Σαν νησί που «βρέχεται» από πεζοδρόμια…

«Σφιγμένο» γύρω από το κέντρο της πόλης σαν γροθιά. Με 35 ταβέρνες,
μεζεδοπωλεία και πάνω από 25 μπαρ και κλαμπ – από το «Τάκη 13» που άνοιξε
πρώτο μέχρι το τελευταίο «new entry» που μπαίνει στον χάρτη της περιοχής –
κάτω από την Αθηνάς, πάνω από την Πειραιώς και μέσα από την Ερμού, η περιοχή
του Ψυρή ζει για να αλλάζει. Ο παλιός πλανόδιος πωλητής, με τις καρύδες στο
καροτσάκι του, συναντά τον κομμωτή από το «στούντιο μαλλιών». Στα ίδια στενά
μπορείς να πιεις σαμπάνια και να την πληρώσεις ακριβά, αλλά και το ποτό σου
στη «Ζανζιβάρη» με 5 ευρώ. H περιοχή του Ψυρή – διαβάζεις στο βιβλίο της Λίζας
Μιχελή – ήταν από τους σημαντικούς οικιστικούς πυρήνες της πόλης, αλλά
ουδέποτε ήταν περιοχή κατοικίας για τις ανώτερες τάξεις». Ποιος να το πει αυτό
σε όσους ψάχνουν σπίτι στου Ψυρή σήμερα. Και είναι πολλοί και απεγνωσμένοι.

Τραπεζάκια όχι μόνο έξω, μέσα και έξω και παντού. Μόνο σε Ολυμπιακή λωρίδα δεν μπαίνουν, γιατί τα πεζοδρόμια ανήκουν στα φρέντο και στις τσικουδιές

Μπαχαρικά και χάι-τεκ επιπλάδικα, νησιώτες από τις Κυκλάδες και νησιώτες από
την Ινδία, χταποδάκι και ντιζάιν, σανδάλια και ψηλοτάκουνα… στην Πλατεία
Ηρώων και στα ηρωικά πέριξ. H συνοικία του Ψυρή τούτο το καλοκαίρι του 2004
απλώνει κι άλλο τα «πλοκάμια» της σε ημιφωτισμένες γειτονιές, αδιέξοδα,
ταράτσες, σε καινούργια πάρκινγκ (μετρήσαμε πέντε γύρω από το κέντρο) και σε
γλέντια μέχρι πρωίας. Και ποιος είπε πως δεν το γλεντάνε το μεσημέρι!
Ταβέρνες, κουτούκια και καφενεία «τσέπης» σού δείχνουν τον δρόμο.

Στους φαν της περιοχής σταθερά πια, όχι μόνο ντόπιοι, αλλά και ο Κηφισιώτης
και το «γέννημα – θρέμμα Δυτικής Αττικής», μαζί και κάποιοι μπερδεμένοι
τουρίστες, που εξερευνούν με χάρτη και… φακό, για να ζήσουν τους Ολυμπιακούς
από κοντά. Τα κτίρια βάφτηκαν στου Ψυρή, φτιάχτηκαν, απέκτησαν καινούργια όψη,
κλέβουν το βλέμμα.

Βγήκε το μεροκάματο και σήμερα. Εξωτικές καρύδες πλάι σε δροσιστικά μίνι σιντριβανάκια και (δεξιά) άλλοι κάθονται κάτω από την μπάρα και ιδρώνουν για το μετάλλιο, άλλοι δεξιά κι αριστερά και πίνουν μπίρες

Χωνάκι παγωτό τσιζκέικ φράουλα και σοκολάτα χαρμάνι από το «Gelatomania» –
«δις ιζ δε μίνινγκ οφ Ψυρή!» (ή αυτό θα πει Ψυρή, σε ελεύθερη απόδοση)
αναφωνεί φίλος που δεν παραλείπει να σημειώσει πως τέτοιο παγωτό αλλού θα
πλήρωνες σαν… φρικασέ. Τα γύρω στενάκια, πάντως, μετατρέπονται σε καντούνια
της Νάξου και γεμίζουν με μυρωδάτο τυρί και τις Μεγάλες Πέμπτες με αρνάκια
μεγαλωμένα στο νησί που θέλει και το έθιμο.

«Τάκη 13». Σήμερα κλάμπερ συνωστίζονται μέσα και έξω στα παραπάνω από είκοσι
κλαμπ και μπαρ με λαϊκά και ρεμπέτικα, με r’n’b, χιπ χοπ και λάτιν. Από το
«House of Art» (Σαρή και Σαχτούρη) έως το «Fidelio» (Ωγύγου 2 και Ναυάρχου
Αποστόλη) και μια στο «Aspro» (Αριστοφάνους 4) που μένουν έως αργά… Πολύ
άφτερ, μέχρι που βγάζουν οι πρωινοί στα μαγαζιά την πραμάτεια τους. Μερικές
φορές και μετά.

ΑΣΠΡΟ ΠΑΤΟ!

«Fidelio» (Ωγύγου και Ναυάρχου Αποστόλη 2). * Με θαμώνες
κεφάτους, ή σοφιστικέ και εντελώς φευγάτους. Προσοχή, στο ντεκόρ μιας τρελής,
ρομαντικής ντεκαντάνς και στα βήματα όσων χορεύουν ύστερα από δυο τρία «άσπρο
– πάτο».

«Aspro» (Αριστοφάνους 4). * Όπως παραπάνω και έως το πρωί. Πάμε
για ρεκόρ που λένε.

«Bee» (Μιαούλη 2). * Από νωρίς μαζεύεται ο κόσμος. Και είναι
όλοι εδώ… Φθάνουν και οι τελευταίοι από Νίσυρο. Αν δεν τον είχαν πει
Μοναστηράκι τον σταθμό, θα τον λέγαμε Bee.

«Orgy» (Λεπενιώτου 22). * Και κάτω από τα άστρα και μέσα στην
αυλή… Και ουρανός και καθρέφτης. Ο Πάνος που το έστησε είναι
κοσμοταξιδεμένος.

«Cubanita» (Καραϊσκάκη 28). * Τα μοχίτος σερβίρονται δροσερά και
εδώ το καλοκαίρι. H άλλη μισή («Cubanita») στην παραλία βρίσκεται.

«Ψείρα». Στη Μιαούλη 19, καθώς μπαίνεις από Ερμού. * Το πιο…
μεγάλο μικρό θα έλεγαν αν ήταν αυτοκίνητο. Προς το παρόν, η «Ψείρα» στέκει
ακίνητη και γεμίζει κόσμο… Όλοι οι καλοί χωράνε.

ΨΩΝΙΣΑΜΕ

Στον «Ανέστη». Μπαχαρικά, μαστίχα Χίου, κανέλα και δέκα είδη τσαγιού
(Ευριπίδου 57)

Στο «Prince Video». Συλλεκτικές ταινίες του Μπόλιγουντ που διαλέξαμε
ανάμεσα από χιλιάδες κομμάτια (Αισχύλου 36)

Στον «Κρασσά». Πούρα και κονιάκ που τα συνοδεύουν (Πλατ. Ψυρή 5)

Στο «Norouz». Χειροποίητα ινδικά και ταϊλανδέζικα κοσμήματα (σε τιμές
που αρχίζουν και από το ευρώ και φθάνουν έως τα εκατό)

ΜΑΘΕ TEXNH…

Η τέχνη κατοικεί στου Ψυρή, γιατί, είπαμε, η περιοχή είναι τρέντι και νέοι με
ανησυχίες πάνε κι έρχονται. «Ψαγμένες» γκαλερί… οι «Breeders» (τέρμα
Ευριπίδου) συναντούν την «a.antonopoulou.art» (Αριστοφάνους 20) και την
«Els Hanappe Underground» (Μελανθίου 2) για εικαστικές αναζητήσεις
χωρίς όρια, ενώ τα θέατρα «Ήβη», «Αποθήκη», «Εμπρός», «Πολιτεία» και
«Εμπορικόν» πιάνουν… πόρτα για τον χειμώνα. Μερικοί βλέπουν εκεί το
δικό μας Σόχο.

ΠΗΡΑΜΕ ΓΕΥΣΗ

Στον «Τέλη». Σούπερ κλάσικ! Ήρθε το μπριζολάκι πριν καλά καλά καθήσεις
στην καρέκλα… Διότι, δεν θέλει καν ρώτημα. Ψήσιμο θέλει. Και ο «Τέλης» ξέρει
και όλος ο κόσμος. Στέκι καλλιτεχνών (έχουν δοκιμάσει μπριζολάκι μέχρι οι πιο
underground εικαστικοί – οι Breeders δα βρίσκονται δίπλα…) και άλλων
κρεατοφάγων.

Στον «Οινέα». Απέναντι από το παρεκκλήσι της Αγ. Παρασκευής στην
Αισχύλου, ρίζες κεφαλονίτικες, κουζίνα ελληνική ελαφρώς πειραγμένη.
Τυροπιτάκια με φύλλο κανταΐφι και σαλάτα Μεγαλονήσου – ντάκος, αλλά αλλιώς.
Στο βάθος, αθηναϊκή ιστορία με πινακίδες παντοπωλείων και διαφημίσεις που ο κ.
Άγγελος μαζεύει εδώ και 30 χρόνια.

Στα κουλούρια… της Καραϊσκάκη. Καυτά και μυρωδάτα βγαίνουν από τον
φούρνο και εκεί στις 5 το πρωί μετά τις τεκίλες και τα ρούμια, πες, αν
μπορείς, όχι.

Στην «Ταβέρνα του Ψυρή» (Αισχύλου 12), όνομα και πράγμα.

Στο «Σινέ Ψυρή κουζίνα» (Σαρρή 40), «Ο γάμος του χοίρου» είναι πιάτο με
γουρουνόπουλο ψημένο με μέλι και γλυκά κάστανα και ο χώρος «μυρίζει» σινεμά
και με fun σημείο το γυάλινο πάτωμα, κάτω από το οποίο βλέπουμε τα γκαρσόνια
στο κελάρι.

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ

Εδώ και έναν χρόνο έχει σκαρφαλώσει σε μία από τις πιο ωραίες ταράτσες με
πανοραμική θέα. Γύρω του η πόλη ομορφαίνει και ο Βαγγέλης το
χαίρεται… Από το μπαλκόνι του εισβάλλει μέσα σκηνικό ολόκληρο. Σκηνογράφος
είναι και ο ίδιος. «Κατέβηκα από την Καβάλα, την πόλη μου και στην αρχή δεν
ήμουν και σίγουρος αν θα συνήθιζα εύκολα εδώ. Όταν πρωτοήρθα, ελάχιστοι
έμεναν… Τώρα όλο και περισσότεροι ψάχνουν να βρουν σπίτι στην περιοχή… Την
απολαμβάνω την πόλη έτσι που μέρα με τη μέρα ομορφαίνει…».

– Δεν σε ενοχλεί ο θόρυβος έως αργά τη νύχτα;

– Γιατί να με ενοχλεί; Είναι κόσμος που περνάει καλά, γελάει, είναι
ζωντανά…».

Και μην ξεχνάτε… Ο Βαγγέλης είναι ψηλά. Έχει την περιοχή του Ψυρή στα πόδια
του και την Ακρόπολη στην άκρη της κουπαστής.

με μια ματιά

25 ΚΛΑΜΠ και μπαρ σάς περιμένουν σε κάθε γωνιά.

12 ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ και παρεκκλησάκια δένουν με ουζερί, ταβέρνες, καφέ.

ΠΩΣ ΘΑ ΠΑΤΕ

Με το Μετρό κατεβαίνετε στη στάση Μοναστηράκι, βγαίνετε προς Αθηνάς, πιάνετε
Ερμού και σε πέντε λεπτά με τα πόδια είσαστε στην «καρδιά» του Ψυρή.

ΕΙΔΑΜΕ

Κοπέλες να βγαίνουν από το κομμωτήριο «Epidemic» (Αγ. Αναργύρων 16) με
κουρέματα και xτενίσματα εμπνευσμένα από το καλοκαίρι, τη θάλασσα και τους… Ολυμπιακούς!

Τι χωρίζει την Ιαπωνία από την Ινδία στου Ψυρή;

– Το χάι-τεκ κομμωτήριο Central Hair Company. Από τη μια το σούσι του
«Gotzilla» (Ρήγα Παλαμήδου 5) με ολίγον από Τάιμς Σκουέρ του Τόκιο και από την
άλλη το «Yoga Bala» (Ρήγα Παλαμήδου 7) της Ινδίας με το καταλυτικό ροζ του.