ΓNΩMH Tο τρένο της καταξίωσης

Δέκα παρά τέταρτο φεύγει αύριο το τρένο της καταξίωσης. Με μηχανοδηγό έναν
Γερμανό και επιβάτες Έλληνες. Πριν από σαράντα χρόνια, τα τρένα της πίκρας και
του καημού, μετέφεραν στη Γερμανία τους μετανάστες μας. Τώρα, οι Γερμανοί μάς
ξεπληρώνουν την υποχρέωση και μας οδηγούν, με έναν συμπατριώτη τους, όχι σε
εργοστάσια αυτοκινήτων ή χαλκού, αλλά σε αθλητικούς παραδείσους.

Με τη Ρωσία παίζουμε αύριο. Μια ομάδα τσακισμένη, σακατεμένη, πληγωμένη.
Είμαστε φαβορί, για νίκη και πρόκριση. Δεν πρέπει όμως να μπούμε στο γήπεδο με
την ιδέα ότι θα βρούμε δρόμο στρωμένο με τριαντάφυλλα. Το λαβωμένο θηρίο είναι
πάντοτε επικίνδυνο. Λαβωμένα θηρία αυτοί, αδίστακτοι κυνηγοί εμείς. Εδώ που
φθάσαμε, είμαστε υποχρεωμένοι να… τους δαγκώσουμε. Αν γονατίσουμε τη «ρώσικη
αρκούδα» θα συνεχίσουμε το ποδοσφαιρικό μας σαφάρι. Κι επειδή έχουμε αποδείξει
ότι θέλουμε να ζήσουμε αυτήν την υπέροχη περιπέτεια, θα πορευθούμε στις
ποδοσφαιρικές στέπες της Ευρώπης.

Αύριο βράδυ ο Μέγας Όθων και οι πολεμιστές του θα γράψουν ιστορία. Και μαζί
τους, θα εκτοξεύσουν έναν ολόκληρο λαό στα ουράνια. Τι κι αν η ακρίβεια έσπασε
κάθε ρεκόρ; Ποιος νοιάζεται, που, ενώ η τιμή των καυσίμων πέφτει διεθνώς, στη
χώρα μας παραμένει σταθερά στα ύψη;

Ας προκριθεί η Εθνική και ας συνεχίσουμε να τρώμε φακές επί έναν μήνα! Οι
πραγματικοί πρεσβευτές της Ελλάδας, οι παίκτες μας, δικαιούνται φιλέτα,
μπριζόλες, αστακούς και καραβίδες. Ματώνουν, τιμάνε την Ελλάδα. Οι άλλοι,
τρώνε στις δεξιώσεις με εφτά μασέλες και αλλάζουν γομφίους και προγομφίους
κάθε εβδομάδα. Ο Καραμανλής έστειλε ήδη δύο συγχαρητήρια τηλεγραφήματα στον
Ότο και τους παίκτες του. Οι υπόλοιποι κύριοι μπορούν να περιμένουν…