ΓNΩMH Tελευταία ευκαιρία

Ως τελευταία αναγγελία για τους επιβάτες της πτήσης «μπάσκετ» θα μπορούσε να
χαρακτηριστεί η προσπάθεια της εθνικής ομάδας στους Ολυμπιακούς Αγώνες με
πιλότο τον Παναγιώτη Γιαννάκη. H εθνική ομάδα μπάσκετ, που πρόσφατα έχασε τον
τίτλο της επίσημης αγαπημένης, μετά τον θρίαμβο του ποδοσφαίρου στην
Πορτογαλία, θέλει να τον ανακτήσει ξανά. Ή τουλάχιστον να βοηθήσει ώστε το
αεροσκάφος του μπάσκετ να πετάξει ξανά στα γνώριμα… πόδια, μετά την ανώμαλη
προσγείωση των τελευταίων ετών!

Με το αεροσκάφος όμως να έχει κάνει πολλές ώρες πτήσης, μόνο κάποιο μετάλλιο
και θεαματικό μπάσκετ θα μπορούσε να έχει ευεργετικές συνέπειες στη συνείδηση
του κόσμου, που τόσα χρόνια (και μετά το ’87) έβλεπε να αμείβονται με
αστρονομικά ποσά μέτριοι παίκτες. Αλλά να γεμίσει με θετική ενέργεια και την
A1 κατηγορία, που μοιάζει με αερολιμένα που έχει χάσει την αίγλη του και ενώ
πριν από χρόνια υποδεχόταν μπόινγκ, τώρα ανοίγει χώρο για… τσέσνα!

Τα μεγάλα ονόματα (Ουίλκινς, Μποντίρογκα, Βολκόφ, Έντι Τζόνσον, Βράνκοβιτς,
Ράτζα κ.ά.) μίκρυναν, καθώς οι πρόεδροι έπαψαν πια να βάζουν το χέρι στην
τσέπη, υπήρξε κορεσμός, σχέδια προσέλκυσης οικογενειών που έμειναν στο χαρτί
και χορηγοί που κρύφτηκαν.

H τυπική αποχώρηση του Σωκράτη Κόκκαλη, που ουσιαστικά είχε παρατήσει εδώ και
καιρό το μπάσκετ, κράτησε σε χαμηλά επίπεδα τον ανταγωνισμό με τον ΠΑΟ, με τον
Γιαννακόπουλο να ακολουθεί κι αυτός τη λιτή οδό.

Ήρθε η ώρα οι επιβάτες να φορέσουν τις ζώνες τους και οι τουρμπίνες του
αεροσκάφους της Εθνικής να ωθήσουν το μπάσκετ. Τα καύσιμα φτάνουν;