Διαστάσεις Yγεία και ελευθερία

Είναι 89 ετών και πριν από λίγες μέρες εισήχθη σε ένα νοσοκομείο της
Βαρκελώνης με έναν πόνο στην πλάτη. Εκεί, η Κόντσα Πέρεθ έχει την ευκαιρία να
κάνει μια ανασκόπηση. Και να απαντήσει στις ερωτήσεις της Ελ Παϊς.

Κόντσα Πέρεθ: αναρχική μέχρι θανάτου

Είστε πάντα αναρχική;

Θα είμαι μέχρι να πεθάνω. Ο πατέρας μου ήταν αναρχικός, εγώ γεννήθηκα αναρχική
και θα πεθάνω αναρχική. Αν και τελείως αναρχικοί δεν είμαστε, είναι αδύνατο.

Άντεξαν οι αναρχικές ιδέες;

Εμείς εφαρμόζουμε πολλές, και ορισμένες αντέχουν. H αγάπη για τη φύση, η
ελεύθερη ένωση και, πάνω απ’ όλα, η ευημερία των εργαζομένων.

Πώς αρχίσατε να αγωνίζεστε;

Ο πατέρας μου ήταν ιδρυτής της CNT [του συνδικάτου των αναρχικών] και στη
δικτατορία του Πρίμο ντε Ριβέρα τον έκλεισαν φυλακή. Εγώ πήγαινα να τον δω με
τη μητέρα μου και ακολούθησα τα βήματά του. Στα 16 μου δούλευα σε ένα
τυπογραφείο της οδού Παρισίων, όταν πέρασε από μπροστά μια διαδήλωση και
ενώθηκα μαζί τους. Πήγαιναν στη φυλακή για να απελευθερώσουν τους κρατούμενους
απεργούς. H κυβέρνηση έδωσε εντολή να ανοίξουν οι πόρτες, κι εμένα μου έδωσε
μεγάλη χαρά ότι μπήκα χωρίς άδεια σ’ εκείνο το μέρος που τόσο μισούσα.

Είχατε φίλο;

Δεν είχα καιρό. Στις απεργίες του ’33 έκρυψα το πιστόλι ενός συντρόφου στο
στήθος μου και το βρήκαν. Έμεινα πέντε μήνες στη φυλακή. Εκεί διάβασα πολύ.

Ποια ήταν η φιλοδοξία σας;

Να αλλάξω την κοινωνία. Τότε πιστεύαμε ότι θα το κάναμε με τα όπλα, αλλά
αποδείχθηκε μπερδεμένο.

Γιατί νίκησε ο Φράνκο;

Εμάς δεν μας βοήθησε κανείς. H Γαλλία δεν επενέβη και τα υπόλοιπα τα ξέρουμε.

Έπαιξε ρόλο η διαίρεση της Αριστεράς;

Οι κομμουνιστές μάς πρόδωσαν, κατάργησαν το POUM [το τροτσκιστικό κόμμα] και
ήθελαν να καταργήσουν κι εμάς. Θα είχαμε χάσει όμως έτσι κι αλλιώς. Τα έθνη
είχαν τα δικά τους σχέδια. Κι εμείς στο μέτωπο νομίζαμε ότι θα απελευθερώναμε
την Πορτογαλία από τον Σαλαζάρ!

Πώς ήταν ο ελεύθερος έρωτας;

Ακριβώς σαν τον άλλο. Είχες τον σύντροφό σου, κι αυτό ίσχυε για όλη σου τη
ζωή. Και πολλοί αναρχικοί ήταν φαλλοκράτες.

Αισθάνεστε θύμα της Ιστορίας;

Ο φασισμός κατέστρεψε τη ζωή μας, το σχολείο, τη συλλογικότητα, τους κοινούς
μας δρόμους, τα διέλυσε όλα. Αλλά θύμα δεν είμαι, υπήρξα αγωνίστρια.

Μετανιώνετε για κάτι;

Όχι. Κάναμε ό,τι ξέραμε και ό,τι μπορούσαμε. Δεν μπορούν να μας κατηγορήσουν
για τίποτα. Πολλοί έδωσαν τη ζωή τους.

Σας βοηθά η κυβέρνηση;

Έχω φίλους που με βοηθούν. Άλλοτε τα περίμενα όλα από τους αναρχικούς, τώρα
έχω γύρω μου κι άλλους ανθρώπους. Αυτό που μετράει είναι η φιλία, τα
αισθήματα, η αλληλεγγύη. Να είσαι χαρούμενος και να αγωνίζεσαι για κάτι στο
οποίο πιστεύεις. Να μη μένεις στο σπίτι. Ο αγώνας δεν τελειώνει ποτέ.

Σας ευχαριστούμε, ντόνια Κόντσα.

Ναι, καλά τα πήγαμε, δεν τα χαλάσαμε πουθενά. Υγεία και ελευθερία.