Pιάλιτι εθνικού παραληρήματος

Το εθνικό κιτς σε υπερπαραγωγή για χορταστική κατανάλωση

Οι εικόνες στα δελτία ειδήσεων δείχνουν επί ημέρες το πάθος. Τι άλλο; Το έθνος
στα αεροδρόμια, με σημαίες και ταμπούρλα, με συνθήματα, περικεφαλαίες,
χλαμύδες και φουστανέλες πήγαινε να «σηκώσει» το κύπελλο του Ευρω-ποδοσφαίρου.
Μια εθνική εκστρατεία με την ελπίδα της ανάκτησης του «χαμένου εδάφους» –
μερικά μπλουζάκια πανηγυριστών της Ομόνοιας έγραφαν συνθήματα για «χαμένες
πατρίδες». Να η ευκαιρία να θυμηθούμε και τα «κλέη της φυλής».

Χρειαζόμαστε τη μαγική εικόνα και η τηλεόραση είναι η μόνη που μπορεί
να την προσφέρει. Τη σκηνοθετεί πλάνο πλάνο με τη βοήθεια των πραγματικών
γεγονότων. Όλα τα κανάλια, μηδενός εξαιρουμένου, συμμετέχουν στην εθνική
υπερπαραγωγή.

Επιστρατεύεται το Χόλιγουντ. H κραυγή του Μπραντ Πιτ στον ρόλο του Αχιλλέα,
από την ταινία-σούπα που υποτίθεται βασίστηκε στο Ομηρικό Έπος, «Υπάρχει
κανείς άλλος;». Μόλις είχε εξοντώσει τον σούπερ πολεμιστή από τον στρατό του
Πριάμου, με ένα μόνο ακαριαίο χτύπημα. H σκηνή μεταδίδεται (Alter) μαζί με τα
κοντινά πλάνα από τα απογοητευμένα πρόσωπα παικτών που υπέστησαν την ήττα από
την ελληνική ομάδα (Alter). Ποιος να ορθώσει ανάστημα στον μεγαλύτερο μονομάχο
όλων των εποχών. Ως συνεχιστές και αυθεντικοί κληρονόμοι του μερικοί φίλαθλοι
άλλωστε κατέβηκαν στις κερκίδες με την προσωπική τους αχίλλειο περικεφαλαία –
οι σύγχρονοι Έλληνες, όλοι μαζί, κατατροπώνουν τους αμφισβητίες του μεγαλείου
της ψυχής τους. «Δείξαμε σε όλους τι είναι οι Έλληνες». Πώς να μην ντοπαριστεί
το εθνικό αίσθημα! Πώς να μη φορέσουν τα εθνικά σύμβολα και να μην ξεχυθούν
στα αεροδρόμια, στις εθνικές οδούς, στα τρένα, όπου μπορούν, οι σύγχρονοι
Έλληνες για να βρεθούν παρόντες στην «ιστορία τους».

Τα δελτία ειδήσεων γίνονται το εγχώριο Χόλιγουντ. Μουσικές επενδύουν
πλάνο πλάνο την επιτυχία (σουξέ το «Εθνική Ελλάδος γεια σου», του Σαββόπουλου)
σαν βιντεοκλίπ εθνικού παροξυσμού. Αλλά και την αποτυχία των άλλων. Οι Τσέχοι
έχουν ειδική αφιέρωση: «Τελειώσαμε, λοιπόν, και τι να πουουουούμε, το δάκρυ
μας σταγόνα που παγώνειειειει».

«Εθνική αρμάδα» η ελληνική ομάδα, «τα παλικάρια με τα μπλε», «τα ελληνόπουλα
δεν θα συμμετέχουν στα πανηγύρια του τελικού σαν φτωχοί συγγενείς, φορώντας τη
φανέλα κάποιου ξένου άσου».

Τι καημός κι αυτός! Επιτέλους μπαίνουμε στο παγκόσμιο πλάνο κι εμείς,
με θριαμβευτική είσοδο, σκηνοθετημένη θαρρεί κανείς από μάγο των
υπερπαραγωγών. Ο «Μπεν Χουρ» ωχριά μπροστά στο έπος που εκτυλίσσεται στη μικρή
οθόνη επί τόσες ημέρες.

Να κι ο Αμερικανός πρέσβης Τόμας Μίλερ τραγουδά το σύνθημα «dεν borωωω, dεν
bοrωωωω, να πεrιμένωωωω» – περιμένει και αυτός να το «σηκώσουμε»; – με την
προτροπή και ευγενική βοήθεια της Υβέτ, στον κήπο της πρεσβείας.

«H Ελλάδα που αντιστέκεται, η Ελλάδα που επιμένει» ουρλιάζει ο ρεπόρτερ του
Alter. Τέτοιες ώρες το εύλογο ερώτημα «σε ποιους αντιστέκεται και γιατί;» δεν
έχει θέση. H εθνική παράκρουση συνεχίζεται.

Από τον Καραγκιόζη στον Ρεχάγκελ

Ο Νίκος Ευαγγελάτος (Alter) λέει τις ειδήσεις με άσπρη γραβάτα που έχει
επάνω σήματα της εθνικής ομάδας, η Μάρα Ζαχαρέα (Mega) φοράει το μακό
μπλουζάκι με την ελληνική σημαία.

«Θα την κάψουμε τη Λισαβώνα, θα την κάψουμε μόλις σηκώσουμε το κύπελλο και
αυτό είναι δέσμευση», υπόσχεται με βραχνή αγριοφωνάρα Ελληνάρας φίλαθλος στο
μικρόφωνο του Alpha. Σωστά, γιατί να του γλιτώσει η Λισαβώνα, μήπως θα του
‘χουν γλιτώσει καθίσματα από ελληνικά γήπεδα; Ο νικητής καίει. Ό,τι βρει
μπροστά του.

Μάχη για μια ελληνική σημαία στην πλατεία της Θεσσαλονίκης, που είχε την
έμπνευση να μοιράσει η Νομαρχία. Γίνεται κλωτσοπατινάδα. Από πατριωτισμό
ποδοπατιούνται. Παίδες Ελλήνων εν δράσει.

Τρελάθηκε ο κόσμος; Όχι, απλώς εκφράζεται αυθορμήτως όπως συνηθίζει.
Άλλωστε, από τον Καραγκιόζη ώς τον Ρεχάγκελ ήταν μεγάλο το άλμα. Θέλει τον
χρόνο του.