Πρόσωπα Ο γιατρός της ειρήνης

Παιδιά κινδυνεύουν να πληρώσουν με τη ζωή τους την παράνοια των ανταρτών
και την πλήρη αποτυχία της πολιτικής του Βλαντίμιρ Πούτιν στον Καύκασο. Ο
παιδοχειρουργός Λεονίντ Ροσάλ προσπαθεί να το εμποδίσει.

Λεονίντ Ροσάλ. Σε πολλές περιπτώσεις έχει σώσει ζωές μέσα σε κόλαση πυρός

Ο δρ Ροσάλ έφτασε το βράδυ της Τετάρτης στο Μπεσλάν της Βόρειας Οσετίας και
στη διάρκεια της νύκτας συνομίλησε αρκετές φορές με τους ενόπλους που κρατούν
τους ομήρους. Σύμφωνα με τα μέσα ενημέρωσης, οι απαγωγείς ήταν αυτοί που τον
επέλεξαν ως διαπραγματευτή.

Οι Ρώσοι έμαθαν τον δρα Λεονίντ Μιχαήλοβιτς Ροσάλ τον Οκτώβριο του 2002,
παρακολουθώντας την τραγωδία της σύλληψης ομήρων από τους Τσετσένους αντάρτες
στο θέατρο της οδού Ντουμπρόβκα. Ο Ροσάλ ήταν από τους πρώτους που έφτασαν
επιτόπου. Μπήκε πολλές φορές στο κτίριο με νερό και φάρμακα για τους ομήρους
και έβγαλε έξω τα παιδιά. Συγκεκριμένα κατάφερε να πετύχει την απελευθέρωση
οκτώ παιδιών και έπεισε τους απαγωγείς να μοιράσουν στους ομήρους φάρμακα και
νερό. Όπως εξήγησε αργότερα, οι αντάρτες είχαν δεχτεί να διαπραγματευτούν μαζί
του επειδή είχε περιθάλψει παιδιά Τσετσένων κατά τον πρώτο πόλεμο ανάμεσα στη
Μόσχα και την Τσετσενία (1994-1996). Στο θέατρο έκανε μάλιστα επέμβαση σε έναν
από τους αντάρτες που είχε τραυματιστεί στο χέρι.

Διευθυντής από το 1981 του τμήματος επείγουσας χειρουργικής και παιδικών
τραυμάτων στο Ινστιτούτο Παιδιατρικής Έρευνας της Ρωσικής Ακαδημίας Ιατρικών
Επιστημών, είχε τότε λειτουργήσει ως γιατρός, ειρηνοποιός και…
δημοσιογράφος, καθώς μετέφερε ειδήσεις για τους ομήρους στους ανθρώπους που
αγωνιούσαν έξω από το θέατρο. Τα μέσα ενημέρωσης είπαν τον 71χρονο Ροσάλ
«γιατρό της ειρήνης» και ο πρόεδρος Πούτιν τον τίμησε με το Παράσημο Ανδρείας.
Δεν ήταν άλλωστε η πρώτη φορά που ο γιατρός διακινδύνευε ο ίδιος για να σώσει
ανθρώπινες ζωές.

Ο δρ Ροσάλ γεννήθηκε στην περιφέρεια Οριόλ, νότια της Μόσχας, και ο πατέρας
του ήταν πιλότος της πολεμικής αεροπορίας. Το 1988, αφού δούλεψε με θύματα του
σεισμού της Αρμενίας, ίδρυσε μια «ταξιαρχία» γιατρών που αναλαμβάνουν δράση σε
πολεμικές ζώνες και σε φυσικές καταστροφές. Ο δρ Ροσάλ και η ομάδα του
περιέθαλψαν παιδιά θύματα των ενόπλων συγκρούσεων στη Γιουγκοσλαβία (1991), τη
Γεωργία (1991-92), το Ναγκόρνο-Καραμπάχ (1992) και την Τσετσενία (1995).
Βοήθησαν επίσης τα θύματα των σεισμών στην Αίγυπτο (1993), την Ιαπωνία (1995),
το Αφγανιστάν (1998) και την Τουρκία (1999), καθώς και εκείνα πολλών επιθέσεων
στη Ρωσία. Οι Ρώσοι τον πιστεύουν πλέον όταν λέει πως δεν φοβάται τίποτε, αφού
σε πολλές περιπτώσεις έσωσε ζωές μέσα σε κόλαση πυρός. «H ζωή μου φέρεται καλά
επειδή κάποιοι με χρειάζονται», έχει δηλώσει. «Μερικές φορές ξεχνάω την ηλικία
μου. Χαίρομαι γι’ αυτό».