διακοπές Παράθυρα στο πέλαγος

Τα πορτοπαράθυρα του μοναδικού οικισμού της Χάλκης βλέπουν όλα προς τη
θάλασσα και τα πετρόκτιστα, νεοκλασικά σπίτια με τις κεραμοσκεπές, μοιάζουν να
αναδύονται από τα νερά του λιμανιού. Έτσι, τα ανοίγματα του κάθε σπιτιού είναι
πάντα πλημμυρισμένα από το πέλαγο. Ακόμα και αυτά που χάσκουν στους
ετοιμόρροπους τοίχους δεν είναι θλιβερή, αλλά μαγική εικόνα. Το ίδιο και η
εικόνα του «νεκρού χωριού» της Χάλκης στην πλαγιά του κάστρου. Χάσκουν κι εκεί
οι στέγες, τα παράθυρα και οι σκεπές. Οι κάτοικοι άφησαν εδώ το μεσαιωνικό
παρελθόν τους και κατηφόρισαν προς τη θάλασσα, στο Ημπορειό, όταν δεν είχαν
πλέον λόγους να κρύβονται. Τώρα, ειδικά την ώρα της ανατολής, μαγεύεσαι από τη
μελαγχολία των περασμένων καιρών, καθώς η φύση πάει να σκεπάσει το παρελθόν.

Όμορφη που ‘ναι η αυγή, στης Χάλκης το μπογάζι σαν
τραγουδά ο μερακλής και τον χτυπά τ’ αγιάζι.

Το «Νήσος Χάλκη» που μας έφερε εδώ, σήκωσε άγκυρα από την Κάμειρο Σκάλα της
Ρόδου. H είσοδος στον κόρφο της Χάλκης είναι εντυπωσιακή. Πρώτα ελιγμοί
ανάμεσα στα μικρά νησιά, που κάνουν ασφαλές το λιμάνι της. Και μετά ανάμεσα
στις βάρκες και τα καΐκια που «απολαμβάνουν» αυτή την ασφάλεια λικνιζόμενα στα
ήρεμα νερά. Αράζεις σε μια σκηνή με ένα εκπληκτικό σκηνικό. H σκηνή βεβαίως
είναι θαλασσινή. Πράσινη, γαλάζια, Μαύρη Θάλασσα ακουμπά στην προκυμαία, αλλά
και στις αυλές πολλών σπιτιών. Αν παραπατήσει κάποιος, πέφτει στο νερό.
Κάποιοι βεβαίως το κάνουν σκόπιμα. Και μετά απλώνουν την πετσέτα τους σε ένα
σοκάκι και απολαμβάνουν τις τελευταίες ακτίνες του ηλιοβασιλέματος, που κάνουν
τα νερά στη συνοικία Μαύρη Θάλασσα, αριστερά όπως βλέπεις το λιμάνι,
πραγματικά μαύρα.

H «νεκρή ζώνη» ανάμεσα στη θάλασσα και τον οικισμό, είναι η πιο ζωντανή του
νησιού. Στην προκυμαία είναι αραδιασμένα τα μέγαρα της κοινωνικής ζωής της
Χάλκης. Εστιατόρια, καφενεία, ζαχαροπλαστείο, καταστήματα. H πιάτσα είναι εκεί
ανεπτυγμένη σε όλη τη μεγαλοπρέπειά της. Σαν βιτρίνα. Όμως το μάτι κερδίζει
τελικά το «φόντο». Τα υπέροχα σπίτια του οικισμού. Μια αρμονική συμφωνία
σχημάτων και χρωμάτων. Το καραβάκι δένει στη σκιά του εντυπωσιακού καμπαναριού
του Αγίου Νικολάου. Ο μάστορας από την Κάρπαθο δεν ήξερε να γράφει τη λέξη
Πολυτεχνείο, ούτε καν σχέδιο. Έβαλε λοιπόν κάτω την εμπειρία και το μεράκι
του, μερικά μέλη αρχαίου ναού από τα Πευκιά για γούρι και να το αριστούργημα.
Όταν μπεις στην εκκλησιά, συναντάς και άλλα αριστουργήματα. Όπως το βοτσαλωτό
της αυλής και μετά κάποιες εικόνες.

Όμως δεν είναι όλα αυτά που κάνουν τη Χάλκη να φαίνεται ανθρώπινη με την πρώτη
ματιά. Είναι που έχει ανθρώπινη λαλιά. Οι ήχοι της είναι φυσικοί. Καθώς τα
τροχοφόρα που κυκλοφορούν είναι ελάχιστα, μόλις το καραβάκι σβήσει τις μηχανές
του, αφουγκράζεσαι το «βούισμα» του οικισμού, το μουρμούρισμα της θάλασσας,
ίσως και το τραγούδι της παλιάς, παραδοσιακής λύρας του Αιγαίου, που συνεχίζει
να ακούγεται εδώ. Έτσι μπορείς να ακούσεις τους ντόπιους να συζητούν μεταξύ
τους, με την ιδιαίτερη προφορά τους, για το πού φυτρώνει η καλύτερη ρίγανη στο
νησί…

Αξίζει να δείτε

* Να περπατήσετε μέχρι το «κρυμμένο», εγκαταλελειμμένο χωριό και το
κάστρο. H καλύτερη ώρα είναι να ξεκινήσετε την αυγή. Όχι μόνο γιατί εκείνη
την ώρα η ζέστη υποφέρεται, αλλά και γιατί οι εικόνες της ανατολής είναι
μοναδικές. Στον επόμενο κόλπο, ύστερα από εκείνον του Ημπορειού, το μικρό
λευκό εκκλησάκι και η παραλία του Πόνταμου τυλίγονται σε ένα απίθανο
φως. Είναι απορίας άξιο πώς ένα τόσο μικρό εκκλησάκι, τριγυρισμένο από
ταπεινές φραγκοσυκιές και αθάνατους, μπορεί να χωρέσει μια τόσο μεγάλη ιστορία
με ομορφονιές, κουρσάρους, απαγωγές και μακρινά ταξίδια. Οι πρώτες ακτίνες του
ήλιου φωτίζουν με μοναδικό τρόπο τα ερείπια του μεσαιωνικού οικισμού. Μόνο οι
εκκλησιές δείχνουν να αντέχουν στον χρόνο. Ανάμεσά τους και η εκκλησιά της
Παναγιάς του 1400-1600 με τις υπέροχες τοιχογραφίες της. Στη χάρη της ξαναζεί
το χωριό μια μέρα κάθε χρόνο. Στις 15 Αυγούστου. Πιο πάνω από τον οικισμό,
στην κορυφή της πλαγιάς, υπάρχουν άλλα ερείπια. Αυτά του κάστρου που έκτισαν
οι Ιππότες του Αγίου Ιωάννου. Εδώ μέσα στο κάστρο δεν είχε καλύτερη τύχη ούτε
το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου. Όμως η θέα προς το Καρπάθιο και κάτω χαμηλά
στην Τραχιά με τις αντικρυστές παραλίες της, είναι αθάνατη και πάντα θα σου
κόβει την ανάσα.

* Να συνεχίσετε το περπάτημα στον μοναδικό δρόμο που διατρέχει το νησί
και μετά το νεκρό χωριό για τον Αϊ-Γιάννη τον Αλάργα ή να εξασφαλίσετε
ένα από τα λίγα ιδιωτικά μεταφορικά μέσα για να σας μεταφέρει μέχρι εκεί.
Πριν, θα συναντήσετε το εκκλησάκι του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Πανορμίτη, όπου
προσκυνούσαν οι σφουγγαράδες, πριν φύγουν για το επισφαλές ταξίδι τους. Και
τον Σταυρό του Ξύλου, το εκκλησάκι που πανηγυρίζει τον Σεπτέμβριο. Όμως, το
ραντεβού των Χαλκιτών δίνεται κάτω από το θεόρατο κυπαρίσσι, στην αυλή του
Αϊ-Γιάννη.

*Να πάρετε το καΐκι από τον Ημπορειό για το πολυσχιδές νησί
Αλιμιά, αλλά και για τον γύρο της Χάλκης, όπου κολυμπάς στις πιο
όμορφες παραλίες, όπως η Αρέτα ή ο Λευκός και απολαμβάνεις το σμαραγδένιο
Πέρασμα της Φωκοσπηλιάς.

* Να δοκιμάσετε το «συμιακό γαριδάκι» που σερβίρουν οι ταβέρνες
στην προκυμαία του Ημπορειού. «Συμιακό γαριδάκι» στη Χάλκη; Βεβαίως, αφού αυτή
η μικρή κόκκινη γαρίδα ψαρεύεται σε πολλά από τα Δωδεκάνησα. Θα την βρείτε
επίσης και στην ταβέρνα του Λουκά στην Κάμειρο Σκάλα, από εκεί που ξεκινά το
καραβάκι για τη Χάλκη. Εδώ έχει την τιμητική της. Θα την γευθείτε βραστή με
λεμόνι, τηγανητή, αλλά και με ρύζι, αρακά και καλαμπόκι.

Φαγητό

Στο λιμάνι της Χάλκης, στο πανέμορφο ιταλικό κτίριο όπου μεταξύ των άλλων
στεγάζεται και το εστιατόριο του «Χουβαρδά», μαγειρεύει με τις ντόπιες
παραδοσιακές συνταγές η κυρία Λευκωσία. Στο εστιατόριο «Χουβαρδάς» θα βρείτε
«οφτό», αρνί ή κατσίκι στον φούρνο με δυόσμο, άνηθο και μάραθο, αρνάκι
κοκκινιστό με πατάτες, αστακομακαρονάδα και άλλα φρέσκα θαλασσινά. Στο
«Remezzo» προσφέρονται διάφορες υγιεινές φρέσκιες σαλάτες αλλά και φρέσκο
ψάρι. Μια από τις λιχουδιές που θα δοκιμάσετε εκεί είναι το ψάρι «πλακί», στον
φούρνο. Επίσης υπάρχει χταπόδι στιφάδο (με δεντρολίβανο και δάφνη), ρεβίθια
του φούρνου, ρεβιθοκεφτέδες, κολοκυθοκεφτέδες και ντολμάδες με άνηθο, μαίτανό
και δυόσμο. Στο εστιατόριο «Μαύρη Θάλασσα» θα δοκιμάσετε τα χαλκήτικα
«μακαρούνια», χειροποίητα ζυμαρικά με αλεύρι, νερό, πιλάφι με γαρίδες, παστά
ψάρια (σμαρίδα, μένουλα, και γόπα), μαρινάτο γαύρο και σπιτικό μπακλαβά. Στο
εστιατόριο στην παραλία Φεντάγια θα βρείτε ποικιλία θαλασσινών, μεταξύ των
οποίων αχινοσαλάτα ανάμεικτη (αποτελείται από πεταλίδες, νυχάκι και πορφύρες),
αλμυρό ψάρι (παλαμίδα και μένουλα) φτιαγμένο από τον ιδιοκτήτη τον κ.
Ηρακλείδη, αλλά και κεφτεδάκια χαλκήτικα, θαλασσινό σαγανάκι μα μύδια,
κάβουρα, γαρίδες και φέτα κ.ά. H Χάλκη έχει επίσης να προσφέρει ντόπιο
θυμαρίσιο μέλι και τυρί από την κυρία Λευκωσία. Ο μοναδικός φούρνος ψήνει
υπέροχο ζυμωτό ψωμί, τυρόπιτα με δυόσμο κ.ά.

Πρόσβαση: Με καραβάκι από την Κάμειρο Σκάλα της Ρόδου, τακτικά
δρομολόγια, διάρκεια ταξιδιού 1 ώρα. Με φέρι μπόουτ από το λιμάνι της Ρόδου,
τρεις φορές την εβδομάδα για Χάλκη, Διαφάνι, Κάρπαθο, Κάσο και Κρήτη.

Διαμονή: Στο ανακαινισμένο ξενοδοχείο «Χάλκη», τηλ. 22460-45.208 και
22460-45.390, στις πανσιόν «Αργυρένια» τηλ. 22460-45.205, «Κλεάνθης» τηλ.
22460-45.334, «Captain’s House» τηλ. 22460-45.201. Δωμάτια μπορεί να κλείσει
και το ταξιδιωτικό γραφείο «Zifos Travel» τηλ. 22460-45.082.