ANAΛΩΣIMA Zιντάν – Mπέκαμ

Στο γρασίδι ο χορός της μπάλας, στις κάλπες ο χορός της Ευρώπης. Κουρασμένη
λίγο η κυρά, η Ευρώπη δηλαδή, ξεκούραστοι κι ακαταμάχητοι οι αστέρες της
μπάλας. Μπαλέτο με την μπάλα οι Αγγλογάλλοι. Ποιον να διαλέξεις, όταν
διεκδικούν την ψήφο σου δύο σύμβολα τού… πώς να το πούμε; Του ανδρισμού
ίσως; Κάτι τέτοιο τέλος πάντων. Άντε πες ότι σ’ αρέσουν οι ξανθοί, αλλά να
είσαι με τους Άγγλους, την επιφύλαξή τους πια την αφόρητη για την ήπειρο, τα
μίλια και τα πόδια και τα πούντια τους και το δημοψήφισμά τους; Μια ζωή να
κάνουν τους δύσκολους οι νησιώτες, μην έρθει το νησί τους κοντύτερα και
τσαλακωθεί ο Μεσημβρινός του Γκρήνουιτς. Σε δύσκολη θέση μας έβαλε όσες
προτιμούμε τους ξανθούς και αναφανδόν τον Μπέκαμ. Ξύρισε και το κεφάλι σαν
τους αρχαίους μονομάχους που φοβόνταν να μην τους αρπάζουν οι αντίπαλοι από τα
μαλλιά. Άμυνα η Αγγλία, με Μπέκαμ και κείνον τον άλλον ανάλατο ξανθό Κιλρόι
Σιλκ, τον Μεταξωτό κύριο, με το επιδέξιο κόμμα που πήρε άριστα είκοσι τα εκατό
πλασάροντας ανεξαρτησία, επίθεση η Γαλλία με τον μελαχρινό Ζιντάν, προϊόν
επιμιξίας με σκουρότερους Ευρωπαίους, επιτυχημένα αφομοιωμένους και
ταξιδεμένους από δρόμους στεριανούς. Και με τον Σιράκ να δέχεται κι άλλο
πλήγμα. Ευτυχώς, το αποτέλεσμα έκρινε τη διαφορά, νίκησε η Γαλλία και
ησυχάσαμε. Σαν να νίκησε και η Ευρώπη στις εκλογές, αλλά με τα φτερά
ψαλιδισμένα. Το σνομπάρισμα των πολιτών δεν τη βοηθάει να ανακαλύψει τον
καινούργιο εαυτό της. Στην άμυνα κι αυτοί, δεν έχουν καταλάβει ότι είναι ένα
εύθραυστο συλλογικό κατασκεύασμα που θέλει κράτημα από όλες τις πλευρές για να
στέκεται όρθιο.