ANAΛΩΣIMA Bαριά κι ανεξέταστη ύλη

Κύφωση θα πάθουν τα παιδάκια. Κάθε χρόνο φορτώνονται στην τσάντα μεγαλύτερα
και βαρύτερα βιβλία, τα πάνε και τα φέρνουν στο σχολείο, άδικα των αδίκων,
διότι το ζουμί, το πηλίκον, η ουσία και η εξεταστέα ύλη συνίσταται στο ένα
πέμπτο ή το ένα δέκατο όλης αυτής της χαρτούρας. Κάποτε θα πρέπει να ερευνηθεί
πόση παραμόρφωση παθαίνουν οι σπονδυλικές στήλες από τόσο κουβάλημα. Από το
χοντρό βιβλίο των Νέων Ελληνικών, για παράδειγμα, τα παιδιά μαθαίνουν
παπαγαλία έξι ή επτά κείμενα, με την αναλυσούλα τους και την περιληψούλα τους,
να περάσουν να πάνε στην Τεχνική Σχολή, να μάθουν τέχνη και να βγάζουν κανένα
μεροκάματο. Διότι περί αυτού πρόκειται, αυτό σημαίνει TEE, για όποιον δεν
ξέρει. Θα μου πεις, εξασκούνται σηκώνοντας τους τόμους, για την τσάντα με τα
υδραυλικά, που ίσως θα είναι και βαρύτερη. Και τα μεν παιδιά του Τεχνικού
Λυκείου θα είχαν δίκιο να διαμαρτύρονται για το βάρος όλων των μη εξεταστέων
συγγραφέων που αγόγγυστα κουβαλούν, όμως δεν μιλάνε. Συνηθίζουν παιδιόθεν να
βλέπουν τη λογοτεχνία ως βάρος. Και οι καθηγητές, αντί να αγχώνονται με το ότι
τα Νέα Ελληνικά έχουν καταντήσει να διδάσκονται με επτά κεφάλαια, αντί να
σπάνε το κεφάλι τους πώς θα φέρουν σε επαφή με την απόλαυση της ανάγνωσης τα
παιδιά αυτά που δεν θα έχουν ίσως ποτέ ξανά στη ζωή τους την ευκαιρία να
γνωρίσουν τη λογοτεχνία, διαμαρτύρονται επειδή αλλάζουν τα επτά κεφάλαια. E,
ας γίνει και κάποια απόσβεση των αχρησιμοποίητων σελίδων του βιβλίου. Το
σύστημα δεν αλλάζει. Δεν υπάρχει κίνδυνος να αγαπήσουν οι μέλλοντες υδραυλικοί
το διάβασμα, αυτό είναι εξασφαλισμένο.