[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Οι Έλληνες γονείς είναι οι πλέον αδικημένοι – όχι για τους γνωστούς λόγους
που φαντάζεσθε, αλλά διότι τουλάχιστον οι κάτοικοι Αθηνών και Θεσσαλονίκης
φέρνουν τα παιδία τους σε έναν κόσμο επιβαρημένο από την μόλυνση σε
σημείο-ρεκόρ.

Αυτό αναφέρει έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, η οποία επισημαίνει
επίσης τον κίνδυνο που υπάρχει στην Ελλάδα από τις διοξίνες – και τονίζει ότι
πρέπει να υπάρχει αυξημένη προστασία από τον ήλιο.

Οι γονείς, ως εκ τούτου, πήραν το μήνυμα – όπως μήνυμα πήρε κι ο κ.
Μαρκογιαννάκης (ομού με όσους εμφορούνται από τις ίδιες αντιλήψεις στο χώρο
της Δεξιάς) από τον Νικήτα Κακλαμάνη. Ο υπουργός Υγείας ήταν ευθύς και
κατηγορηματικός – «δεν θα κάνω τον μπόγια», είπε αναφερόμενος στα εξαρτημένα
από ουσίες άτομα.

Την ίδια στιγμή, οι παρεμβάσεις του Μιλτιάδη Έβερτ, όσο κι αν
προσπάθησε η κυβέρνηση να τις «υποβιβάσει» στο πεδίον του κ. Μητσοτάκη – δεν
σχολιάζουμε – φαίνεται πως έχουν κάποιο αποτέλεσμα: ο πρόεδρος του
Χρηματιστηρίου Αθηνών, κ. Αλεξάκης παραιτήθηκε χθες, περίπου τρεις μήνες μετά
την αλλαγή φρουράς στην κυβέρνηση.

Στο πεδίο των Ολυμπιακών Αγώνων πολλά παίζονται ακόμη – και μεταξύ των
άλλων η απαίτηση πολλών ξένων πρεσβειών να προστατεύσουν τους δικούς τους
ανθρώπους – τους οποίους η ΔΟΕ δεν εντάσσει σε υψηλά πρόσωπα – με τα δικά τους
μέσα. Αυτό σημαίνει ακόμη κι ένοπλους φρουρούς – αλλά σημαίνει και μια κόντρα
μεταξύ της κ. Αγγελοπούλου και του ξένου διπλωματικού σώματος.

Αυτό αφορά τα υψηλά πρόσωπα – διότι σε ό,τι αφορά τα… χαμηλά πρόσωπα,
όπως είμαστε εμείς, η κρυάδα μάς ακουμπά άνευ ερωτηματικού: θα πληρώνουμε
οσονούπω στην Αττική Οδό διόδια της τάξεως ακόμη και 2,5 ευρώ. Κι εγώ που
νόμιζα ότι τα έργα ήταν για να μας εξυπηρετήσουν, είμαι προφανώς αφελής.

H κυβέρνηση, τώρα, που ουδόλως ασχολείται με τα διόδια, βρίσκεται προ οξέος
διλήμματος. Να κάνει κάτι για την ανεργία και την ακρίβεια τώρα, ή να αφήσει
να περάσει ο Αύγουστος των Ολυμπιακών, και να αντιμετωπίσει ολόκληρο το
οικονομικό πακέτο; Όπως αντιλαμβάνεσθε, χρυσή τομή δεν υπάρχει – κι όσοι την
αναζητούν προφανώς δεν έχουν κατά νου τον χρόνο αλλά το πολιτικό όφελος ή την ζημία.