ΓNΩMH H λάμψη να μην είναι εφήμερη

Τελικά ο θρίαμβος της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου το καλοκαίρι στην Πορτογαλία
φαίνεται ότι έφερε και έναν νέο… αέρα στον Έλληνα φίλαθλο, που συνεχίζει
(μετά τους Ολυμπιακούς) να εντυπωσιάζει.

H άψογη συμπεριφορά των θεατών στον προχθεσινό αγώνα με την Τουρκία
(αποθάρρυναν ακόμα και τους ελάχιστους που επιχείρησαν να αποδοκιμάσουν στην
ανάκρουση του εθνικού ύμνου της Τουρκίας) ήρθε ως συνέχεια του απίστευτου
προσώπου που έδειξαν στην πλειονότητά τους οι Έλληνες φίλαθλοι στους
Ολυμπιακούς Αγώνες.

Δείξαμε, επιτέλους, ότι όταν θέλουμε μπορούμε και είναι πλέον απλό και για τις
ομάδες μας (με αφορμή το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου που αρχίζει σε μία εβδομάδα)
να απομονώσουν μια μικρή πλέον μερίδα η οποία επιμένει να αντιδρά και να περνά
το δικό της μήνυμα, θεωρώντας ότι έτσι ενισχύει την ομάδα της.

Αυτά που ζήσαμε από τους τηλεοπτικούς δέκτες πριν από λίγες ημέρες στα Τίρανα,
με τους Αλβανούς να αποδοκιμάζουν έντονα τον Εθνικό μας Ύμνο και να… κράζουν
σε κάθε στιγμή τους Έλληνες παίκτες, θύμισε ελληνική κερκίδα προηγούμενων
χρόνων, ιδιαίτερα όταν παίζαμε με κάποια από τις μεγάλες δυνάμεις (Αγγλία,
Γερμανία κ.λπ.) και νιώθαμε πως με τις ύβρεις θα ισορροπούσαμε τις δυνάμεις.

Μακάρι η λάμψη του Ευρώ-2004 να μην είναι εφήμερη και να κρατήσει αρκετά
χρόνια, έτσι ώστε να μην ξαναδούμε θλιβερές εικόνες στις εξέδρες των γηπέδων
μας, αλλά και έξω από αυτά. Τα κακώς κείμενα είναι σίγουρο πως θα υπάρχουν
πάντα. Το θέμα είναι απλώς να μην αποτελούν την πλειοψηφία και να μειώνονται
διαρκώς σε βάθος χρόνου.