MAPIA ΦAPANTΟYPH Συμφωνικό «Canto General» και τζαζ σύμπραξη

Μαρία Φαραντούρη: «Κάθε φορά που τραγουδώ το “Canto General” ξαναγεννιέμαι. Είναι ένα έργο που περιέχει το μεγαλείο της ποίησης του Νερούδα και της μουσικής του Θεοδωράκη» (εδώ, στις πρόβες για την πρώτη παρουσίαση, παρόντος του ποιητή)

«Είναι πολύ σημαντικό γεγονός για μένα η πρόταση που μου έγινε, να τραγουδήσω
μαζί του σε δίσκο, από τον Αμερικανό μουσικό της τζαζ Τσαρλς Λόιντ», λέει η
Μαρία Φαραντούρη, στα «NEA», για τη γνωριμία και τη συνεργασία της με τον
διάσημο σαξοφωνίστα, η οποία άρχισε πριν από έναν χρόνο στο Πανεπιστήμιο της
Σάντα Μπάρμπαρα, όπου η Ελληνίδα τραγουδίστρια έδινε συναυλία. Τούτο το
καλοκαίρι συναντήθηκαν στο Θέατρο Λυκαβηττού, όπου ο Λόιντ την κάλεσε στη
σκηνή και τραγούδησαν μαζί δύο κομμάτια τζαζ. Την προσεχή εβδομάδα θα
συναντηθούν στην Αθήνα, όπου θα συνεργασθούν για την επιλογή και ηχογράφηση σε
CD παραδοσιακών τραγουδιών της Αμερικής. «Είμαι πολύ ευτυχής», τονίζει η Μαρία
Φαραντούρη, «που θα τραγουδήσω τζαζ μπαλάντες μαζί με έναν τόσο σημαντικό (στο
είδος του) καλλιτέχνη».

Στη Γάνδη

Όμως η Μαρία Φαραντούρη προετοιμάζεται για δύο μεγάλες συναυλίες που θα δώσει
με τον Πέτρο Πανδή, στη Γάνδη, την προσεχή Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου και στις
Βρυξέλλες στις 29 Οκτωβρίου. Θα παρουσιάσουν αποσπάσματα από το «Canto
General» του Μίκη Θεοδωράκη, σε ποίηση του Πάμπλο Νερούδα, με αφορμή τη
συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννηση του Χιλιανού ποιητή. «Νιώθω μεγάλη
συγκίνηση και υπερηφάνεια που θα ερμηνεύσουμε με τον Πέτρο Πανδή, για πρώτη
φορά, το “Canto General” στη συμφωνική του μορφή, όπως το έχουν διαμορφώσει οι
Γερμανοί συνθέτες Γκερτ Νάουμιλκατ και Χένινγκ Σμιθ», λέει. «Θα παίξει η
Συμφωνική Φλαμανδική Ορχήστρα και θα συμμετάσχει 150μελής χορωδία.

Το “Canto General” του Μίκη Θεοδωράκη αναγνωρίζεται σε όλον τον κόσμο ως ένα
ιδιαίτερο σύγχρονο μουσικό έργο, γι’ αυτό σε δεκάδες πόλεις της Ευρώπης και
της Λατινικής Αμερικής, ζητούν να το παρουσιάσουν συμφωνικές ορχήστρες.

Αυτήν τη χρονιά το ενδιαφέρον μεγαλώνει γιατί συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από τη
γέννηση του Πάμπλο Νερούδα, ο οποίος μέσα από αυτό το καταπληκτικό ποίημα
εξυμνεί την ομορφιά της φύσης και των ανθρώπων της Λατινικής Αμερικής και
καταγγέλλει τις στρατιωτικές επεμβάσεις σ’ αυτές τις χώρες, που υπαγορεύονται
από μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. H ηρωική αντίσταση των λαών της Λατινικής
Αμερικής καθρεφτίζεται στο μεγαλείο της ποίησης του Νερούδα και της μουσικής
επαναστατικής έμπνευσης του Μίκη Θεοδωράκη. Από μόνο του το έργο αυτό κρύβει
ένα μεγαλείο ανθρώπινης ανάτασης και κάθε φορά που το τραγουδώ νιώθω ότι
ξαναγεννιέμαι».

H Μαρία Φαραντούρη θυμάται ακόμη ότι στη διάρκεια της δικτατορίας των
συνταγματαρχών στις ηχογραφήσεις του «Canto General» σε στούντιο του Παρισιού,
εκτός του Μίκη Θεοδωράκη που διηύθυνε, παρόντες για πολλές ώρες ήταν τότε ο
Πάμπλο Νερούδα, ο Φρανσουά Μιτεράν, ο γνωστός Γάλλος δημοσιογράφος Ερίκ Ρουλό
και άλλες προσωπικότητες της τέχνης από τη Γαλλία. «Είναι ένα έργο που έχει
σημαδέψει τη ζωή μου και την πορεία μου», τονίζει η Φαραντούρη και λέει πως
στο άμεσο μέλλον θα ασχοληθεί με το άγνωστο έργο του Μίκη Θεοδωράκη, που
κυκλοφορεί στο εξωτερικό. Πρόκειται για τραγούδια και έργα που θα παρουσιάσει
στην Αθήνα, σε κάποιο χώρο, με νέους καλλιτέχνες. «Είναι χρέος μου», λέει, «να
δώσω στο ελληνικό κοινό ένα τόσο μεγάλο άγνωστο μέρος από τη δημιουργία του
Μίκη Θεοδωράκη. Είναι η εποχή μας που απαιτεί την ποιότητα, η οποία μπορεί και
να μη συνυπάρχει με την εμπορικότητα. Πιστεύω πως ένας καλλιτέχνης του καιρού
μας πρέπει να έχει πάντα ανησυχίες και προβληματισμούς, ώστε ν’ ανταποκρίνεται
στις απαιτήσεις και τα γεγονότα που ζούμε».

Μονομερής λήξη

Έχει όμως να πει και για τις Τελετές των Ολυμπιακών Αγώνων η Μαρία Φαραντούρη:
«Ας μην είμαστε επιφανειακά πολιτισμένοι και να βάζουμε τα καλά μας μόνο σε
τελετές. Να μας διακρίνει ο πολιτισμός κάθε μέρα, σε κάθε πράξη μας. Όπου
υπάρχουν σοουμπίζ και νόμοι της αγοράς δεν μπορεί να υπάρξει ποιότητα. Ωστόσο
δεν μπορούμε να μην παραδεχθούμε ότι έγινε πολύ καλή δουλειά από πλευράς
χορογραφικών και σκηνογραφικών εμπνεύσεων του Δημήτρη Παπαϊωάννου. H γιορτή
Λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων ήταν μονομερής και καθόλου αντάξια της ελληνικής
μουσικής δημιουργίας».