Έκαναν τις διακοπές στο Φαληράκι… παράσταση!

![]() |
![]() |
|
Σκηνή από την παράσταση «Φαληράκι, μια ελληνική τραγωδία», που ανεβαίνει στο |
H παράσταση «Φαληράκι, μια ελληνική τραγωδία» ανεβαίνει στο θέατρο «Λυρίκ» του
Λονδίνου. Ο τίτλος θα έπρεπε να είναι «Μια Βρετανική τραγωδία», γιατί
εκτυλίσσεται μεν στο άλλοτε αμαρτωλό Φαληράκι της Ρόδου, αλλά οι δρώντες
προέρχονται από τα εργατικά υποστρώματα της βρετανικής κοινωνίας, χωρίς
κουλτούρα και χωρίς δυνατή δομή της οικογένειας. Πώς αλλιώς να εξηγήσει κανείς
τη μητέρα που στέλνει το 14χρονο παιδί της στο Φαληράκι;
Το σενάριο είναι απλό: κάθε «φουρνιά» που φτάνει στο αεροδρόμιο της Ρόδου
αποτελείται από αγόρια και κορίτσια, που ήρθαν με σκοπό να περάσουν νύχτες
μπέκρας μέχρι αναισθησίας, σε σημείο που να μην τους βαστάνε τα πόδια τους να
φτάσουν στα δωμάτιά τους, έπειτα από κοκτέιλ, κρασιά και καράφες μπίρες. Έτσι,
οι περισσότεροι πέφτουν στην αμμουδιά αναίσθητοι, όπου τους βλέπουμε
σωριασμένους τα ξημερώματα. Το έργο στην ουσία δεν έχει υπόθεση, δεν γνωρίζω
καν αν υπήρχε γραπτό κείμενο. Στο δελτίο Τύπου αναφέρεται ότι το «Φαληράκι»
συνέλαβε και σκηνοθέτησε ο Πολ Ρόζεμπι και ότι ο Χορός, όπως σε όλες τις
ελληνικές τραγωδίες, αφηγείται τα συμβαίνοντα και σχολιάζει: «H αίσθηση του
θεατή είναι ότι λίγο-πολύ αυτοσχεδιάζουν, αλλά οι νεαροί ηθοποιοί του Εθνικού
Θεάτρου Νεότητας (NYT) καταφέρνουν να σε κρατήσουν στον πάγκο σου με τη
ζωντάνια τους, τον ζωντανό διάλογο – αρκεί να καταλαβαίνει κανείς τη διάλεκτο:
λ.χ., όταν μιλάνε για έκσταση εννοούν τα χαπάκια κ.λπ.».
Κύρια κινητήρια δύναμη του έργου, από αρχής μέχρι τέλους, είναι το πιοτό.
Άλλωστε, γι’ αυτό πήγαν στο Φαληράκι. Όλα όμως έχουν κάποιο τέλος. Και οι
ταξιδιώτες που παρακολουθήσαμε ήταν η τελευταία παρτίδα στο Φαληράκι. Από εδώ
και πέρα θα πηγαίνουν στον επόμενο Παράδεισο, που ανακάλυψαν εκείνοι που είχαν
σκαρφιστεί τον χαμένο πλέον Παράδεισο. Και ο επόμενος είναι τα Μάλια!












