H τελετή για την Eθνική

Για την τελετή υποδοχής της Εθνικής Ελλάδος γράφουν οι αναγνώστες μας.

Ο κ. Γιώργος Χρηστίδης παρατηρεί:

«Δεν θα σταθώ στην οργανωτική παρωδία, δέχομαι ότι ήταν δύσκολο να ελεγχθεί το
μεθύσι του κόσμου και ευτυχώς που η χαρά, τουλάχιστον όσο εκδηλωνόταν στους
δρόμους, ήταν εκτός ελέγχου. Δεν θα σταθώ ούτε και στη μικρότητα των
“μεγάλων”, που μας προσγείωσαν ανώμαλα στην ελληνική γραφειοκρατική μικρότητα
και μιζέρια, από τις οποίες με τόση προσπάθεια μας είχαν απαλλάξει τα παιδιά.
Και εκεί που όλοι ήμασταν έξω και χορεύαμε, ήρθαν οι πολιτικές αρχές να μας
βάλουν σε τάξη, να μας στριμώξουν στην πραγματικότητά τους και να μάθουν σε
αυτούς τους αληθινούς, λαϊκούς μάγκες συμπεριφορά (καθήστε ήσυχα και ωραία,
φορέστε τα πουκαμισάκια σας, πάρτε τα σταυρουδάκια σας κι έξω από την πόρτα).

Εκείνο που με εξαγρίωσε περισσότερο ήταν η ιλαροτραγική παράσταση που έδωσε
άλλη μία φορά ο Αρχιεπίσκοπος. Γιατί εκφώνησε λόγο; Μήπως ζούμε στο Ιράν και
δεν το ξέρουμε; Ποιον αντιπροσωπεύει; Προσωπικά είμαι και Έλληνας και το δόγμα
Ορθόδοξος, αλλά ο Χριστόδουλος δεν με αντιπροσωπεύει καθόλου και απ’ όσο
διαπίστωσα ούτε και τους υπόλοιπους μέσα στο Στάδιο».

Ο κ. Θεόδωρος Σουλελές, μαθηματικός, σημειώνει:

«Φθάσαμε στον πάτο της ξεφτίλας. Κατά τ’ άλλα όμως, αγανακτούμε για τον τρόπο
με τον οποίο μας αντιμετωπίζουν όλοι οι ξένοι. Και από κοντά και η
“προσωποποίηση” της μετριοφροσύνης, της οικονομίας, της ταπεινότητας ο κ.κ.
Χριστόδουλος, ο αυτοανακηρυχθείς “ηγέτης του λαού”, χωρίς βεβαίως να μας
αποκαλύψει ποτέ ποιος λαός τον εξέλεξε ηγέτη. Τόσος λαϊκισμός; Μία ακόμη
απορία διατυπώνω. Αυτοί που οργάνωσαν όλες αυτές τις γελοιότητες, πήγαν ποτέ
σ’ ένα νοσοκομείο να δουν πώς υπηρετείται ο ανθρώπινος πόνος;

Ντροπή, Συνέλληνες!»

Ο κ. M. Θωμάς, από τον Άλιμο, γράφει:

«Εκεί στο Καλλιμάρμαρο τους περίμενε μια καρέκλα και η σιωπή – έως ότου
ακουστεί το όνομα του καθ’ ενός για τη βράβευσή του -από τον Αρχιερέα της
Εκκλησίας. Εκεί το σκηνικό περισσότερο θύμιζε Ιράν και μυσταγωγία τύπου
Χομεϊνί, καθώς εκείνη η όμορφη παγκόσμια προβολή της ελληνικής ψυχής και του
πολιτισμού γυρνούσε αιώνες πίσω, τότε που ο Ελληνισμός γονατισμένος
παραδινόταν οδηγούμενος στο μηδέν».