MATIEΣ H «σφαλιάρα»

Ο Αλέκος Αλαβάνος ενήργησε κεραυνοβόλα και εύστοχα στη Βουλή για το «θέμα
Βενέζη» και, τελικά, θα πέσει η «σφαλιάρα», που έπρεπε να πέσει, στους
μανδαρίνους του υπουργείου Παιδείας, οι οποίοι ζήτησαν να κοπεί από τα
αναγνωστικά της Δ’ Δημοτικού αντιπολεμικό κείμενο του συγγραφέα της «Αιολικής
Γης». Προχθές, συνάντησα την υπουργό Μαρ. Γιαννάκου στη «Στοά του Βιβλίου» και
μου τόνισε ότι «το κείμενο θα μείνει στη θέση του! Τις περί του αντιθέτου
εισηγήσεις του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου θα τις αγνοήσω. Αύριο (σήμερα) θα κάνω
και σχετικές δηλώσεις».

Τα ίδια μου είπε και ο πρόεδρος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, τ. πρύτανης του
Αριστοτελείου, Μιχ. Παπαδόπουλος: «Είναι δυνατόν να μιλάμε στις ημέρες μας για
λογοκρισία; Βρέθηκαν, εκεί, μερικοί γραφειοκράτες, δέχτηκαν, όπως λένε, και
κάποιες πιέσεις από γονείς για το κείμενο του Βενέζη “H βαλανιδιά” και τον
“Δρίμακο” και πρότειναν να βγάλουμε από το αναγνωστικό αυτά τα “κομμάτια”. Μα,
είναι δυνατόν, να δεχτούμε τέτοια πράγματα;».

Το ζήτημα, όμως, δεν τελειώνει εδώ: Διάβασα σε δυο-τρεις εφημερίδες ότι ο
καθηγητής Χρ. Γιανναράς, όπως και ο πρώην ευρωβουλευτής-δημοσιογράφος Γιάννης
Μαρίνος, με άρθρα τους είχαν στραφεί, πριν από 5 χρόνια, κατά του βιβλίου της
Δ’ Δημοτικού, στο οποίο δημοσιεύονται «H βαλανιδιά» και ο «Δρίμακος».
Αλλά δεν είναι αυτή η αλήθεια.

Πριν προχωρήσω όμως, νομίζω ότι είναι σκόπιμο να σημειώσω, ότι τον Χρ.
Γιανναρά τον γνωρίζω παραπάνω από μισόν αιώνα! Από το 1947! Υπήρξαμε
συμμαθητές, για 6 χρόνια, στο B’ Γυμνάσιο Αρρένων (Αχαρνών και Χέυδεν). Μαζί
μας ήταν και ο Θόδωρος Αγγελόπουλος και ο Αλέκος Φασιανός. Και με τους τρεις
διατηρώ άριστες σχέσεις. Συναντιόμαστε, κατά καιρούς, σε καμιά ταβέρνα, τα
λέμε, πίνουμε κάνα ποτήρι, «τσακωνόμαστε», συγκινούμαστε, γελάμε, όπως όλος ο
κόσμος.

Με την άνεση που δίνει αυτή η σχέση, τηλεφώνησα στον Γιανναρά και τον ρώτησα
για την ανάμειξή του στο θέμα Βενέζη. Μου απάντησε: «Είχα γράψει με οργή πριν
από χρόνια, στην “Καθημερινή”, ότι στα αναγνωστικά της A’, B’, και Γ’
Δημοτικού δεν υπάρχει πουθενά το όνομα του Κολοκοτρώνη, του Καραϊσκάκη, του
Διάκου και άλλων ηρώων του 21. Με το αναγνωστικό της Δ’ Δημοτικού, όπου
δημοσιεύεται το κείμενο του Βενέζη, δεν είχα ασχοληθεί. Εντούτοις, δέχτηκα μια
φοβερή επίθεση από κάποια εφημερίδα (“γκουρού των νεομακαρθικών δυνάμεων”
κ.λπ.), προσέφυγα στη Δικαιοσύνη και δικαιώθηκα. Σου στέλνω με fax και τα
σχετικά κείμενα. Όσο για τον Γ. Μαρίνο, από αβλεψία και βιασύνη, όπως
ομολόγησε σε κείμενό του (26/12/99), απέδωσε σ’ εμένα “την καταδίκη του
αντιπολεμικού κειμένου” του Βενέζη».

Ταύτα. Και κάτι άσχετο: Γιατί και πάλι στη Διον. Αρεοπαγίτου η… παραγκούπολη
του βιβλίου; Ο δρόμος αυτός έγινε για να τον χαίρονται τα παιδιά – παιχνίδι,
μπάλα, ποδήλατο – και οι ηλικιωμένοι. Κρίμα…