεσε περισσότερο ο Μουρ, αλλά δεν νομίζω ότι θα ξαναρχόμουν. Δεν με ενδιαφέρει πολύ»

Ποιο είναι το προφίλ όλων εκείνων που φτάνουν μέχρι την είσοδο της
Γλυπτοθήκης; Το κοινό διαφέρει ανάλογα με τις ημέρες. Τις καθημερινές ανάμεσα
στα 73 αφαιρετικά γλυπτά του ανανεωτή της ανθρωποκεντρικής παράδοσης Χένρι
Μουρ και τις 20 ξύλινες εντυπωσιακές μορφές του Χρήστου Καπράλου, συναντά
κανείς κυρίως συνταξιούχους, φοιτητές και μαθητές.

Τα Σαββατοκύριακα εργαζόμενοι κάθε ηλικίας, οικογένειες με πιτσιρίκια στο
καρότσι, γιαγιάδες με παιδάκια που συνδυάζουν μια επίσκεψη στα έργα τέχνης με
μια βόλτα στο τεράστιο (6,5 στρέμματα) πάρκο γεμάτο από τα πολύχρωμα «Σινιάλα»
που ο γλύπτης Τάκις δάνεισε στην Εθνική Πινακοθήκη ειδικά για την εναρκτήρια
περίοδο της Γλυπτοθήκης. Οι «υποψιασμένοι» σε μεγάλο ποσοστό για το τι
πρόκειται να δουν – καθώς οι περισσότεροι έχουν επισκεφθεί ήδη και τη μεγάλη
έκθεση «Έξι γλύπτες συνομιλούν με τον άνθρωπο», που έληξε στο τέλος
Σεπτεμβρίου στην Εθνική Πινακοθήκη και περιελάμβανε έργα Ροντέν, Μπουρντέλ,
Μαγιόλ, Μπρανκούζι, Τζιακομέτι και Μουρ – και οι «διαβασμένοι» ανήκουν σαφώς
στις μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδες. Αντιθέτως, οι νεαρότεροι, που στην
πλειονότητά τους βλέπουν για πρώτη φορά έκθεση γλυπτικής, δεν συμμερίζονται
τον ενθουσιασμό των μεγαλυτέρων και υποστηρίζουν πως μάλλον δεν θα ανανεώσουν
το ραντεβού τους με τη Γλυπτοθήκη.

Οι περισσότεροι αρχίζουν την περιήγησή τους από την αίθουσα με τα έργα του
Χένρι Μουρ. Όχι μόνο επειδή εκεί βρίσκεται το γκισέ των εισιτηρίων, αλλά
επειδή γνωρίζουν τη δουλειά του πολύ περισσότερο από ό,τι εκείνη του Χρήστου
Καπράλου. Χαρακτηριστικό είναι ότι στην ερώτηση «τι σας έφερε στη
Γλυπτοθήκη;», μόνο ο συνταξιούχος τραπεζικός B.B. απάντησε «ο Καπράλος. Θα
ήθελα περισσότερες εκθέσεις γλυπτικής Ελλήνων καλλιτεχνών. Δεν υπάρχει λόγος
να βλέπουμε Γάλλους, όταν έχουμε καταπληκτικούς Έλληνες, όπως ο Ζογγολόπουλος
για παράδειγμα».

«Ξεκινήσαμε με ένα μεγάλο γεγονός, την αναδρομική του Χένρι Μουρ, για να μάθει
ο κόσμος να βλέπει γλυπτά, ώστε να έρθει στη συνέχεια να γνωρίσει και τους
δικούς μας γλύπτες», εξηγεί η κ. Λαμπράκη-Πλάκα. «Σκοπός μας είναι η
Γλυπτοθήκη να παίξει τον ρόλο του καταλύτη, να δημιουργήσει ενδιαφέρον και να
προωθήσει τη γλυπτική».

«Δεν έχει ακόμη διαμορφωθεί ένα κοινό », εκτιμά από την πλευρά της η υπεύθυνη
του μουσείου γλυπτικής τής Άλεξ Μυλωνά – το μοναδικό ίσως εξειδικευμένο
μουσείο γλυπτικής στην Αθήνα, που λειτουργεί από τον Απρίλιο – Αγγελική
Δουβέρη. «Στην πλειονότητά τους οι άνθρωποι που φτάνουν ώς το δικό μας μουσείο
είτε ασχολούνται με τον χώρο της τέχνης είτε έρχονται τυχαία. Οι μεγάλες
εκθέσεις πιστεύω πως θα βοηθήσουν τον κόσμο να πλησιάσει τη γλυπτική. Μέχρι
σήμερα δεν υπήρχαν αναφορές. Σιγά σιγά θα δημιουργηθεί η τάση και θα αρχίσει
το κοινό να ανταποκρίνεται».

«Είναι κανάλι επιβίωσης στη ζωή η τέχνη»

Κατερίνα Καραδήμα, μαθήτρια Λυκείου: «Μου άρεσαν τα σχέδια που
έδειχναν τα βήματα που κάνει ο καλλιτέχνης μέχρι να ολοκληρώσει το έργο του.
Προτιμώ όμως τη ζωγραφική και τα γλυπτά που έχουν περισσότερες λεπτομέρειες,
όχι τα τόσο αφηρημένα».

Γιώργος Σφακάκης, συνταξιούχος θεολόγος – φιλόλογος: «Με έφερε ο Μουρ.
Θεωρώ πως ένα από τα κανάλια που έχει βρει ο άνθρωπος για να επιβιώνει στη ζωή
είναι η τέχνη. Θα ήθελα να βλέπω περισσότερη γλυπτική στην Ελλάδα. Τέτοιες
εκθέσεις μάς ανοίγουν την όρεξη».

Μάτι, καθηγήτρια Ισπανικών: «Ήθελα να δω τα έργα του Μουρ. Με τον νέο αυτό
χώρο πιστεύω πως θα γίνουν περισσότερα πράγματα για την τέχνη στην Αθήνα».

Νίκος Βασιλειάδης, μαθητής Λυκείου: «Πολύ ωραίες οι εκθέσεις, αλλά δεν
ξέρω αν θα ξαναπήγαινα να δω άλλη έκθεση γλυπτικής. Εξαρτάται από το είδος».

Λίγο πριν από το φινάλε

H αυλαία για την αναδρομική του Χένρι Μουρ πέφτει στις 31 Οκτωβρίου, αλλά οι
πόρτες της Γλυπτοθήκης δεν θα κλείσουν. Τα γλυπτά του Χρήστου Καπράλου θα
παραμείνουν, ενώ τη θέση των έργων του Χένρι Μουρ θα πάρουν 60 δημιουργίες του
Γιάννη Αβραμίδη, δωρεά του καλλιτέχνη, για να ακολουθήσουν την άνοιξη οι
μόνιμες συλλογές.

INFO

Εθνική Γλυπτοθήκη, Άλσος Στρατού, Γουδί, είσοδος από Κατεχάκη, τηλ.
210-7235.937

Μουσείο Άλεξ Μυλωνά, Πλατεία Αγίων Ασωμάτων 5, τηλ. 210-3215.717. Ίντερνετ: http: //www.mam.org.gr.