Tα προβλήματα της Παιδείας

Με επιστολή του προς τον Πρωθυπουργό, ο κ. Τιμόθεος K. Κιλίφης,
αρχιμανδρίτης στην Ιερά Μονή Πεντέλης, αναφέρεται σε σοβαρά προβλήματα της
Παιδείας και της Δημόσιας Διοίκησης:

«Εσείς δείχνετε, οπωσδήποτε, σεμνότητα και ταπεινότητα, όπως και έχετε δηλώσει
κατ’ επανάληψη. Φαίνεται, όμως, πως δεν συμμερίζονται το ίδιο επάνω στα
πράγματα όλοι της κυβέρνησής σας και του κόμματός σας.

Αρκετά είναι τα δείγματα της αλαζονείας και της υπεροψίας υπουργών σας,
συνεργατών σας και βουλευτών σας. Μοιάζουν οι άνθρωποι αυτοί σαν να μη
διδάχτηκαν τίποτε από την ήττα των προηγουμένων κυβερνητών της χώρας μας, που
παρουσίαζαν τέτοια απαίσια στοιχεία. Την αισθητή υπεροχή του κόμματός σας,
στις πρόσφατες εκλογικές αναμετρήσεις, την εξέλαβαν ως ευκαιρία για
αυθαιρεσίες, για εσωκομματικές έριδες και για αλαζονικές συμπεριφορές, τις
οποίες είχαμε κυριολεκτικά αηδιάσει στο πρόσφατο παρελθόν.

Ας γίνω, όμως, πιο συγκεκριμένος, δειγματικά και συνοπτικά βέβαια, για τα
μεγάλα θέματα που μας απασχολούν και αγωνιά η ελληνική κοινωνία. Αρχίζω,
αναφερόμενος πρώτιστα στο θέμα της Παιδείας. Δεν βλέπουμε να συστέλλεται το
χάος της, ούτε ως προς την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών ούτε ως προς το
περιεχόμενο της χαώδους διδακτέας ύλης, ούτε να λαμβάνονται αποφάσεις που θα
ξεκαθαρίσουν τον ρόλο και τον αληθινό στόχο της εκπαίδευσης στη χώρα μας. H
ασυδοσία μέσα στα σχολεία και η εξωσχολική φροντιστηριακή αγωνία και
καταδαπάνηση των γονιών συνεχίζονται ακάθεκτα.

Τα ίδια και χειρότερα συμβαίνουν στη Δημόσια Διοίκηση. Ακριβώς τα ίδια
συμβαίνουν και με τα φοβερά, απειλητικά θέματα της οικολογίας. H έρπουσα
εξάπλωση των ναρκωτικών στον Στρατό και – γενικότερα – στη νεολαία μας
συνεχίζεται ανενόχλητα. Αν ρίξουμε, δε, και μια ματιά στη φρικτή αντιμετώπιση
των ασφαλισμένων του IKA και στις συντάξεις πείνας προς τους αναξιοπαθούντες
σχεδόν όλων των ασφαλιστικών ταμείων, τότε κυριολεκτικά φρίττουμε. Το ίδιο
φρίττουμε με τους πολυθεσίτες, με τη στρατιά των ανέργων και με την ανασφάλεια
των εκατοντάδων χιλιάδων συμβασιούχων. Τα ημίμετρα δεν μετράνε. Και αφήνω το
πολύμορφο και πολυσύνθετο δημογραφικό πρόβλημα που απειλεί την Ελλάδα, καθώς
και την άτακτη εισροή αλλοδαπών χωρίς εθνική και πολιτισμική υποδομή για
αφομοίωσή τους από τη χώρα μας. Τι να πω, για την ακρίβεια, που πολλοί
συμπολίτες μας δεν μπορούν να εξασφαλίσουν ούτε τα απαραίτητα προς το ζην, ενώ
άλλοι με παχυλότατους μισθούς ζουν σαν αγάδες. Αλήθεια, κύριε Πρωθυπουργέ,
πότε θα σταματήσει η κολοσσιαία διαφορά μισθών που δυναμιτίζει τον φτωχό
πολίτη;

Σταματώ όμως εδώ, γιατί η φρίκη θα γίνει αβάστακτη αν προχωρήσω και σε άλλους
τομείς, που αφορούν στη διακυβέρνηση της χώρας. Και όλα αυτά, κύριε
Πρωθυπουργέ, μαζί με τις φοβερές, κοινωνικές προκλήσεις διαφόρων κοσμικών
δεξιώσεων, γάμων, βαπτίσεων κ.λπ., για τα οποία – βέβαια – δεν είστε εσείς
υπεύθυνος, ωστόσο, λόγω θέσης, συμμετέχετε και ο λαός από κάτω, ούτως ή άλλως,
αηδιάζει κι αγανακτεί βλέποντας τις φοβερές αυτές επιδειξιομανίες και τις
αλόγιστες σπατάλες χιλιάδων κι εκατομμυρίων ευρώ, την ώρα που εκατομμύρια
συμπολιτών μας δεν συγκεντρώνουν ούτε 500 ευρώ τον μήνα».