Διαστάσεις Mονόδρομος ο συνασπισμός

Οι σύμμαχοι του Καβαλιέρε μοιάζουν ανήμποροι να αποχωρήσουν

Μαζί δεν κάνουνε και χώρια δεν μπορούνε… Κάπως έτσι θα μπορούσε να
χαρακτηριστεί η σχέση των κεντροδεξιών κομμάτων που συμμετέχουν στον ιταλικό
κυβερνητικό συνασπισμό, με τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Παρ’ όλο που η κυβέρνηση
έχει καταφέρει να αντέξει τρία ολόκληρα χρόνια, και να γίνει έτσι η
μακροβιότερη στην Ιταλία έπειτα από τον B’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ούτε μια εβδομάδα
δεν περνάει χωρίς να απειλήσει κάποιο κυβερνητικό κόμμα με αποχώρηση από τον
επονομαζόμενο Οίκο των Ελευθεριών.

Όσο κι αν διαμαρτύρονται, ωστόσο, οι σύμμαχοι του Καβαλιέρε μοιάζουν ανήμποροι
να αποχωρήσουν, διότι στο πλαίσιο του ασταθούς, διπολικού πολιτικού συστήματος
της Ιταλίας, απλώς δεν έχουν πού αλλού να πάνε. «Μια κρίση θα έβλαπτε τους
ίδιους τους ανθρώπους που θα την είχαν πυροδοτήσει», λέει ο Βιτόριο Φέλτρι,
διευθυντής της κεντροδεξιάς εφημερίδας «Λίμπερο».

Το πιο πρόσφατο κύμα απειλών και αντεγκλήσεων ήρθε την περασμένη Τρίτη, με την
κεντρώα Ένωση Χριστιανοδημοκρατών (UDC) να προειδοποιεί πως θα αποσύρει τους
δύο υπουργούς της από την κυβέρνηση και θα στηρίζει πλέον μόνο έξωθεν τον
Μπερλουσκόνι αν αυτός δεν προχωρήσει σε ανασχηματισμό. «H UDC δεν απειλεί να
ρίξει την κυβέρνηση, αλλά να την καταστήσει περισσότερο επισφαλή, θα μπορούσε
λοιπόν να αποτελέσει μια πιθανή απειλή», λέει ο Τζέιμς Γουόλστον, καθηγητής
Πολιτικών Επιστημών στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Ρώμης.

Εκ πρώτης όψεως, η διαμάχη επικεντρώνεται στην οικονομική πολιτική και ανέκυψε
λίγες μόλις ημέρες αφότου η UDC και η Εθνική Συμμαχία (ΑΝ) υποχρέωσαν τον
Μπερλουσκόνι να θυσιάσει τον υπουργό Οικονομικών Τζούλιο Τρεμόντι – γνωστό για
το κοφτερό μυαλό και την ακόμα πιο κοφτερή του γλώσσα. H πραγματική μάχη,
ωστόσο, διεξάγεται για πολιτικούς λόγους, με την UDC και την AN να
«διαγκωνίζονται» για την επικράτηση, πιστεύοντας πως η δεκαετής κυριαρχία του
Μπερλουσκόνι στην κεντροδεξιά πολιτική σκηνή μπορεί να πλησιάζει στο τέλος
της. «Τι θέλουν από μένα; Θέλουν να με εξαντλήσουν ή να με καταστρέψουν;»,
αναρωτήθηκε απηυδησμένος ο Μπερλουσκόνι την περασμένη Τετάρτη, μιλώντας στην
«Κοριέρε ντέλα Σέρα».

Το κόμμα Φόρτσα Ιτάλια του Ιταλού πρωθυπουργού δέχθηκε ένα γερό χαστούκι στις
ευρωεκλογές και τις τοπικές εκλογές του περασμένου μήνα, ενώ οι τρεις
κυβερνητικοί του σύμμαχοι, και ειδικά η UDC, τα πήγαν αρκετά καλά. Ορισμένοι
πολιτικοί αναλυτές πιστεύουν πως ο ηγέτης της UDC, Μάρκο Φολίνι, φιλοδοξεί να
αναβιώσει τις ημέρες δόξας των Χριστιανοδημοκρατών και να δημιουργήσει ένα
ευρύ κεντρώο κόμμα που θα ελέγχει εσαεί την ισορροπία δυνάμεων στο
Κοινοβούλιο. Οι περισσότεροι πάντως αμφιβάλλουν για το κατά πόσο ο Φολίνι θα
προλάβει να συστήσει έναν τέτοιο κεντρώο συνασπισμό πριν από τις επόμενες
γενικές εκλογές, που αναμένονται το 2006. Και ο πανούργος Καβαλιέρε σίγουρα
δεν έχει πει ακόμα την τελευταία του λέξη.