Διαστάσεις Τhat’s politics

Πόσο ακριβώς κοστίζουν 36 αεροσκάφη της Αιρμπάς; Τι ακριβώς μπορεί να
αγοράσει κανείς με δύο εκατομμύρια δολάρια; H πολιτική στην πλέον απεχθή και
διεστραμμένη της έκφανση.

Ένδοξη στιγμή. Ο πρώην πρωθυπουργός της Ισπανίας, με το χαρακτηριστικό του χαμόγελο, χειροκροτείται από μέλη του Κογκρέσου

Ανυποψίαστος δεν είσαι. Ούτε αφελής. Δεν είσαι εξαρτημένος από την πολιτική,
διατηρείς απλώς μαζί της μια σταθερή σχέση, όχι (μόνο) επειδή αυτή είναι η
δουλειά σου, αλλά και επειδή αισθάνεσαι ότι η πολιτική εμπλέκεται με τη ζωή
σου, ή θα έπρεπε να εμπλέκεται, ή θα ήθελες να εμπλέκεται, γιατί στα κοινά
εξακολουθείς να πιστεύεις, γιατί αρνείσαι να επικεντρωθείς αποκλειστικά στο
δικό σου καλό και στο δικό σου συμφέρον, γιατί είσαι αρκετά ρομαντικός ώστε να
εξακολουθείς να πιστεύεις στα οράματα της Αριστεράς για έναν καλύτερο κόσμο
και αρκετά ευφυής ώστε να αρνείσαι να παρασυρθείς από τα συνθήματα κατά της
παγκοσμιοποίησης.

Παρ’ όλα αυτά, ή ακριβώς επειδή συμβαίνουν όλα αυτά, μερικές ειδήσεις που
ξεφυτρώνουν μέσα στη νέκρα του καλοκαιριού σε κάνουν να αηδιάζεις. Ο Γάλλος
πρόεδρος Ζακ Σιράκ απέσυρε, λέει, τις αντιρρήσεις του για την ένταξη της
Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο Ερντογάν είναι πανευτυχής. Αποφασιστικό ρόλο
στη στροφή της Γαλλίας, γράφουν οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς, έπαιξε η ανακοίνωση της
Άγκυρας ότι για τον εκσυγχρονισμό των Τουρκικών Αερογραμμών θα αγοραστούν
τελικά 36 Αιρμπάς και μόνο 15 Μπόινγκ. H σχετική συμφωνία, μαζί με μια ακόμη
συμφωνία για την πυρηνική συνεργασία των δύο χωρών, υπεγράφησαν κατά σύμπτωση
στη διάρκεια της πρόσφατης επίσκεψης του Τούρκου πρωθυπουργού στο Παρίσι. Ο
Σιράκ ξέχασε ως διά μαγείας όλες τις επιφυλάξεις του για τις διαλυτικές
επιπτώσεις της Τουρκίας στην Ευρώπη. Το «πακέτο», έγραψε ο Μουσταφά Ουνάλ στην
τουρκική εφημερίδα Ζαμάν, ήταν ακατανίκητο.

Τουλάχιστον ο Σιράκ πούλησε ακριβά το τομάρι του: 1,5 δισεκατομμύριο δολάρια.
H αμερικανική εταιρεία Piper Rudnick ζήτησε μόλις δύο εκατομμύρια από τον Χοσέ
Μαρία Αθνάρ για να του εξασφαλίσει την απονομή μεταλλίου από την αμερικανική
κυβέρνηση. H διαδικασία ήταν μυστική, αλλά ταυτόχρονα… δημοκρατική. Όπως
αποκαλύπτει η Ελ Παΐς, η πρόταση έγινε τον περασμένο Μάιο. Τον Δεκέμβριο,
τρεις μήνες πριν από τις εκλογές, το υπουργικό συμβούλιο της Ισπανίας έδωσε το
πράσινο φως. Μέσω της αμερικανικής πρεσβείας, δόθηκε στην εταιρεία προκαταβολή
700.000 δολαρίων, ενώ το υπόλοιπο ποσό συμφωνήθηκε να εξοφληθεί με μηνιαίες
δόσεις των 100.000 δολαρίων. Το αποτέλεσμα ήταν ο αριθμός των Αμερικανών
βουλευτών που συμφωνούν με την απομονή του μεταλλίου στον πρώην πρωθυπουργό να
αυξηθεί μέσα σε δύο μήνες από μερικές δεκάδες σε 290. Μένει τώρα η Γερουσία.
Λίγη προσπάθεια ακόμα από τους Αμερικανούς λομπίστες, και ο εθνικός στόχος θα
επιτευχθεί. H πρώην υπουργός Εξωτερικών Άνα Παλάθιο είναι υπερήφανη: τέτοια
συμβόλαια, λέει, έχουν υπογράψει τουλάχιστον 70 χώρες. That’s politics, baby.