ANAΛΩΣIMA Bίντεο και γιαταγάνι

H τεχνολογία στην υπηρεσία της αποκτήνωσης. Όχι, όχι, λάθος λέξη. Τα κτήνη, τα
ζώα, δεν φέρονται ποτέ με τον τρόπο αυτό. Πρόκειται για παρεξήγηση. Τα ζώα
είναι πιο ευγενικά, από τη φύση τους μάλλον. Ίσως επειδή δεν έχουν ιδέες;
Είναι οι ιδέες που δίνουν σε ανθρώπους τη δύναμη να οργανώνουν αποκεφαλισμούς;
Τρελαίνεσαι. Δε βγαίνει άκρη. Δεν εξυπηρετούν οι λέξεις. Είχαμε ενσωματώσει
στη λέξη «άνθρωπος» κάτι ευγενικό. Λάθος. Οι άνθρωποι κάνουν πράγματα φοβερά.
Μπορούν να εξευτελίσουν έναν αιχμάλωτο, να τον βάλουν πρώτα να κλαίει και να
εκλιπαρεί για τη ζωή του, να τον βιντεοσκοπήσουν έτσι, ύστερα να στείλουν το
βίντεο να προβληθεί, να δει ο «δυτικός κόσμος» τι εύθραυστα όντα είναι οι
πολίτες του, πώς μπορούν αυτοί οι «αντάρτες» με τα όπλα τους να τους
αφαιρέσουν κάθε αξιοπρέπεια. Μπορούν να εκτελέσουν αποκεφαλισμούς χωρίς
γκιλοτίνες, ένα εργαλείο της παρακμιακής Ευρώπης κι αυτό. Με την παραδοσιακή
χαντζάρα. Αλλά το αληθινό τους όπλο είναι η βιντεοκάμερα, το εργαλείο που θα
διαδώσει το θέαμα της δολοφονίας σε εκατομμύρια ανθρώπους και θα δηλητηριάσει
τις ζωές τους. Δεν τη φαντάστηκαν ποτέ μια τέτοια χρήση οι εφευρέτες της. H
εικόνα έφερνε μαζί την ανάγκη να φαίνονται οι άνθρωποι ωραίοι, καλοί, άντε το
πολύ αστείοι. Ίσως μια κάμερα θα κρατούσε μετέωρο το χέρι ενός αποκεφαλιστή
του Μεσαίωνα, θα του δημιουργούσε αμηχανία, των σημερινών όμως τα οπλίζει. Οι
ιδέες λοιπόν από τη μία, ο φανατισμός, από την άλλη, οι δυνατότητες της
τεχνολογίας. Αποτέλεσμα, ένα εφιαλτικό ταξίδι στον χρόνο. Στο παρελθόν που οι
φανατικοί λατρεύουν, από παρεξήγηση, και στο μέλλον που οραματίζονται,
αλλοιώνοντας το παρόν του κόσμου.