ANAΛΩΣIMA Πολυπολιτισμικοί ή απολίτιστοι

Λίγες ημέρες πριν, η Φανή Χαλκιά μόλις πήρε το μετάλλιο έκανε δηλώσεις για την
ανωτερότητα της ελληνικής φυλής. Ήταν εντελώς γελοίες, αλλά κανένας δεν την
προφύλαξε, κανένας δεν τη λογόκρινε, κανένας δεν της εξήγησε ότι αυτά τα
πράγματα δεν λέγονται. Δεν έχουμε χαράξει τη γραμμή σωστά ανάμεσα στο τι
λέγεται και στο τι δεν λέγεται. Επιτρέπουμε σε εκφωνητές του ραδιοφώνου να
παραληρούν εθνικιστικά, να λένε ό,τι υπερβολή τούς κατέβει, να συμμετέχουν σε
άτυπους αγώνες εθνικιστικού λυρισμού. Σαν να έχουμε καταργήσει την έννοια της
προσβολής, σα να μην ανακαλύψαμε ποτέ την έννοια του ρατσισμού. Γέροι στο
τρόλεϊ κάνουν με ήσυχη συνείδηση και δυνατή φωνή ρατσιστικά και μισαλλόδοξα
κηρύγματα και κανένας δεν αντιδρά. Θα έπρεπε να σταματά το τρόλεϊ και να τους
κατεβάζουν κάτω, όπως κατεβάζουν τους κλέφτες και τους λαθρεπιβάτες. Με
κάποιον τρόπο πρέπει να βάλουμε ένα όριο σ’ αυτό το όργιο. H ελευθερία της
έκφρασης σ’ εμάς συνίσταται στο να βρίζουμε ελεύθερα τους ξένους. Κι όταν
αρχίζει να γίνεται κάποια συζήτηση σοβαρή, βγαίνουν όλοι και φωνάζουν: «Μα τι
λέτε τώρα, οι Έλληνες δεν είναι ρατσιστές!» Ή δεν παίρνουν τρόλεϊ, ή δεν
ξέρουν τι θα πει ρατσισμός. Οπότε δεν μπορεί κανείς να εισηγηθεί μαθήματα
σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των αυτονόητων αξιών στην κοινωνία που
ζούμε από το Δημοτικό, ή μάλλον από το Νηπιαγωγείο, όπου εορτάζονται οι
εθνικές επέτειοι κανονικά και είναι θαυμάσια ευκαιρία μαζί με τους διάφορους
πανηγυρικούς και σκετσάκια να εισάγεται αυτό το θέμα. Πολυπολιτισμική κοινωνία
είμαστε ήδη, είτε αρέσει στους οπαδούς του εθνικοσοσιαλισμού είτε όχι. Το θέμα
είναι τώρα να γίνουμε και πολιτισμένη.