Δρόμοι

Απροσάρμοστοι…

… Ενοχλητικοί. Ψυχοπαθολογικές περιπτώσεις. Σχεδόν πάντα, στο περιθώριο της
κοινωνίας. Μερικές φορές, πραγματικοί εγκληματίες. Μα πάνω από όλα – και πάντα
– αντιήρωες. Εκφράζουν την ένοχη συνείδηση της κοινωνίας, πρόσωπα διπρόσωπα
που μπορούν να προκαλούν τον έρωτα αλλά και το μίσος. H μεγάλη οθόνη έχει
παρουσιάσει μπόλικα τέτοια πρόσωπα. Και μέσα στα χρόνια, πολλά από αυτά έγιναν
σύμβολα, όπως ας πούμε ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο στην ταινία «Ταξιτζής». H αναφορά σε
αυτή την ταινία του Μάρτιν Σκορτσέζε δεν είναι τυχαία. Γιατί αυτός, ο ταξιτζής
που μολονότι ασφυκτιά καθημερινά κάτω από τη βία της κοινωνίας στο τέλος
καταφεύγει και ο ίδιος σε αυτήν, αναδείχτηκε νικητής σε διαγωνισμό που έκανε
το βρετανικό περιοδικό «Total film». Το ζητούμενο ήταν να ψηφίσουν οι
αναγνώστες τους δέκα πιο διάσημους αντιήρωες στην ιστορία του κινηματογράφου.

Στον διαγωνισμό…

… η νίκη που κατέκτησε ο Ντε Νίρο, με εκείνη την αξέχαστη ερμηνεία του το
1976, δεν εκπλήσσει κανέναν: γιατί ποιος θα μπορούσε να είναι πιο αντιηρωικός,
πιο αντικοινωνικός από τον ταξιτζή Τράβις Μπικλ, που σε ένα κρεσέντο
παροξυσμού φτάνει στο καταστροφικό φινάλε; Τα μαλλιά του κουρεμένα σαν
Μοϊκανού Ινδιάνου και η γνωστή πια φράση του «Are you talking to me?» έγιναν
σύμβολα των περιθωριακών στη δεκαετία του 1970. Χρησίμευσαν σαν μια έμμεση
πολιτική καταγγελία. Στη δεύτερη θέση ακολουθεί ένα πρόσωπο λιγότερο
αναμενόμενο, από την ταινία του 1994 «Leon» του Λικ Μπεσόν, με τον Ζαν Ρενό
στον κεντρικό ρόλο. Ένας δολοφόνος με ανθρώπινο πρόσωπο δείχνει την καλύτερή
του πλευρά φροντίζοντας ένα κοριτσάκι. Στην τρίτη θέση, από τα τέλη της
δεκαετίας του 1990, επιστροφή στον ίλιγγο της παραφροσύνης. Ο Μάικλ Ντάγκλας
με γυαλιά και μπαζούκα στην ταινία «Μια ξεχωριστή μέρα» (1993). Μια μέρα όπως
όλες τις άλλες αφήνει να ξεσπάσει όλη η βία που κουβαλάει μέσα του, όταν
παγιδεύεται με το αυτοκίνητό του μέσα σε ένα μποτιλιάρισμα.

Στην κατάταξη…

… των πιο αγαπημένων αντιηρώων, ο μυθικός «Βρώμικος Χάρι» έρχεται τέταρτος,
ο μπάτσος Κάλαχαν από το Σαν Φρανσίσκο, που τον έκανε διάσημο ο Κλιντ
Ίστγουντ. Ο μοναδικός αντιήρωας που για να κερδίσει το ψωμί του παραμένει από
τη μεριά των θεωρητικά «καλών». Ίσως η πέμπτη θέση να τον αδικεί, μα εκεί
τοποθέτησαν οι αναγνώστες έναν πραγματικά αντικοινωνικό, σκληρό και κατόπιν
θύμα της κοινωνίας: τον Μάλκολμ Μακντάουελ, πρωταγωνιστή στο «Κουρδιστό
πορτοκάλι» του Στάνλεϊ Κιούμπρικ.

Παρακάτω…

… στον κατάλογο ακολουθούν ο Μελ Γκίμπσον στο «Mad Max», ο Κερτ Ράσελ στην
«Απόδραση από τη Νέα Υόρκη» και ο Σιλβέστερ Σταλόνε του «Rambo», διψασμένος
για βεντέτα. Απροσάρμοστοι. Ενοχλητικοί. Ψυχοπαθολογικές περιπτώσεις. Το κοινό
προτιμάει να ταυτίζεται με αρνητικούς ήρωες. Τους αισθάνεται πιο κοντά. Οι
άλλοι παραείναι «καλοί».