ΓNΩMH Tο Mπεσλάν αλλάζει τον κόσμο

Τα τελευταία τρία χρόνια, ο κόσμος προσαρμόζεται στις συνέπειες της 11ης
Σεπτεμβρίου 2001. Εκείνο το μοναδικό γεγονός έχει κυριαρχήσει στην άσκηση της
αμερικανικής πολιτικής. Διαίρεσε τη συμμαχία του ΝΑΤΟ, καθώς η Γερμανία και η
Γαλλία επέλεξαν μία γραμμή και οι ΗΠΑ και η Βρετανία άλλη. Τόσο στην Αμερική
όσο και στη Βρετανία, υπήρξε το κεντρικό σημείο του πολιτικού διαλόγου.
Αποτέλεσε το κρίσιμο γεγονός στην ανάπτυξη της ισλαμικής τρομοκρατίας.

Τώρα πρέπει να αναρωτηθούμε αν η ομηρεία των παιδιών στο Μπεσλάν την 1η
Σεπτεμβρίου 2004, στην 65η επέτειο της έκρηξης του Δευτέρου Παγκοσμίου
Πολέμου, ήταν άλλη μία ιστορική τραγωδία. Το Μπεσλάν είναι για τους Ρώσους ένα
φοβερό γεγονός που αλλάζει τα πάντα. Αλλάζει πολλούς βασικούς παράγοντες στις
διεθνείς σχέσεις, το μέλλον της ίδιας της Ρωσίας, καθώς και της προεδρίας του
Πούτιν, τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, συμπεριλαμβανομένων των ρωσικών και
των δυτικών σχέσεων με το Ισλάμ, την αντίδραση στην απειλή των πυρηνικών
εξοπλισμών, τη βασική σχέση ανάμεσα στη Ρωσία, την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, την
πιθανή έκβαση των αμερικανικών εκλογών, το μέλλον της παγκόσμιας αγοράς
πετρελαίου, το μέλλον της Μέσης Ανατολής, και ιδιαίτερα του Ιράκ, του Ιράν και
της Σαουδικής Αραβίας, ακόμη και την οικονομική ανάπτυξη της αναδυόμενης
υπερδύναμης, της Κίνας.

Οι άνθρωποι που σχεδίασαν το Μπεσλάν επιθυμούν να αποσταθεροποιήσουν τη Ρωσία
και ιδιαίτερα να υπονομεύσουν τον πρόεδρο Πούτιν, τον οποίο θεωρούν ως τον πιο
ισχυρό Ρώσο εχθρό. Αυτό αληθεύει είτε η τρομοκρατική επίθεση σχεδιάστηκε από
Τσετσένους εθνικιστές είτε από ισλαμιστές εξτρεμιστές. Τα γεγονότα του Μπεσλάν
έχουν ήδη κάποιες συνέπειες στην αποσταθεροποίηση της Ρωσίας και στην
εξασθένιση του Πούτιν. Εκτιμώ όμως ότι θα επιβιώσει της κρίσης, για τον ίδιο
λόγο που ίσως το Μπεσλάν θα βοηθήσει στην επανεκλογή τους Μπους. Στις
δημοκρατίες δεν αρέσει ο πόλεμος, αλλά όταν εμπλέκονται σε έναν πόλεμο,
τείνουν να στηρίζουν τον ισχυρότερο ηγέτη.

Οι δυτικές χώρες έχουν σημαντικό ενδιαφέρον στην οικονομική και πολιτική
σταθερότητα της Ρωσίας. Το Μπεσλάν ενίσχυσε το αίσθημα των Αμερικανών ότι
βρίσκονται σε πόλεμο και ότι πράγματι απειλούνται. Στρατηγικά, το Μπεσλάν
σπρώχνει τη Ρωσία, η οποία είναι μεγάλη και πυρηνική δύναμη, προς τη
συνεργασία με τις ΗΠΑ κατά της τρομοκρατίας και στη Μέση Ανατολή. H Κίνα και η
Ινδία έχουν παρόμοια κίνητρα και παρόμοιους φόβους για την τρομοκρατία. H
Ευρώπη παραμένει διστακτική όπως πάντα, αλλά γίνεται λιγότερο σημαντική.
Αντικειμενικά, όπως συνήθιζαν να λένε οι μαρξιστές, οι Τσετσένοι αυτονομιστές
ενίσχυσαν το πρόεδρο Μπους. Έσπρωξαν τη Ρωσία να υποστηρίξει την πολιτική του
και τον βοήθησαν να κερδίσει τις εκλογές.

Ο Ουίλιαμ Ρις-Μογκ είναι διακεκριμένος δημοσιογράφος, ακαδημαϊκός και
συγγραφέας

© The Times, 2004

* O A. Ανδριανόπουλος: Σε σχόλιό του για το άρθρο του William Pfaff που
δημοσιεύθηκε χθες στα «NEA» με τίτλο «Πίσω από όλα βρίσκεται ο εθνικισμός», ο
ανεξάρτητος βουλευτής και πρώην υπουργός Ανδρέας Ανδριανόπουλος παρατηρεί για
τον συγγραφέα: «Κάνει ένα συνηθισμένο λάθος που προέρχεται από τη χρόνια
προσπάθεια των Ρώσων να υπονομεύσουν την διεθνή εικόνα των Τσετσένων. Δεν
είναι αλήθεια πως ο Στάλιν εξόρισε τους Τσετσένους στα βάθη της Κεντρικής
Ασίας επειδή είχαν δήθεν συνεργαστεί με τους ναζί. H γερμανική Βέρμαχτ
ουδέποτε προχώρησε τόσο βαθιά στον Καύκασο ώστε να φθάσει μέχρι την Τσετσενία.
Συνακόλουθα, οι Τσετσένοι ουδέποτε πολέμησαν στο πλάι των ναζί».