ΓNΩMH Eπειδή μπορούσαν…

Στη συνέντευξη που έδωσε στην εκπομπή «60 λεπτά» του Νταν Ράθερ στο CBS, ο
Μπιλ Κλίντον αποκάλεσε το ειδύλλιό του με τη Μόνικα Λιουίνσκι «ένα φρικτό
ηθικό σφάλμα», το οποίο έριξε φως «στο πιο σκοτεινό κομμάτι της εσωτερικής του
ζωής». Για να μην πούμε το πιο δύσκολο κομμάτι της ζωής του για την πλάτη του,
αφού, όπως δήλωσε, μετά το σκάνδαλο κοιμόταν τα βράδια μήνες ολόκληρους στον
καναπέ.

«Έκανα αυτό που έκανα για τον χειρότερο δυνατό λόγο», είπε στον Νταν Ράθερ για
τη σχέση του με τη Μόνικα, «απλώς επειδή μπορούσα να το κάνω. Νομίζω ότι αυτός
είναι ο πιο ηθικά μεμπτός λόγος που μπορεί να έχει κανείς για να κάνει
οτιδήποτε».

Απλώς επειδή μπορούσε. Ένας ολόκληρος εννοιολογικός κόσμος εμπεριέχεται σ’
αυτήν την απλή φράση. Το «μπορούσε» του Κλίντον αντικατοπτρίζει μία εγωιστική
(«Ποιος θα με σταματήσει;») κίνηση εξουσίας, η οποία πηγάζει από μία στάση
απόλυτου άρχοντα, η οποία δεν γνωρίζει τι σημαίνει υποχρέωση ή τι σημαίνει
«πρέπει».

Στο βιβλίο του, ο Μπ. Κλίντον, ο οποίος είχε σχέση επιλογής με τη Μόνικα και
όχι σχέση αναγκαιότητας, παραπονείται για τη στάση απόλυτου άρχοντα των
Ρεπουμπλικάνων, γράφοντας ότι η διαδικασία για την αποπομπή του δεν είχε ως
κίνητρό της ούτε την «ηθική» ούτε «το κράτος του νόμου», αλλά το «επειδή
μπορούμε να το κάνουμε».

Το ένστικτο που ακολούθησε ο Κλίντον στην υπόθεση της Μόνικα χαρακτηρίζει μία
ολόκληρη κατηγορία αρσενικών και τροφοδοτείται από ένα ισχυρό κοκτέιλ
τεστοστερόνης και οπορτουνισμού. Το ίδιο ένστικτο οδήγησε τον Τζορτζ Μπους
στην πορεία παραφροσύνης του στο Ιράκ. Μετά την 11η Σεπτεμβρίου, ο πρόεδρος, ο
αντιπρόεδρος και ο υπουργός Αμύνης ήθελαν να πάνε στη Μέση Ανατολή και να
«δείρουν» κάποιον κακό για να αισθανθούν όμορφα, να τρίξουν τα δόντια στους
εχθρούς μας και να δείξουν σε όλους τους Αμερικανούς πόσο δυνατός είναι ο
πρόεδρος.

H Maureen Dowd είναι αρθρογράφος στους «New York Times»