ANAΛΩΣIMA Σοφοί δάσκαλοι

Ο δεκατριάχρονος φίλος μας από το ορεινό χωριό δεν κατάφερε να προαχθεί στη B’
Γυμνασίου. Από τα δώδεκα μαθήματα οι καθηγητές τον έκοψαν στα εννιά, αυστηροί
και σίγουρα δίκαιοι. Ωστόσο, είναι ένα πανέξυπνο ζωηρό παιδί, γεμάτο προθυμία
και κέφι. Φαίνεται ότι του ήρθε φέτος βαρύ το πολιτισμικό σοκ του Γυμνασίου.
Πρέπει να ξαναπάει στην ίδια τάξη και ρωτήστε έναν οποιονδήποτε δάσκαλο ή
καθηγητή αν υπάρχει μαθητής που ωφελήθηκε από αυτό το σύστημα. Ρωτήστε ποιο
έγκλημα αξίζει τέτοια ποινή στα δεκατρία, να βλέπεις τους συμμαθητές σου σε
μεγαλύτερη τάξη και εσύ να μένεις με τα μικρά. Κι αν έρχεσαι από ορεινό χωριό,
που σημαίνει ότι κατεβαίνεις στο σχολείο κάθε πρωί με το λεωφορείο των επτά,
δεν έχεις κανέναν να σε βοηθήσει στο σπίτι και δύσκολα αποφασίζουν να σε
στείλουν σε φροντιστήριο, τότε τι νόημα έχει να σε κόβουν έστω και δίκαια στα
μαθήματα; Μόνο να σε απαλλάξουν από αυτό το πηγαινέλα και να σε ρίξουν στο
άλλο, της αγροτικής βιοπάλης, πριν καν το σώμα ολοκληρώσει την ανάπτυξή του.
Είναι πολύ νωρίς να γράφεται η μοίρα στα δεκατρία. H βαθμολογία πια είναι
άδικη. Ίσως οι γονείς έχουν μείνει σε εκείνη την παλιά σοφία, ότι τα παιδιά αν
δεν παίρνουν τα γράμματα δεν πειράζει, δουλεύουν και προκόβουν. Οι δάσκαλοι
όμως δεν το ξέρουν ότι δεν είναι έτσι πια τα πράγματα; Στην αποτυχία του
μαθητή δεν βλέπουν να καθρεφτίζεται η δική τους; Δεν βλέπουν ότι η καταδίκη
του νεαρού καταδικάζει ολόκληρο το σύστημα; Θα έπρεπε να λυπηθούν το σύστημα,
αφού για το παιδί είναι αδέκαστοι.