Xαλασμός στον Λόφο

Χαλασμός κυρίου στη συναυλία του Θανάση Παπακωνσταντίνου στον Λυκαβηττό. Μέχρι
τα βραχάκια, ψηλά, έφτανε ο κόσμος και οι ουρές στο ταμείο δεν έλεγαν να
τελειώσουν. Στις 10 άρχισαν τα όργανα να παίζουν και δεν σταμάτησαν πριν από
τις 2 (παρά κάτι) μετά τα μεσάνυχτα. Στοίχημα βάζω ότι αν άντεχαν κι άλλο (τα
όργανα εννοώ) τα… βραχάκια θα είχαν μείνει ακούνητα μέχρι πρωίας. Τι παλμός,
τι ενθουσιασμός, τι ένταση στον αέρα. Και ο κόσμος να ξέρει απ’ έξω όλα τα
τραγούδια! Όλη η ομάδα (Γιάννης Αγγελάκας, Μπάμπης Παπαδόπουλος, Μάρθα
Φριτζήλα) στα καλύτερά της, και ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου με τον γνωστό του
αυτοσαρκασμό (που πάντα βάζει στόχο τη φωνή του) να «απαντάει» στα ενθουσιώδη
χειροκροτήματα του κοινού: «Μα καλά τώρα, σας άρεσε δηλαδή;». Το ρεζουμέ είναι
ότι μέσα σ’ αυτά τα τρία ή τέσσερα χρόνια (μετά την κυκλοφορία του «Βραχνού
Προφήτη») δημιουργήθηκε μια καινούργια δύναμη στο τραγούδι, με εκείνο τον
παλιό, καλό, (αναντικατάστατο) τρόπο: από στόμα σε στόμα.