H ομάδα που γεφύρωσε το τείχος

Ήταν ένας αγώνας Δαβίδ εναντίον Γολιάθ, αλλά αυτό δεν είναι καθόλου σπάνιο
στο ποδόσφαιρο. H ιδιαιτερότητα του αγώνα που έδωσε χθες το βράδυ η βρετανική
Νιούκαστλ, για το Κύπελλο UEFA, έγκειτο στο ότι αντίπαλός της ήταν η πρώτη
αραβο-ισραηλινή ομάδα που εκπροσωπεί το Ισραήλ σε διεθνή διοργάνωση. Τελικά η
Νιούκαστλ νίκησε με 2-0 τη Σαχνίν.

Αμπάς Σουάν. Ο αρχηγός της Σαχνίν με το τρόπαιο της ιστορικής νίκης της ομάδας του επί της Χάποελ Χάιφας στον τελικό Κυπέλλου της 18ης Μαΐου.

Για να φτάσεις στο γήπεδο της Σαχνίν πρέπει να ακολουθήσεις ένα χωματόδρομο
που οδηγεί έξω από την πόλη. Στο τέλος του βλέπεις ξαφνικά πράσινο και δύο
ποδοσφαιρικά γήπεδα, το ένα δίπλα στο άλλο. Υπάρχουν δύο ξεχαρβαλωμένες
εξέδρες και τα αποδυτήρια είναι μια ετοιμόρροπη καλύβα με μία ντουσιέρα. Από
το διπλανό αγρόκτημα, πρόβατα κοιτάζουν μηρυκάζοντας βαριεστημένα. Τα βουνά
της Γαλιλαίας δημιουργούν ένα θεαματικό φόντο.

Από το πουθενά

Αυτή είναι η έδρα της Hapoel Bnei Sakhnin, της αραβο-ισραηλινής ομάδας που
ήρθε από το πουθενά για να αγωνιστεί εναντίον της διάσημης Newcastle United
στο Σεντ Τζέιμς Παρκ. Φυσικά, δεν είχε καμιά ελπίδα. Από τις φτωχότερες ομάδες
του ισραηλινού ποδοσφαίρου, η Σαχνίν δεν έχει γήπεδο και ο ετήσιος
προϋπολογισμός της είναι μόλις 11 εκατομμύρια σεκέλ (2 εκατ. ευρώ), σε
σύγκριση με τα 40 εκατομμύρια σεκέλ της μεγαλύτερης ισραηλινής ομάδας, της
Hapoel Haifa, ενώ αρκετοί από τους παίκτες της κάνουν και άλλες δουλειές για
να τα βγάλουν πέρα. Πουθενά αλλού το οικονομικό χάσμα ανάμεσα στους Άραβες
Ισραηλινούς και τους Εβραίους Ισραηλινούς δεν είναι τόσο φανερό. Εν τούτοις η
Σαχνίν νίκησε τη μία ομάδα μετά την άλλη, ενώ τον Μάιο κέρδισε το Κύπελλο του
Ισραήλ και έγινε η πρώτη αραβο-ισραηλινή ομάδα που εκπροσωπεί τη χώρα σε
διεθνή ποδοσφαιρική διοργάνωση. Σημαντικότερο είναι το γεγονός πως χθες ήταν η
πρώτη φορά που την επευφήμησαν χιλιάδες Εβραίοι Ισραηλινοί.

Το Σαχνίν είναι ένας φτωχός τόπος 24.000 κατοίκων, που τις δύο πλευρές του
ορίζουν φυλάκια του ισραηλινού Στρατού. Ο κεντρικός δρόμος του είναι γεμάτος
λακκούβες, δεν υπάρχουν πεζοδρόμια, τα κτίρια ανεγείρονται απολύτως αυθαίρετα.
Οι περισσότεροι κάτοικοι είναι κάτω των 18 ετών και η ανεργία είναι 14,5% – σε
αυτό το ποσοστό δεν περιλαμβάνονται οι γυναίκες.

Ενθουσιασμός

Διαδήλωση στη Σαχνίν. Οι Άραβες κάτοικοι της πόλης διαδηλώνουν το 2003 για τον φόνο δεκατριών συμπολιτών τους

Ωστόσο στο Σαχνίν επικρατεί ενθουσιασμός, οι κάτοικοι έχουν ξετρελαθεί με το
ποδόσφαιρο. Τα παιδιά παίζουν μπάλα στους δρόμους και δωρίζουν το χαρτζιλίκι
τους στην ομάδα. Φωτογραφίες των παικτών είναι κολλημένες παντού. «Όταν η
Σαχνίν κέρδισε το Κύπελλο και πέρασε στο UEFA, ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου
που αισθάνθηκα υπερήφανος που ήμουν Άραβας Ισραηλινός», λέει ο 28χρονος Ραμσής
Αμπογιούνις. «Ήταν για μένα σημάδι πως μπορούμε να είμαστε δυνατοί και να
πετύχουμε και σε άλλους τομείς». Ο Μοχάμεντ Μπασίρ, δήμαρχος του Σαχνίν,
παραδέχεται πως η νίκη έχει αλλάξει την ατμόσφαιρα. «Μας έρχονται ευχές από
Εβραίους και Άραβες απ’ όλο το Ισραήλ», τονίζει. «Αισθάνομαι πολύ υπερήφανος
γι’ αυτό που καταφέραμε», λέει ο 29χρονος Νιντάλ Σάλατα, ο οποίος παίζει στη
Σαχνίν από το 1995. «Σπάσαμε ένα σωρό ρεκόρ και το πετύχαμε με πολύ λίγους
πόρους».

«Είμαστε σαν μια οικογένεια»

Αριέλ Σαρόν. Υποσχέθηκε στην ομάδα πως θα αποκτούσε γήπεδο. Ακόμη περιμένουν

Όταν η Σαχνίν κέρδισε το Κύπελλο, ο πρωθυπουργός Αριέλ Σαρόν υποσχέθηκε
στην ομάδα πως σε δύο μήνες θα αποκτούσε γήπεδο. Τέσσερις μήνες μετά, έχει
συγκεντρωθεί μόνο το το 1/3 των χρημάτων που απαιτούνται. «Είναι ταπεινωτικό
το γεγονός ότι η κυβέρνηση δεν υιοθέτησε το σχέδιο αυτό», λέει ο Γκαζάλ
Αμποράγια, διευθυντής του αραβο-εβραϊκού Ινστιτούτου για την Ειρήνη στη
Γαλιλαία και εκπρόσωπος του δήμου της Σαχνίν. «Είναι μια ευκαιρία να
χρησιμοποιήσουμε τον αθλητισμό για να οικοδομήσουμε μια πραγματική γέφυρα
ανάμεσα σε Εβραίους και Άραβες».

H επιτυχία

H Σαχνίν καταφέρνει πραγματικά να οικοδομεί γέφυρες. H ομάδα έχει 12 Άραβες,
επτά Εβραίους και τέσσερις ξένους παίκτες και Εβραίο προπονητή. «Είμαστε σαν
μια οικογένεια», λέει ο Αμπάς Σουάν, αρχηγός της ομάδας. «Αυτή είναι η βάση
της επιτυχίας μας. Σεβόμαστε ο ένας τον άλλο και συμμετέχουμε ο ένας στη ζωή
του άλλου». Ο Ιγιάλ Λάχμαν, ο προπονητής που ανέλαβε πέρυσι τη Σαχνίν και
είναι αυτός που μεταμόρφωσε την ομάδα, συμφωνεί. «Δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα
στους Εβραίους και τους Άραβες παίκτες και ουδείς μιλάει για διαφορές», λέει.
«Έτσι, η σχέση είναι φυσική και θερμή. Όταν έφθασα με καλωσόρισαν με αληθινή
αραβική φιλοξενία».

© The Times, 2004

Επιμέλεια: Γιώργος Αγγελόπουλος