«Xρυσό» στο εθνικό ριάλιτι

Οι χρυσοί Ολυμπιονίκες Θωμάς Μπίμης, Νίκος Συρανίδης. Μια εικόνα νίκης που αγωνίζεται να συναγωνιστεί τον πολιτισμό της τηλεοπτικής μιζέριας

H φωνή τρέμει: «Υφίσταμαι μια μεγάλη αδικία… ουδέποτε έχω κάνει χρήση
απαγορευμένων ουσιών… καλώ όλους τους Έλληνες να στηρίξουν τα παιδιά που
αγωνίζονται στα στάδια… όσοι με σταυρώνουν στα τηλεπαράθυρα, ήταν οι ίδιοι
που φωτογραφίζονταν μαζί μου σε κάθε μεγάλη μου επιτυχία». Είναι η φωνή του
«εθνικού κατηγορούμενου» των ημερών Κώστα Κεντέρη, τη στιγμή που βγαίνει από
το KAT μέσα σε ένα πανδαιμόνιο δημοσιογράφων, οπερατέρ, ανάμεσα από καλώδια
τηλεόρασης, που περιμένει να προσθέσει μία ακόμη εικόνα στο παζλ της τραγωδίας
που της ανήκει.

Το ριάλιτι «εθνική ντροπή» συνεχίζεται. Μισή ώρα μετά βγαίνει και η Κατερίνα
Θάνου να αντιμετωπίσει τον στρατό των μίντια. Όλοι προσπαθούν για ένα πλάνο.

Λίγες στιγμές νωρίτερα, λίγες ώρες πριν, όλες αυτές τις ημέρες, τα δελτία
ειδήσεων αλλά και ενημερωτικές εκπομπές προβάλλουν με έμφαση μηνύματα στο
Διαδίκτυο, «αγανακτισμένων» φιλάθλων. Προσθέτουν ανώνυμα προσωπικά ξεσπάσματα
για να δώσουν χρώμα πάθους στο ριάλιτι που ξετυλίγεται με το σύνηθες πάθος, με
τις συνήθεις υπερβολές, με υπαινιγμούς και φωτογενείς απογοητεύσεις ή
φωτογενέστερες μαντεψιές συνήθους αστυνομικού δαιμονίου.

Στο πρωινό του Alpha με τον Κώστα Μαρδά, καλεσμένος εις εκ των
υπευθύνων για το ποιοι μπαίνουν και ποιοι βγαίνουν από το Ολυμπιακό Χωριό,
έπρεπε να απαντήσει σε ερωτήσεις όπως «φορούσε κασκέτο ο Κεντέρης;» «χμ! οι
άλλοι αθλητές φορούσαν κασκέτα εκείνη την ώρα;», «ποιοι φορούσαν γυαλιά;»,
«εσείς που είστε τόσο έγκυρος, πείτε μας…». Για γέλια και για κλάματα αυτή η
φωτογενής ακατάσχετη σαχλαμαρο-φλυαρία.

Έτσι, οι ωραιότατες ενημερωτικές οπερέτες περί εθνικής πίκρας συναγωνίζονται
και κερδίζουν σε πάθος τις εντυπώσεις από τους στίβους και τις πισίνες.

Μέχρι και ο αρχηγός της Ολυμπιακής Ομάδας των αθλητών το είπε στον Νίκο
Χατζηνικολάου: «Δεν πάμε καλά». Λέγεται κάτι τέτοιο από τον ίδιο τον υπεύθυνο
της αθλητικής μας ομάδας; Την πικρία του εξέφραζε στο δελτίο, που η Ολυμπιακή
ομάδα έχει 430 αθλητές και ολόκληρο το σύστημα ενημέρωσης έχει πέσει επάνω
στην υπόθεση των δύο. Αλλά ολόκληρο το σύστημα του πρωταθλητισμού κάνει
ακριβώς το ίδιο.

Λίγη ώρα αργότερα τον διέψευδαν οι δύο αθλητές της συγχρονισμένης κατάδυσης.
Το ξέραμε το άθλημα; Μόλις το ανακαλύψαμε με την εκτυφλωτική λάμψη του χρυσού
να μεγεθύνεται από τον ενθουσιασμό της κάμερας που κατέγραφε τον ενθουσιασμό
των τυχερών, οι οποίοι είχαν την έμπνευση να πάρουν εισιτήρια για το
συγκεκριμένο άθλημα.

H νίκη τράβηξε το βλέμμα του έθνους στους βατήρες της πισίνας. Αλλά από κοντά
και τέσσερις προκρίσεις σε τελικούς κολύμβησης.

«Στο Σίδνεϊ μας λέγανε τουρίστες οι δημοσιογράφοι», λέει στο μικρόφωνο της EPT
εις εκ των κολυμβητών μας που πέρασαν στον τελικό της σκυταλοδρομίας.
Αποδείξαμε ότι τα καταφέρνουμε, λένε όλοι ευτυχείς από το αποτέλεσμα της
προσπάθειάς τους.

Δυο εικόνες, λοιπόν, όπως κάθε φορά. H μία ενθουσιασμού και εθνικής
ανάτασης, έχει νίκες απρόσμενες. H άλλη εικόνα ωστόσο, αποδεικνύεται πιο
φωτογενής, με το σκοτεινό της παρασκήνιο, με τα όσα φαίνεται να κρύβονται και
που δεν είναι παρά, όπως όλα δείχνουν, η πραγματικότητα πίσω από την κουρτίνα
του γκλάμουρ αθλητισμού, που γίνεται άλλοθι μιας υπερφίαλης επίδειξης δυνάμεων
και δήθεν μεγαλείου.

Πραγματικότητα ωστόσο και η μιντιακή υστερία, αναμενόμενη μπροστά σε ένα
γεγονός όπως οι Ολυμπιακοί Αγώνες, με πλήθος πτυχών που προκαλούν και
προσκαλούν τους δαιμόνιους πιστούς της «διαφάνειας».

Ο «άλλος» μας φωτογενής πολιτισμός

Όλα τα ελαττώματα του παγκόσμιου πάθους για εικόνες και πληροφορίες που
«πουλάνε» σε πλήρη εξέλιξη. Ένας Βρετανός ψάχνει ρωγμές στο σύστημα ασφάλειας.
Μεξικανοί «στήνουν» θεάματα τέτοιων ρωγμών. Και οι εγχώριοι σταρ παρόμοιου
τηλεοπτικού συστήματος τους ειρωνεύονται και την ίδια ώρα επιδίδονται στο δικό
τους παθιασμένο ριάλιτι εθνικού αυτομαστιγώματος. Πραγματικότητα και η
αδυναμία να αντιμετωπίσουν τους όρους αυτής της τηλεόρασης οι υπεύθυνοι, οι
αρμόδιοι, οι επικεφαλής, οι έτοιμοι να αποκομίσουν οφέλη από το αθλητικό
γκλάμουρ και αναποτελεσματικοί στο να χειριστούν μια δύσκολη εθνική υπόθεση.

Ωραία η μυθολογία περί της ελληνικής καταγωγής των αθλητικών αξιών και περί
«διαφορετικότητας» του ελληνικού έθνους που θα τις υπηρετήσει. Το μιντιακό
σύστημα πάντως παραμένει θλιβερά πανομοιότυπο και παγκόσμιο σε πείσμα τής εν
λόγω μυθολογίας. H αδυναμία στο φτηνό ριάλιτι των παθών βρίσκεται στον πυρήνα
του. Είναι ο «άλλος» πολιτισμός μας, τον οποίο εξίσου προσκυνούμε.

Και περνάμε από τον ενθουσιασμό στην απογοήτευση με ορμή, υπό τους ρυθμούς της
τηλεόρασης των υπερβολών, αγνοώντας τη σαχλαμάρα που επιδεικνύουμε, ως
ανώριμοι και βαθιά νυχτωμένοι. Και αυτό πατρίδα μας, μην ξεχνιόμαστε.