[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Το όνομα Ζέπελιν είναι συνδεδεμένο με τη μεγαλύτερη τραγωδία στην ιστορία της
αεροπλοΐας – η καταστροφή του γιγαντιαίου «Χίντεμπουργκ» το 1939 έγινε
κινηματογραφική ταινία. Το «πρακτορικό» Ζέπελιν που επιστρατεύτηκε για την
Ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων κατέδειξε πως η ιστορία επαναλαμβάνεται ως
φάρσα. Πέντε ημέρες έμεινε καθηλωμένο στο έδαφος, γιατί διαφορετικά θα βλέπαμε
και την ταινία «Οι κατάσκοποι που πήρε ο άνεμος»…

Είπα κατάσκοποι; H περιπέτεια του Ζέπελιν ήταν ένα μάλλον αστείο επεισόδιο σε
μια στενάχωρη πραγματικότητα: η Αθήνα έχει γεμίσει πράκτορες και κάθε μέρα
καταφθάνουν κι άλλοι: 400 ΝΑΤΟϊκοί των ειδικών δυνάμεων, του FBI, 100
διαπιστευμένοι στην αμερικανική πρεσβεία, άλλοι τόσοι στη γερμανική, χώρια από
τους Άγγλους, τους Ισραηλινούς, τους Αυστραλούς. Έχουμε χάσει τον λογαριασμό
στο μέτρημα, ξέρουμε όμως πως είναι όλοι ένοπλοι. Και από τα περί αναβίωσης
του Ολυμπιακού πνεύματος, αυτή οι Ολυμπιακοί Αγώνες θυμίζουν κάθε μέρα και
περισσότερο ένα μπεστ σέλερ του Άνταμ Ντίμεντ – που έγινε επίσης ταινία – τη
«Μεγάλη κούρσα των κατασκόπων».

Για… τουρισμό

Το ωραίο είναι πως η κυβέρνηση επιμένει πως όλοι αυτοί βρίσκονται ή θα έρθουν
εδώ για να κάνουν τουρισμό. Ο υπουργός Δημόσιας Τάξης Γιώργος Βουλγαράκης
αρνείται πως ερχονται στην Ελλάδα για να φυλάξουν τις αποστολές και τα βάζει
με τους «Νιού Γιορκ Τάιμς» επειδή γράφουν το αντίθετο. Την ίδια ώρα όμως η
κυβέρνηση υποβάλει συμπληρωματικό αίτημα στο ΝΑΤΟ για περαιτέρω ενίσχυση των
δυνάμεων. Το καθ’ ύλην αρμόδιο υπουργείο Εξωτερικών παριστάνει τη σφίγγα, ο
κυβερνητικός εκπρόσωπος το μιμείται – λες και είναι αδιάφορο σε ιθαγενείς και
ξένους τι πραγματικά συμβαίνει με την ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων. H
κυβέρνηση θεωρεί πως μπορεί να ακολουθήσει την επικοινωνιακή πολιτική της
διακίνησης «μη ειδήσεων», που εφαρμόζει στο εσωτερικό και στο θέμα των
Ολυμπιακών Αγώνων, το οποίο απασχολεί την παγκόσμια κοινή γνώμη. Είναι βαθιά
νυχτωμένη…

Φουσκωμένοι… υπουργοί

Την εβδομάδα που πέρασε παραδόθηκαν το τραμ, ο κόμβος του Κηφισού, το
Ολυμπιακό Χωριό. E, λοιπόν, δεν ήταν μακέτες, όπως υποστήριζε η N.Δ. όσο ήταν
αντιπολίτευση – οι υπουργοί Μιχάλης Λιάπης και Πάνος Παναγιωτόπουλος φούσκωναν
από υπερηφάνεια δίπλα στους απαραίτητους εκπροσώπους της Εκκλησίας που είχαν
κληθεί για τα εγκαίνια. Ο μόνος που απέφυγε και τα εγκαίνια και τα λιβάνια
ήταν ο Γιώργος Σουφλιάς, ο οποίος είπε: «Θα ήταν ανόητο και ανήθικο να πούμε
ότι τα έργα τα έκανε η N.Δ., ιδιαίτερα αυτά που έχει κάνει το ΠΕΧΩΔΕ – ο
κόσμος ξέρει ποιος έχει κάνει τα έργα». Αυτά μπορεί να ακούγονται δυσάρεστα
για ορισμένους συναδέλφους του στην κυβέρνηση, που προσπαθούν να μας πείσουν
πως αν η N.Δ. δεν κέρδιζε τις εκλογές δεν θα τελείωναν τα έργα, ο Σουφλιάς
όμως ποτέ δεν επιχείρησε να χαϊδέψει τα γαλάζια αυτιά.

Συγγνώμη λάθος

Μια και μιλάμε για το ποιος έφτιαξε τα έργα, να επισημάνουμε πως στα εγκαίνια
οι νεοδημοκράτες έσπευσαν να καλέσουν τους παπάδες, όχι όμως και τους
υπουργούς του ΠΑΣΟΚ που τα έφτιαξαν. Παράδειγμα, το Ολυμπιακό Χωριό.

Αυτό δεν έμεινε κρυφό. Και μετά το μεσημέρι στο υπουργείο Εργασίας αλλά και
στα επικοινωνιακά κέντρα της κυβέρνησης έσπασαν τα τηλέφωνα από δημοσιογράφους
που ήθελαν να μάθουν αν οι πρώην υπουργοί είχαν προσκληθεί στην επίσημη
τελετή.

Έτσι αργά το απόγευμα, ο Πάνος Παναγιωτόπουλος – που παραλίγο να έχει την τύχη
του Ρεγκούζα, ο οποίος τη μία ημέρα κατηγόρησε το ΠΑΣΟΚ ότι ετοίμασε
φωτογραφική ρύθμιση υπέρ του Μιχάλη Νεονάκη και μετά τα πήρε όλα πίσω, σε
τέτοιο βαθμό ώστε την επομένη να τηλεφωνήσει ο ίδιος στον Νεονάκη και να του
ζητάει συγγνώμη – σήκωσε και κάλεσε προσωπικά τον κάθε πρώην συνάδελφό του από
το ΠΑΣΟΚ να παραστεί στα εγκαίνια του Ολυμπιακού Χωριού. Ζήτησε μάλιστα
συγγνώμη για το περιστατικό και έριξε το φταίξιμο στον Οργανισμό Εργατικής
Κατοικίας. E, υφιστάμενοι είναι οι διευθυντές των Οργανισμών, ας τους
φορτώσουμε και κάποιες ευθύνες.

Χάδια από Καραμανλή

«Γαλάζια αυτιά» προσπαθεί πάντως με κάθε τρόπο να χαϊδέψει ο Καραμανλής –
βλέπετε το συνέδριο της N.Δ. άρχισε χθες και στο Μαξίμου δεν ήθελαν οι
γκρίνιες για τους διορισμούς να τους χαλάσουν τη φιέστα. Έβαλαν λοιπόν τον
Προκόπη Παυλόπουλο άρον άρον να καταθέσει ένα νομοσχέδιο που θα διευκολύνει
στην απομάκρυνση 20.000 διευθυντικών στελεχών του Δημοσίου, κλείνοντας το μάτι
στους δικούς τους, ότι… αδειάζουν οι καρέκλες! H βάση το πήρε το μήνυμα, το
πήρε όμως και η κοινωνία. Το ωραίο είναι, πως ο Πρωθυπουργός υποστήριξε χθες
στο συνέδριο ότι η N.Δ. είναι το «νέο κοινωνικό κέντρο» και επανέλαβε, πως δεν
κάνει διαχωρισμούς ανάμεσα στους πολίτες. Ποιος αλήθεια τον πιστεύει;

Οι σύνεδροι, πάντως, που συγκεντρώθηκαν χθες στην Ανθούσα, πίνουν νερό στο
όνομα του Μεϊμαράκη – του πρώτου που έκλεισε το μάτι στα γαλάζια παιδιά
μιλώντας για τη νέα σχέση κόμματος και κυβέρνησης. Σε ό,τι αφορά την περίφημη
αναδιοργάνωση της N.Δ. πάντως, τα αποτελέσματα είναι μάλλον πενιχρά: θα
καταργηθούν οι τοπικές επιτροπές που έχουν πάψει να λειτουργούν εδώ και
δεκαετίες. Κατά τα άλλα, χρειάστηκαν τρεις εβδομάδες διεργασιών και
διαπραγματεύσεων – και όλο το πολιτικό βάρος της Ντόρας – για να καταργηθεί το
προνόμιο των κ.κ. Έβερτ, Βαρβιτσιώτη και Κεφαλογιάννη να συμμετέχουν εξ
οφίτσιο στο Πολιτικό Συμβούλιο. H N.Δ. αλλάζει με ταχύτητα χελώνας…

KAI TO ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Οι δύο φράξιες της αμερικανικής πρεσβείας

Στις αρχές της εβδομάδας έκανε την εμφάνισή του ένα δημοσίευμα στους «Νιου
Γιορκ Τάιμς» που, ούτε λίγο ούτε πολύ, επέρριπτε την ευθύνη για τις
καθυστερήσεις στην εγκατάσταση του συστήματος ασφαλείας Σάικ στον Αμερικανό
πρεσβευτή Τόμας Μίλερ, ο οποίος, λέει, προέκρινε το σύστημα άλλης εταιρείας
και γι’ αυτό δεν πίεζε αρκετά την ελληνική κυβέρνηση. Λοιπόν, αυτή η ιστορία
έχει ένα ενδιαφέρον παρασκήνιο, καθώς – σύμφωνα με διπλωματικές πηγές – η
συγκεκριμένη διαρροή στους «Τάιμς» έγινε από την αμερικανική πρεσβεία στην
Αθήνα.

Τι είχε συμβεί; Λοιπόν, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές στην αμερικανική πρεσβεία
υπάρχουν δύο φράξιες: η φράξια του Μίλερ και η άλλη των λεγόμενων «γερακιών»,
οι οποίοι θεωρούν ότι ο πρέσβης είναι πολύ φιλέλληνας και δεν πιέζει την
Ελλάδα όσο πρέπει. Κάνουν λοιπόν διαρροές εναντίον του. Αυτό, όπως επισημαίνει
ξένος διπλωμάτης στην Αθήνα, δεν είναι άσχετο με το γεγονός ότι ο Μίλερ
εγκαταλείπει το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και άρα είναι ακίνδυνος. Κρίνοντας όμως από
τους αντιπάλους που αφήνει πίσω του, δεν αποκλείεται να τον νοσταλγήσουμε και
αυτό ασφαλώς δεν το περιμέναμε…