Παρέμβαση Στεφανόπουλου για φτώχεια και εξωθεσμικούς παράγοντες

![]() |
|
Στη σύντομη ομιλία του το Σάββατο το βράδυ στον κήπο του Προεδρικού Μεγάρου |
Παρέμβαση για την αντιμετώπιση της φτώχειας, αλλά και εξωθεσμικών
δυνάμεων έκανε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος και μάλιστα
παρουσία του Πρωθυπουργού και των άλλων πολιτικών αρχηγών.
Στη σύντομη ομιλία – χαιρετισμό του το Σάββατο το βράδυ στον κήπο του
Προεδρικού Μεγάρου με αφορμή τη συμπλήρωση 30 χρόνων από τη μεταπολίτευση, ο
κ. Στεφανόπουλος συνέχισε μια προσωπική «παράδοση» παρεμβάσεων για μια σειρά
από ζητήματα (π.χ. Εκκλησιαστικό, ρόλος των Αμερικανών στην περιοχή,
ρατσιστική συμπεριφορά εις βάρος Αλβανού μαθητή, πολιτικοί διχασμοί).
Και επισήμανε ότι μπορεί να έχουν σημειωθεί πολλές δημοκρατικές κατακτήσεις –
σε σχέση με το παρελθόν και άλλες χώρες – ωστόσο υπάρχουν και προβληματικοί
τομείς της Δημοκρατίας. «Υπάρχουν περιοχές της Δημοκρατίας οι οποίες δεν
φυλάσσονται πάντοτε αποτελεσματικώς από αντιδημοκρατικές προσβολές ή δεν
λειτουργούν σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους νόμος του κράτους».
Ο κ. Στεφανόπουλος – ο οποίος δέχθηκε στη συνέχεια συγχαρητήρια απ’ όλη την
πολιτική ηγεσία της χώρας για όσα είπε – μίλησε δίνοντας έμφαση στη φτώχεια
και είπε ότι «πρέπει να καταβληθεί μεγάλη προσπάθεια για να εξαλειφθεί η
πενία, η οποία ευτελίζει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και είναι απαράδεκτη για τη
Δημοκρατία».
Αλλά αυτό που περισσότερο έκανε εντύπωση ήταν η αναφορά τού κ. Στεφανόπουλου
σε εξωθεσμικούς παράγοντες, κάτι που έχει κάνει και στο παρελθόν. «Είναι
ανάγκη – τόνισε με έμφαση – περιστολής πάσης ισχύος η οποία δεν πηγάζει από τη
λαϊκή εντολή, από τη λαϊκή ψήφο. Αλλά οφείλεται σε οικονομική ή άλλου είδους
επιρροή. Σ’ αυτή τη δεύτερη περίπτωση πιστεύω ότι δεν χρειάζονται νέοι νόμοι,
αλλά η αυστηρή τήρηση και εφαρμογή των ισχυόντων».
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας – στο τελευταίο του μήνυμα από τη θέση αυτή σε
εορτασμό για τη μεταπολίτευση – αναφέρεται σε ζητήματα τήρησης ανθρωπίνων
δικαιωμάτων και επισημαίνει ότι «υπάρχουν περιπτώσεις, οι οποίες δεν είναι
τόσο σπάνιες, όπου η προστασία των δικαιωμάτων δεν είναι πλήρης και εις τις
σχέσεις κράτους και πολιτών δεν εμφανίζεται ο οφειλόμενος εκ μέρους τού
κράτους προς τους πολίτες σεβασμός».














