ΓNΩMH Aνώμαλη προσγείωση

Οι σοφοί άνθρωποι του αθλητισμού λένε: Το δύσκολο δεν είναι να κατακτήσεις την
κορυφή, αλλά να παραμείνεις στην κορυφή. Και δεν έχουν άδικο. Άλλωστε, οι
σπουδαίοι αθλητές και οι μεγάλες ομάδες έχουν περάσει στην ιστορία, όχι τόσο
για τα αποτελέσματα όσο για τη σταθερότητα που τους διέκρινε, και βρίσκονταν
πάντοτε στον… αφρό.

Ο Μιχάλης Μουρούτσος άρχισε μια μεγάλη καριέρα στα 20 του χρόνια, με
κατάκτηση, μάλιστα, χρυσού Ολυμπιακού μεταλλίου. Δούλεψε σκληρά, μόχθησε και
κατάφερε με τον καλύτερο τρόπο να καρπωθεί τους κόπους του. Τα φλας έπεσαν
πάνω του, η «τιμή» του ανέβηκε στα ύψη, έγινε δημόσιο πρόσωπο και λογικό ήταν
να… πάρει τα πάνω του. Γευόμενος όλα αυτά τα «αγαθά», αυτό που όφειλε να
κάνει ήταν να δικαιώσει τις υψηλές προσδοκίες. Να συνεχίσει να δουλεύει γι’
αυτό που αγαπάει, για να διατηρήσει την πρωτιά και τη δόξα. Να εξακολουθήσει
να έχει πείσμα για τη νίκη.

Παρ’ όλα αυτά, ο χθεσινός αγώνας αποτέλεσε ανώμαλη προσγείωση για τον
πρωταθλητή μας. Ο Αιγύπτιος Μπαγιουμί, σαφώς πιο στερημένος και… πεινασμένος
από τον Μουρούτσο, έδωσε «ψυχή και σώμα» για να υποστείλει τη σημαία του
Έλληνα «χρυσού» Ολυμπιονίκη, και τα κατάφερε. Ο Μιχάλης, από την πλευρά του,
παρέταξε την εμπειρία και την τεχνική του, αλλά μέχρι εκεί. Του έλειπε η
«δίψα» που τον διακατείχε στο Σίδνεϊ, και το πλήρωσε. Αν θέλει, λοιπόν, να
επιστρέψει στην «πρώτη γραμμή», πρέπει να θυμηθεί τα… δύσκολα χρόνια. Διότι
ταλέντο διαθέτει μπόλικο και περιμένουμε πολλά από αυτόν.