διακοπές Mπαλί – Ubud

Χορός Barong στο Ubud

H πολιτική πρωτεύουσα του Μπαλί είναι το Denpasar. H πολιτιστική του
πρωτεύουσα όμως είναι το Ubud, ένα χωριό που πρέπει να δει οπωσδήποτε
όποιος έρθει για πρώτη φορά στο Μπαλί. Στην πραγματικότητα δεν είναι ένα
χωριό, αλλά μια ολόκληρη περιοχή με μυριάδες ενδιαφέροντα πράγματα να δεις και
να κάνεις. Απέναντι στα θέρετρα των νότιων ακτών με τις τροπικές παραλίες,
τους κοραλλιογενείς υφάλους, το σερφ, τον ήλιο και την έντονη νυχτερινή ζωή το
Ubud έχει να βάλει τις τέχνες σε κάθε μορφή και διάσταση. Οι πρώτη μαζική
εγκατάσταση καλλιτεχνών στο Μπαλί χρονολογείται από τον 15ο αιώνα, όταν με την
πτώση της δυναστείας των Majapahit στη γειτονική Ιάβα από την επικράτηση του
μουσουλμανισμού πολλοί χαρισματικοί δημιουργοί του ινδουισμού ακολούθησαν τον
μεγάλο αρχιερέα Νιράρθα στο Μπαλί. Στο Ubud υπήρχαν ανέκαθεν ζωγράφοι,
ξυλογλύπτες, λιθοξόοι, χορευτές και μουσικοί, αλλά στις αρχές του 20ού αιώνα,
στη δεκαετία του 1930, πολλοί δυτικοί καλλιτέχνες ήρθαν στο χωριό και
μπόλιασαν με νέες ιδέες και τεχνικές τις αρχαίες ινδουιστικές καλλιτεχνικές
παραδόσεις. Μεταξύ των καλλιτεχνών ήταν οι διεθνούς φήμης ζωγράφοι Walter
Spies, Rudolf Bonnet και Colin McFee. Οι καλλιτέχνες εγκαταστάθηκαν
στο χωριό όταν πλέον αυτό ανήκε στους Ολλανδούς, στους οποίους παραδόθηκε
ειρηνικά γύρω στα 1900, οπότε οι διάδοχοι του τοπικού βασιλιά Sukawati
βαρέθηκαν να μαλώνουν με τα γειτονικά μπαλινέζικα βασίλεια.

Μια βόλτα στο Ubud επιβάλλεται να γίνει με τα πόδια. Αμέτρητα μαγαζιά
πλημμυρίζουν κάθε γωνιά του κεντρικού δρόμου Jalan Raja και ανάμεσα στα
βαρυφορτωμένα με μπαλινέζικα σουβενίρ μικρομάγαζα υπάρχουν πολυτελέστατες
γκαλερί με σπουδαία ζωγραφική. Οι πραγματικά αμέτρητες γκαλερί είναι το
εικαστικό highlight του χωριού. Στους τοίχους τους υπάρχουν έργα που καλύπτουν
όλη την περίοδο της μπαλινέζικης ζωγραφικής και όλες τις σχολές μέχρι σήμερα,
από τους νατουραλιστές με τις ολοζώντανες αναπαραστάσεις της ζούγκλας, με τα
πράσινα φύλλα και τα λευκά πουλιά που ξεπηδούν από μέσα σε λάμψεις, από τους
τεχνίτες των συναρπαστικών μικρογραφιών με το πενάκι που αναπαριστούν
πυκνοζωγραφισμένες παραστάσεις θρησκευτικών τελετών στα χωριά μέχρι τους πλέον
μοντέρνους με την αφαιρετική ματιά, τις εκρήξεις των χρωμάτων και τα μοναδικής
ομορφιάς εικαστικά κατακερματισμένα ψάρια, που τόσο λατρεύουν οι φιλότεχνοι
τουρίστες. Αν κάποιος έπρεπε να διαλέξει μέσα από τα μουσεία τέχνης και τις
γκαλερί θα πρέπει οπωσδήποτε να δει το Puri Lukisan, το Rundana,
την γκαλερί Agnung Rai και την γκαλερί Neka, όπου μεταξύ άλλων
υπάρχουν και πίνακες του σπουδαίου Arie Smit, ενός από τους
σημαντικότερους δυτικούς δημιουργούς που έζησαν και εμπνεύστηκαν από το Μπαλί.

Στον κεντρικό δρόμο αυτό βρίσκονται πολυτελή εστιατόρια, ο κεντρικός ναός του
χωριού με τη χαρακτηριστική γκρίζα και πορτοκαλιά διακόσμηση και τα
βαρυφορτωμένα λιθόγλυπτα και το εντυπωσιακό παλάτι του Ubud, ένας ιερός τόπος
(υπάρχουν και ναοί ολόγυρα) όπου σήμερα κάποιες ημέρες δίδονται χορευτικές
παραστάσεις.

Οι ναοί του ιερού δάσους των πιθήκων

Παλάτι στο Ubud

Ξεκινώντας από το κέντρο της καλλιτεχνικής κωμόπολης θα συναντήσετε ένα
δρόμο, γεμάτο γκαλερί και χαριτωμένα μαγαζιά, παλαιοπωλεία, ένα γήπεδο με
αναιμικό γρασίδι, γραφικότατα εστιατόρια και υπερπολυτελή boutique hotels.
Αυτός ο δρόμος θα σας οδηγήσει στο σημαντικότατο Ιερό δάσος των πιθήκων, μια
μικρή ζούγκλα, σκοτεινή από το βαθύ πράσινο των δέντρων, γεμάτη υγρές μυρωδιές
βρύα, κληματσίδες που σκαρφαλώνουν παντού και πυκνές φωνές πουλιών. Μέσα στο
δάσος υπάρχουν τρεις σπουδαίοι ναοί με σημαντικότερο τον εντυπωσιακό Pura
Dalem Agnung (ναό των Νεκρών), γύρω από τον οποίο ζουν μικρά κοπάδια από
μπαλινέζους μακάκους (Macaca Fascicularis), κάτι γκρίζους πίθηκους οι οποίοι
έχουν τελείως εξοικειωθεί με την παρουσία των επισκεπτών. Τριγυρίζουν ανάμεσα
στα πόδια τους κλέβουν από τους απρόσεκτους τα γυαλιά ή κάποιο μπουκάλι νερό
και δέχονται άφοβα τροφή, αν και οι αντιδράσεις τους είναι εντελώς
αψυχολόγητες και όταν ζοριστούν δαγκώνουν άσκημα (οι φοβεροί κυνόδοντες των
πολύ μεγάλων αρσενικών είναι ένα μέρος που κανείς δεν θα ήθελε να βάλει το
χέρι του). Στο βάθος του δάσους σε μια ειδυλλιακή τοποθεσία με θεόρατα δέντρα
και ένα ποτάμι με μικρούς καταρράκτες βρίσκεται ο ιερός ναός του βαπτίσματος,
σχεδιασμένος με τις αρχές των τριών Ιερών Μαντάλα, και με γραφικότατες
σκαλιστές στέρνες με νερό και χρυσόψαρα για εξαγνισμό των πιστών.

Ο τρίτος ναός, ο Pura Prajapati, βρίσκεται κοντά στην έξοδο από το δάσος
δίπλα σε ένα οικόπεδο άδειο από δέντρα, όπου γίνονται οι τελετές αποτέφρωσης
ένα από τα συναρπαστικότερα θεάματα που μπορεί να δει κάποιος στο Μπαλί,
ειδικά αν ο αείμνηστος ήταν πλούσιος, οπότε ο πύργος αποτέφρωσης είναι ένα
πελώριο αριστούργημα φτιαγμένο από μυριάδες καλλιτεχνήματα, ζωγραφιές,
υφάσματα, καθρεφτάκια, λουλούδια και ό,τι άλλο πολύχρωμο και απαστράπτων
μπορεί να φανταστεί κανείς, το οποίο αφού περιφερθεί τους δρόμους εν μέσω
ύμνων και ενός ξέφρενου γλεντιού (οι Μπαλινέζοι γιορτάζουν τον θάνατο πιο πολύ
και από τον γάμο) καίγεται ολοκληρωτικά με τον νεκρό και μαζί με όλη την
εκθαμβωτική, περίτεχνη, απαστράπτουσα και πανάκριβη, αλλά φευ εφήμερη του
διακόσμηση.