Πρόσωπα Mαθητής της γυναίκας με τα χρώματα

Στους τάφους των φίλων του

Ο Παλαιστίνιος οικοδόμος Μαχμούντ Κανέρι, 25 χρόνων, είναι ο ένας από τους δύο
μαθητές της Άρνα Μεΐρ που βρίσκονται ακόμη στη ζωή. Ο άλλος είναι ο Ζακαρία
Ζουμπέιντι, ο αρχηγός των Ταξιαρχιών των Μαρτύρων του αλ-Άκσα στην Τζενίν. Οι
συμμαθητές τους πέθαναν με το όπλο στο χέρι. Και ο Κανέρι έσκαψε τους τάφους
των φίλων του.

H Ισραηλινή ειρηνίστρια Άρνα Μεΐρ είχε πάει στον προσφυγικό καταυλισμό της
Τζενίν για να παραδίδει μαθήματα θεάτρου. Ήταν πριν από δέκα χρόνια, πριν
ακόμη από τις συμφωνίες του Όσλο. «Μια μέρα έφτασε στον καταυλισμό και έριξε
χρωματιστά μολύβια από το παράθυρο του αυτοκινήτου της», θυμάται ο Μαχμούντ
Κανέρι. «Για πολλές εβδομάδες ερχόταν κάθε μέρα και μοίραζε τετράδια
ζωγραφικής και μαρκαδόρους. Σμήνη παιδιών έτρεχαν από πίσω της ώς την έξοδο
του καταυλισμού. Την λέγαμε η γυναίκα με τα χρώματα. Την αγαπούσαμε πριν ακόμη
την γνωρίσουμε, πριν μάθουμε πως ήταν Εβραία».

H Άρνα Μεΐρ «στρατολόγησε» επτά αγόρια, τα πιο σκληρά του καταυλισμού και τα
πιο προικισμένα. Τους έμαθε να διαβάζουν, τους δίδαξε σχέδιο και έφτιαξε μαζί
τους ένα θέατρο. «Ήταν ένα πραγματικό θέατρο, με φώτα, σκηνή, κοστούμια», λέει
ο Μαχμούντ Κανέρι. Θεατές έρχονταν από το Ισραήλ για να παρακολουθήσουν τις
παραστάσεις τους. Γρήγορα έγιναν διάσημοι στον καταυλισμό. «Τα άλλα παιδιά μάς
φώναζαν με τα ονόματα των ρόλων μας… Ο Γιούσεφ ήταν ο πιο ταλαντούχος,
έπαιζε τον Αλαντίν». H Άρνα ήθελε να μάθει στα παιδιά αυτά να ζωγραφίζουν, να
παίζουν θέατρο, για να εκφράζουν τα αισθήματά τους με τρόπο άλλο από τα όπλα.
Ήθελε επίσης να δείξει στα παιδιά της Τζενίν, συνηθισμένα στην καθημερινή βία
του ισραηλινού στρατού, ένα άλλο πρόσωπο των Ισραηλινών.

H Άρνα πέθανε από καρκίνο το 1995, πριν υπογραφούν οι συμφωνίες του Όσλο και ο
γιος της, ο Τζουλιάνο, γύρισε ένα ντοκιμαντέρ για τη μητέρα του με τίτλο «Τα
παιδιά της Άρνα». «Αντιτάσσομαι στην ισραηλινή κατοχή μέσω του θεάτρου», είπε
μπροστά στην κάμερά του ο ταλαντούχος Γιούσεφ. «Θέλω να γίνω ηθοποιός. Όταν
παίζω, δεν βλέπω το κοινό. Νομίζω ότι πετάω πέτρες, κοκτέιλ Μολότοφ».

Τον Οκτώβριο του 2001, ο Γιούσεφ και ο φίλος του, ο Ασράφ, έσπειραν τον θάνατο
στη Χαντέρα σκοτώνοντας τέσσερις Ισραηλινούς, πριν σκοτωθούν κι αυτοί. Ο
Γιούσεφ ήταν στην Αστυνομία, είχε δει τους τέσσερις κολλητούς του να
σκοτώνονται από μια ισραηλινή οβίδα. Λίγες μέρες μετά, περιμάζεψε ένα
επτάχρονο κορίτσι διαμελισμένο από πύραυλο. Έχασε τα φρένα. Και το θέατρο στην
Τζενίν καταστράφηκε κατά την ισραηλινή εισβολή. «Όταν ο Τζουλιάνο, ο γιος της
Άρνα, επέστρεψε μετά την εισβολή, έκλαψα», λέει ο Μαχμούντ Κανέρι. «Του είπα,
είναι όλοι τους νεκροί. Κανείς δεν έγινε ηθοποιός».