20 ΕPΩTHΣEIΣ MIXAΛHΣ KAΣΣIMHΣ

ΕΜΠΛΕΚΟΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΕΛΑ – 1η MAH

«Μονόδρομος» θεωρεί ο Μιχάλης Κασσίμης ότι ήταν η πρόσφατη αθώωσή του για
την υπόθεση ΕΛΑ – 1η Μάη. Ωστόσο, η γεύση που του έμεινε από την πολύμηνη
διαδικασία είναι πολύ πικρή. Όσον αφορά τους τέσσερις συγκατηγορουμένους του
(Χρ. Τσιγαρίδα, K. Αγαπίου, Αγγ. Κανά και Ειρ. Αθανασάκη), παραφράζοντας ένα
τραγούδι του Βασ. Παπακωνσταντίνου, πιστεύει ότι κρίθηκαν «ένοχοι χωρίς αιτία
και χωρίς αποδείξεις». Για τη δεύτερη συναφή υπόθεση που εκκρεμεί εις βάρος
του λέει πως, αν οι δικαστές ανέμεναν το αποτέλεσμα αυτής της δίκης, θα είχε
παραπεμφθεί.

Δεκαεπτά χρόνια μετά την επίθεση εις βάρος του Γ. Ραυτόπουλου για την οποία
κατηγορηθήκατε ήρθε η αθώωση. Αναμενόμενη;

Μονόδρομος.

Τα συναισθήματά σας;

Ανάμεικτα. Ικανοποίηση έπειτα από 17 χρόνια ομηρείας και αγωνία για τους
συγκατηγορουμένους μου.

Το όνομά σας ήταν η αιτία που σας οδήγησε στο εδώλιο;

Οπωσδήποτε. Προκύπτει εξάλλου και από το παραπεμπτικό βούλευμα.

Τι απαντάτε σε όλους εκείνους που πιθανότατα δεν έχουν ακόμη πειστεί για
την αθωότητά σας;

H αθωότητά μου κρίθηκε πριν από 17 χρόνια. Από τότε όχι μόνο δεν προέκυψε
κανένα νέο ενοχοποιητικό στοιχείο, αλλά αντίθετα εγώ ενίσχυσα την πεποίθηση
για την αθωότητά μου προσκομίζοντας νέα στοιχεία και μαρτυρίες, που οδήγησαν
στην ομόφωνη αθώωσή μου.

Τι θα αντιτάσσατε στον Γ. Ραυτόπουλο, ο οποίος μίλησε για… νίκη της
τρομοκρατίας;

Ο συνολικός χειρισμός της υπόθεσης ΕΛΑ από πλευράς κράτους (διωκτικές –
δικαστικές αρχές) αποτέλεσε μια στρατηγική νίκη της πολιτικής σκοπιμότητας
έναντι της νομιμότητας, μια στρατηγική νίκη της αυταρχοποίησης και της
καταστολής.

Κάποιοι χαρακτήρισαν την αθώωσή σας ως… άλλοθι της Δικαιοσύνης.

Οι εξοντωτικές και ισοπεδωτικές για όλους τους συγκατηγορουμένους μου ποινές
υπονόμευσαν ακόμη και την προσπάθεια διαχείρισης της αθώωσής μου ως
εξισορροπητικού παράγοντα σ’ αυτή τη δίκη.

Υπήρξαν στιγμές στη διάρκεια της δίκης που… φοβηθήκατε ότι οι δικαστές θα
κατέληγαν σε καταδικαστική κρίση;

Πίστευα ότι θα επικρατήσει η κοινή λογική.

Παρά την αθώωσή σας υπάρχει σε εκκρεμότητα και άλλη δίκη για τον ΕΛΑ.
Πιστεύετε ότι αυτή η απόφαση αποτελεί δεδικασμένο;

Το δεύτερο παραπεμπτικό βούλευμα εκδόθηκε κατά τη διάρκεια της πρώτης δίκης
για να καλύψει γνωστές σκοπιμότητες. Εάν ανέμεναν το αποτέλεσμα της δίκης, δεν
θα είχα παραπεμφθεί.

Πιστεύετε ότι το Εφετείο θα επιφυλάξει διαφορετική μεταχείριση;

Είναι αυτονόητο και επιβάλλεται, λόγω της ανυπαρξίας στοιχείων. Εξάλλου η
απόφαση σε ό,τι αφορά την κ. Αθανασάκη ελήφθη κατά πλειοψηφία.

Θεωρείτε ότι η υπόθεση ΕΛΑ σχετίζεται με το διεθνές κλίμα της
τρομοϋστερίας;

Τον κομμουνιστικό κίνδυνο αντικατέστησε με επάρκεια το νέο αντίπαλο δέος, η
τρομοκρατία.

Πώς χαρακτηρίζετε τους συγκατηγορουμένους σας με τους οποίους για 7 μήνες
μοιραστήκατε το ίδιο εδώλιο;

Δεν μπορώ να τους χαρακτηρίσω ατομικά. Κατά τη διάρκεια αυτής της δίκης
αισθάνθηκα συντροφικότητα και αλληλεγγύη γι’ αυτούς τους ανθρώπους, που τελικά
οδηγήθηκαν στα κελιά των φυλακών.

H άποψή σας για τα αποκαλούμενα «λευκά κελιά»;

Τον σωφρονισμό αντικατέστησε η εκδικητικότητα.

Πώς αισθανθήκατε όταν στην απολογία σας σάς ζήτησαν να… καταδικάσετε τις
επιλογές του αδελφού σας (σ.σ. ο Χρ. Κασσίμης φέρεται ως ιδρυτής του ΕΛΑ);

Αισθάνθηκα να βιώνω τα «πέτρινα χρόνια».

H γεύση που σας άφησε η διαδικασία ήταν «πικρή» ή «γλυκιά»;

Παρ’ όλη την ομόφωνη αθώωσή μου, πολύ πολύ πικρή.

Θεωρείτε δίκαιη την απόφαση για τους συγκατηγορουμένους σας;

«Ένοχοι χωρίς αιτία και χωρίς αποδείξεις», για να παραφράσουμε ένα τραγούδι
του Βασίλη Παπακωνσταντίνου.

Ποια στιγμή από τις 116 συνεδριάσεις δεν θα ξεχάσετε ποτέ;

Το βλέμμα των συγκατηγορουμένων μου, που ανεβαίνοντας από τα κελιά τους
έψαχναν στην αίθουσα τους ανθρώπους τους.

Και ποια θα θέλατε να είχατε ξεχάσει, αλλά δεν μπορείτε;

Την ταπείνωση να σηκώνεσαι για να σε αναγνωρίσουν μάρτυρες.

Οι μαρτυρίες των δεκάδων συναδέλφων σας από τον ΕΟΜΜΕΧ που αναφέρθηκαν στην
προσωπικότητά σας, έπαιξαν ρόλο στη δικανική κρίση;

Φυσικά, σε συνδυασμό με τα πραγματικά στοιχεία που συνεισέφεραν στη
διαδικασία.

Τώρα που τελείωσε η δίκη, πώς θα χαρακτηρίζατε τον εισαγγελέα;

Αμήχανο. Ήθελε να καλύψει τα κενά του βουλεύματος με τη δική του «μοναδική»
θεώρηση της πραγματικότητας.

Την πρόεδρο του δικαστηρίου;

Το γυναικείο πρόσωπο της εξουσίας τελικά δεν διαφέρει κατ’ ελάχιστο από το
αντρικό.