Οι παράπλευρες απώλειες της απογραφής

Πλανάται όποιος θεωρεί ότι ο τριπλασιασμός του ελλείμματος του προϋπολογισμού
για το 2003 μετά τη δημοσιονομική απογραφή θα έχει οικονομικές μόνο επιπτώσεις
για τη χώρα. Όποιος υποστηρίζει αυτή τη θεωρία, έχει προφανώς ξεχάσει ποια
ήταν η θέση της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση προτού ενταχθεί στη ζώνη του ευρώ
και πώς αυτή άλλαξε στη συνέχεια.

Πριν από την ένταξη στην ΟΝΕ, η Ελλάδα ήταν μια χώρα με χαμηλή αξιοπιστία,
χωρίς κύρος και χωρίς καμία δύναμη επιρροής. Οι κακές δημοσιονομικές επιδόσεις
τής αφαιρούσαν τα διαπραγματευτικά της όπλα ακόμη και σε θέματα εθνικής
σημασίας, όπως οι σχέσεις με την Τουρκία ή το Κυπριακό. H Ελλάδα μπορούσε να
καταφύγει μόνο στο βέτο για να αποτρέψει δυσμενείς για τα συμφέροντά της
αποφάσεις, κάτι που την καθιστούσε ακόμη πιο αντιπαθή στους κοινοτικούς της
εταίρους. Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που πίστευαν ότι η αποδοχή της στους κόλπους
τής τότε ΕΟΚ ήταν ένα μεγάλο πολιτικό λάθος.

Προς τον «σκληρό πυρήνα»

Μετά την ένταξη στην ΟΝΕ, τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν. Είχε, βεβαίως, εν
τω μεταξύ αλλάξει και το πολιτικό περιβάλλον στην Ελλάδα και η «ΕΟΚ» δεν ήταν
πια «το ίδιο συνδικάτο με το ΝΑΤΟ». Αλλά η επιτυχία τής ένταξης στην ευρωζώνη,
η συνέπεια και η αποτελεσματικότητα με την οποία δούλεψε για να πετύχει τον
στόχο τής βελτίωσης των οικονομικών της επιδόσεων, μέτρησαν πολύ. Είχε συμβεί
δηλαδή τότε, κάτι ανάλογο με τη σημερινή επιτυχία των Ολυμπιακών Αγώνων. Ακόμη
και οι μεγαλύτεροι αμφισβητίες των ελληνικών ικανοτήτων αναγκάστηκαν να την
παραδεχτούν. Αυτόματα, οι εταίροι μας άρχισαν να ακούουν με μεγαλύτερη προσοχή
τα ελληνικά επιχειρήματα σε όλα τα θέματα. Το κύρος της χώρας είχε αυξηθεί.
Και οι φιλοδοξίες για συμμετοχή στον «σκληρό πυρήνα» της Ένωσης, που
προβλέπεται να προχωρήσει ταχύτερα από την «περιφέρεια» των νέων κρατών –
μελών, έδειχναν βάσιμες.

Πάλι αναξιόπιστη

Και τώρα, ξαφνικά, πέντε χρόνια μετά την απόφαση για ένταξη στην ευρωζώνη, η
Ελλάδα εμφανίζεται και πάλι αναξιόπιστη. Για ακόμη μια φορά η χώρα πρέπει να
δώσει εξετάσεις για να πείσει ότι μπορεί να συμπεριφερθεί ευρωπαϊκά.

Στο μεταξύ, όμως, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αποκτήσει άλλα 10 κράτη – μέλη, που
θέλουν κι αυτά να μπουν στον «σκληρό πυρήνα» και να επηρεάζουν τις αποφάσεις.
H Ελλάδα δεν προηγείται πλέον και πολύ έναντι των χωρών αυτών, τουλάχιστον σε
ό,τι αφορά τα δημοσιονομικά. Εκ των πραγμάτων έχει υποβιβαστεί σε χαμηλότερη
κατηγορία, κάπου μεταξύ των χωρών που ανήκουν στην ευρωζώνη και εκείνων που
διεκδικούν την ένταξή τους σε αυτήν. Το όνειρο της συμμετοχής στο κέντρο των
αποφάσεων μοιραία απομακρύνεται.