Διαστάσεις Mάθημα καχυποψίας

Συγγνώμη από όσους πλήγωσε ζήτησε η νεαρή Μαρί. Συγγνώμη από τους Γάλλους
πολίτες ζήτησαν και τα μέσα ενημέρωσης. H υπόθεση αυτή άφησε όμως πίσω της ένα
κενό, μια αμηχανία, μια ενόχληση.

Μαρί Λεμπλάν: όπως είπε η μητέρα της, «διηγόταν ανέκαθεν ιστορίες»

«Χρωστάμε μια συγγνώμη στους νεαρούς Αφρικανούς μετανάστες που ζουν στις
γαλλικές πόλεις και στιγματίστηκαν αδίκως. Χρωστάμε επίσης μια συγγνώμη στους
αναγνώστες μας, οι οποίοι δικαίως μπορούν να μας καταλογίσουν ότι δεν αφήσαμε
αρκετό περιθώριο στην αμφιβολία». Με αυτόν τον τρόπο απολογήθηκε η Μοντ
όταν αποκαλύφθηκε ότι οι καταγγελίες της 23χρονης Μαρί Λεμπλάν πως υπήρξε θύμα
αντισημιτικής επίθεσης στον προαστιακό σιδηρόδρομο (RER) ήταν κατασκευασμένες.
Και η μεν μυθομανής μητέρα, που προσήχθη χθες σε δίκη με την κατηγορία της
κατασκευής ενός εγκλήματος, μπορεί να πληρώσει για το ψέμα της με εξάμηνη
φυλάκιση. Αλλά πολλοί από τους αναγνώστες τής γαλλικής εφημερίδας δεν είναι
ικανοποιημένοι με τις εξηγήσεις που τους δόθηκαν.

Μια συγγνώμη είναι βέβαια πάντα ευπρόσδεκτη. Όταν εκφράζετε όμως τη λύπη σας
προς τους νεαρούς μετανάστες των πόλεων επειδή στιγματίστηκαν άδικα – γράφει
ένας αναγνώστης – υπονοείτε άραγε ότι στην περίπτωση που οι καταγγελίες ήταν
αληθείς, ο συλλογικός στιγματισμός τους θα ήταν δικαιολογημένος; Μια άλλη
αναγνώστρια επισημαίνει ότι η εφημερίδα ξέχασε να ζητήσει συγγνώμη από μια
άλλη κατηγορία του πληθυσμού, που στιγματίστηκε κι αυτή αδίκως: τους επιβάτες
του RER, που κατηγορήθηκαν ότι παρακολούθησαν απαθείς την υποτιθέμενη επίθεση
εναντίον της Μαρί. «Μάλλον δεν θα πρέπει να παίρνετε συχνά το τρένο» γράφει η
Σαρλότ Λεμενιέν. «Οι άνθρωποι που το παίρνουν είναι συχνά βιαστικοί το πρωί,
κουρασμένοι το βράδυ, δύστροποι πολλές φορές, στην πλειονότητά τους όμως είναι
ακόμη ικανοί να βοηθήσουν στη μεταφορά μιας βαριάς αποσκευής, να δώσουν τη
θέση τους σε έναν ηλικιωμένο ή μια έγκυο, να βοηθήσουν τους τουρίστες να βρουν
τον δρόμο τους, να αστειευτούν σε μια ημέρα απεργίας ή, όταν χρειαστεί, να
τραβήξουν τον μοχλό κινδύνου. Ο ρατσισμός με ανησυχεί. Με ανησυχεί όμως και η
Γαλλία της πολιτικής και μιντιατικής ελίτ, που παραγνωρίζει και υποτιμά τον
λαό της».

Πιστεύετε στ’ αλήθεια – ρωτούν άλλοι αναγνώστες – ότι επί 48 ώρες ολόκληρη η
Γαλλία είχε συγκλονιστεί από την αφήγηση της Μαρί; Για όποιον έχει στοιχειώδη
επαφή με την πραγματικότητα, την οποία εσείς φαίνεται πως δεν έχετε, η ιστορία
«έμπαζε» εξ αρχής από παντού. Όχι, αντίθετα με αυτό που γράψατε, αυτές οι δύο
μέρες δεν «τρέλαναν» τη Γαλλία: ίσως επειδή η χώρα αυτή ζει και σκέπτεται με
τρόπο τελείως διαφορετικό από τα μέσα ενημέρωσης και τους «πρίγκιπες που μας
κυβερνούν». Μήπως λοιπόν πρέπει εν τέλει να ευχαριστήσουμε τη μικρή Μαρί,
επειδή έδωσε ένα μάθημα σεμνότητας σε αυτούς που κατέχουν τα κλειδιά της
εξουσίας και ένα μάθημα συστηματικής καχυποψίας σε όλους τους πολίτες;