Δρόμοι

«Ο πόλεμος…

… του Ιράκ ήταν περιττός. Οι κυρώσεις που επιβλήθηκαν μετά τον πρώτο πόλεμο
του Κόλπου, το 1991, λειτουργούσαν. Το σύστημα των επιθεωρήσεων ήταν ενεργό
κατά τη δεκαετία του ’90 και μπορούσε να ενεργοποιηθεί ξανά. Το εμπάργκο,
παρόλο που στερούσε από τρόφιμα και φάρμακα τον ιρακινό λαό και δεν εμπόδιζε
τον Σαντάμ να αγοράζει όπλα, μπορούσε να βελτιωθεί. Και οι ζώνες αεροπορικού
αποκλεισμού είχαν επιτυχία, ιδιαίτερα στα κουρδικά εδάφη του βορρά. Με άλλα
λόγια, το καθεστώς του Σαντάμ δεν αποτελούσε απειλή και μπορούσε να ελεγχθεί
ανά πάσα στιγμή».

Αυτά…

… λέει σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Ελ Παΐς» ο Αμερικανός φιλόσοφος
Μάικλ Γουόλσερ (Νέα Υόρκη, 1936). Συγγραφέας του κλασικού βιβλίου «Δίκαιοι και
άδικοι πόλεμοι», ο Γουόλσερ εξέδωσε πρόσφατα το καινούργιο του βιβλίο με τίτλο
«Σκέψεις για τον πόλεμο», όπου αναλύει τα ζητήματα των ανθρωπιστικών
επεμβάσεων και της τρομοκρατίας, καθώς και τους πολέμους του 21ου αιώνα, από
το Κόσοβο έως το Ιράκ. H κυβέρνηση Μπους είχε διάφορους λόγους για να κάνει
αυτόν τον πόλεμο, τονίζει. Οι σκληροί ιμπεριαλιστές γραφειοκράτες της
Ουάσιγκτον, χαρακτηριστικός εκπρόσωπος των οποίων είναι ο Ντόναλντ Ράμσφελντ,
ήθελαν να επεκτείνουν την αμερικανική εξουσία. Οι νεοσυντηρητικοί
διανοούμενοι, που θα μπορούσαν να ονομαστούν ιδεαλιστές της Δεξιάς, ήθελαν να
δημιουργήσουν ένα δημοκρατικό Ιράκ, να μεταμορφώσουν τη Μέση Ανατολή και να
οδηγήσουν σε λύση το Παλαιστινιακό. Υπήρχαν επίσης κι εκείνοι που πίστευαν
πραγματικά ότι ο Σαντάμ Χουσεΐν είχε όπλα μαζικής καταστροφής. Κανείς από τους
ανθρώπους αυτούς δεν είχε δίκιο.

Ο Αμερικανός…

… φιλόσοφος αποδίδει εν πολλοίς τη μονομερή στροφή των Ηνωμένων Πολιτειών
στο ότι η Ευρώπη δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες της. «Αν η Ευρώπη είχε επέμβει
και είχε ελέγξει την πορεία αποσύνθεσης της πρώην Γιουγκοσλαβίας», λέει, «η
σημερινή κατάσταση θα ήταν διαφορετική. H Ουάσιγκτον θα ήταν λιγότερο
μονομερής, για τον απλό λόγο ότι δεν θα μπορούσε να απεμπλακεί από τις
πολυμερείς διαδικασίες στις οποίες θα συμμετείχε. Πιστεύω ότι οι Ευρωπαίοι θα
έπρεπε να υποβάλουν στα Ηνωμένα Έθνη ένα ψήφισμα, διαφορετικό ίσως από εκείνο
των Ηνωμένων Πολιτειών, με σαφείς προβλέψεις για την κατοχή και την
ανοικοδόμηση, και με τη δέσμευση να στείλουν στρατεύματα και βοήθεια».

H κυβέρνηση…

… Μπους ήθελε πραγματικά να μεταμορφώσει τον αραβικό κόσμο; «Πρόκειται για
μια φαντασίωση των υπεριδεολογικοποιημένων στελεχών αυτής της κυβέρνησης. Ως
τώρα είχαμε στο μυαλό μας μια Δεξιά σκληρή, με ιδέες σαφείς και καθαρές,
ενδεχομένως βίαιες, και μια Αριστερά ιδεαλιστική και ιδεολογικοποιημένη. H
εικόνα που βλέπουμε είναι ακριβώς η αντίθετη. H πολιτιστική επανάσταση της
δεκαετίας του ’60 είχε σημαντικές επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή των
Αμερικανών. H αμερικανική κοινωνία είναι σήμερα πιο φιλελεύθερη και ανεκτική,
αυτό όμως προκάλεσε μια πολιτική αντίδραση, κυρίως στη βάση του Δημοκρατικού
Κόμματος, τους καθολικούς και τους προτεστάντες του Νότου. Το φαινόμενο αυτό
οδήγησε με τη σειρά του το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα να γίνει το κόμμα της
πλειοψηφίας».