ΓΝΩΜΗ Πρωτάθλημα των αντιθέσεων

Είναι λίγο… περίεργο αυτό το ελληνικό πρωτάθλημα που αρχίζει την επόμενη
εβδομάδα. Είναι οι συνθήκες μάλλον που δίνουν αυτή την αίσθηση. Από τη μια, η
εθνική ομάδα πρωταθλήτρια Ευρώπης με τη σκέψη ήδη στην επόμενη πρόκληση, την
πρόκριση στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου, τα καινούργια γήπεδα που θα
φιλοξενήσουν κάποιες ομάδες A’ Εθνικής.

Από την άλλη, όμως, η απουσία των περισσότερων πρωτοκλασάτων Ελλήνων
παικτών, διασκορπισμένων στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Σκεφτείτε μόνο την
ελληνική παροικία στο Καμπιονάτο (έξι, με προοπτική να γίνουν οκτώ). Κι ακόμα,
Έλληνες παίκτες αγωνίζονται αυτή τη σεζόν στα καλύτερα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα:
Αγγλίας, Ισπανίας, Γερμανίας, Γαλλίας, Πορτογαλίας, Ολλανδίας.

Αυτή τη στιγμή, στο ελληνικό πρωτάθλημα παρατηρείται αυτό που βλέπαμε και
συζητούσαμε τόσα χρόνια για χώρες όπως λόγου χάρη η Δανία. Παίκτες που
αγωνίζονταν σε άλλες χώρες και συγκεντρώνονταν κάθε φορά που είχαν υποχρέωση
με την Εθνική, μεταφέροντας βέβαια και τη (σημαντική χωρίς αμφιβολία) εμπειρία
τους. Το εθνικό πρωτάθλημα, βέβαια, χαμηλού επιπέδου. H αλήθεια είναι ότι έως
τώρα οι ένδεκα από τους είκοσι τρεις του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος είναι…
μετανάστες.

Πώς θα αντιδράσει, λοιπόν, το ελληνικό κοινό στο νέο πρωτάθλημα; Το μεγάλο
ερώτημα αφορά το αγωνιστικό επίπεδο του πρωταθλήματος.

Αυτό που φοβούνται όλοι, δηλαδή. Ύσατερα από ένα τέτοιο καλοκαίρι, οι
φίλαθλοι αισθάνονται την ανάγκη για κάτι διαφορετικό. Χωρίς, βέβαια, αυτό να
σημαίνει πως τόσα χρόνια είχαμε συνηθίσει σε κάτι καλύτερο…

Αυτό που μπορεί να κερδίσει το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι η παρουσία στις
εξέδρες ενός κοινού απαλλαγμένου από τον φανατισμό, με διάθεση να διασκεδάσει
και να δώσει μια διαφορετική ατμόσφαιρα.