Aριστοφάνης και Eκκλησία

Γιατί ο Αρχιεπίσκοπος κ. Χριστόδουλος έχει βάλει στο στόχαστρο τον
Αριστοφάνη; Παρατηρούν οι κυρίες Κατερίνα και Παναγιώτα Π. Ρωμέση, δικηγόροι
Κορίνθου:
«Είπε ο Αρχιεπίσκοπος. “Δεν θα βάλουμε τον Αριστοφάνη μέσα στην Εκκλησία”. Και
φυσικά μιλούσε για τον “Πλούτο”, το θεατρικό έργο δηλαδή. Δεν μας είπε: Ποιος
θα βγάλει έξω τον πλούτο από την Εκκλησία. Ποιος θα μπάσει στην Εκκλησία τους
νεολαίους και πώς θα εμποδιστεί ο ταπεινός Ιησούς να μη βγει έξω από την
Εκκλησία, εξαντλώντας κάποια στιγμή το μέγα του έλεος.
Αν ο “Πλούτος” του Αριστοφάνη εμποδίστηκε να φωνασκεί στον αύλειο χώρο της
εκκλησίας, οι όσοι Αρχιερείς τον εμποδίζουν, είναι οι ίδιοι που τον προβάλλουν
και τον δοξάζουν μέσα στο ναό. Με τα πλούτη, τη χλιδή και την πολυτέλεια των
αμφίων τους, λ.χ., που έχουν “την αισθητική γραμμή και μορφολογία του
αυτοκρατορικού βεστιαρίου και του θεατρικού βεστιαρίου του μπαρόκ”.
Και όλα αυτά για την “έξαρση του γοήτρου των επισκόπων μας, των ιεροκρατικών
αντιλήψεων”, της ανάδειξης της εξουσίας αντί της διακονίας και της θυσίας
(μίτρα, σάκος, ποιμαντική ράβδος, εγκόλπια), σύμβολα εξουσίας, που ποτέ δεν
διανοήθηκαν να φορέσουν οι Θεοφόροι Πατέρες της Εκκλησίας μας. Συμφέρει να
μείνουμε μέχρι εδώ…
Αυτόν λοιπόν τον πλούτο, τον οικονομικό, που κυριαρχεί στις εκκλησιές μας,
ποιος θα τον βγάλει έξω; Και ποιος και πότε θα βάλει μέσα τη σεμνότητα και την
απλότητα, που δίδαξε και εφάρμοσε ο ιδρυτής της. Μας τρομοκρατεί η σκέψη μήπως
βγει έξω από τις εκκλησίας ο φτωχός Χριστός μας και δεν μας ενοχλεί καθόλου αν
μπει μέσα ο Πλούτος του παππού Αριστοφάνη, που φτηνά τη γλίτωσε και δεν τον
αφόρισαν μέχρι τώρα.
H λογοκρισία και η απαγόρευση πάντοτε υπηρετούν την εξουσία, που με αυτά και
άλλα “ξοδεύεται” για να μένει αθέατη. Διανοητές, φιλόσοφοι, ερευνητές, ποιητές
σταυρώθηκαν, συγγράμματα κάηκαν ή απαγορεύθηκαν ανά τους αιώνες, γιατί είναι
όλοι αυτοί καθ’ όλα αυτά οι αλογόμυγες, που γαργαλούν τα ευαίσθητα σημεία
των… αλόγων.
Ο παππούς Αριστοφάνης θα πρέπει να χαίρεται, γιατί με αυτόν τον κουρνιαχτό που
αναίτια σηκώθηκε, είμαστε βέβαιες ότι πολλά νέα παιδιά θα μελετήσουν τον
“Πλούτο” του και ασφαλώς θα γίνουν πλουσιότεροι στη γνώση.
Είναι κι αυτός ο τρόπος μια άλλη, εξίσου σπουδαία θεατρική παράσταση, φυσικά
με ή χωρίς ηθοποιούς, που όμως εδώ δεσπόζει η ακραία υποκρισία μόνο των όσων
σήκωσαν τον κουρνιαχτό…».













