ANAΛΩΣIMA Πού θα βρεθούν αναγνώστες;

Πώς θα πουληθούν τόσα πολλά βιβλία για το καλοκαίρι φέτος; Βιβλία με άμμο τα
τιτλοφορεί ο ένας, βιβλία για την παραλία ο άλλος και φέρνει ήδη ο τίτλος
μυρωδιά καρύδας και λιοπύρι στο μέτωπο και ψάθινες τσάντες βαριές από τις
πετσέτες. Οι αναγνώστες που ξέρω δεν θα πάνε διακοπές καθόλου. Οι Ολυμπιακοί
Αγώνες τούς θεωρούν απαραίτητους και περιέργως δεν επαναστατούν όσο θα
περίμενα. Πώς θα αντέξουν να μη φτιάξουν τη βαλίτσα τους φέτος, να μην
περάσουν την ιεροτελεστία της αγοράς μαγιό, να μην κάνουν ατελείωτες
συζητήσεις για την υφή του εδάφους όπου η ψάθα απλώνεται, τη διάθλαση των
φουσκωτών μέσα στα νερά, τη συχνότητα των νοτιάδων, τη λατρεία των βοριάδων;
Ξαφνικά δεν τους ενδιαφέρει ότι θα τα χάσουν όλ’ αυτά για φέτος. Πολύ στωικούς
τους βρίσκω, με ένα μακρόθυμο σοφό χαμόγελο στα χείλη, λες και ξαφνικά
ξανάνιωσαν και μπορούν να βγουν από τη χορεία των αναγνωστών, να γίνουν οι
ίδιοι ήρωες των περιπετειών τους. Δεν θα καταναλώσουν φέτος μικρές στοίβες με
αστυνομικά, δεν θα ανταλλάξουν βαριά λογοτεχνία, ογκώδεις τόμους δηλαδή, δεν
θα τα βασανίζουν τα βιβλιαράκια τους ανάμεσα σε τσαλακωμένα ρούχα και
αντηλιακά. Το έχουν πιστέψει στα σοβαρά ότι ήρθε η ώρα να πάψουν να είναι
παθητικοί δέκτες ξένων ιστοριών, ότι ο προβολέας επιτέλους θα στραφεί επάνω
τους και η αληθινή ζωή θα τους αγκαλιάσει. Φυσικά δεν ομολογούν τίποτα τέτοιο,
διαμαρτύρονται χλιαρά, αλλά τη βλέπω εγώ τη λάμψη στα μάτια τους, που νομίζουν
ότι θα γίνουν ξαφνικά φέτος το καλοκαίρι, με τον ιδρώτα του προσώπου τους και
τον μόχθο του σώματος, κάτι σαν κέντρο του κόσμου.