Πρόσωπα «Σαν το βάλσαμο στην πληγή»

«Είναι σαν το βάλσαμο, τον βάζεις σε μια πληγή κι αυτή γιατρεύεται», είχε
πει ένας Άραβας διπλωμάτης για τον Λαχντάρ Μπραχίμι.

Λαχντάρ Μπραχίμι. Είδε στο Ιράκ σημάδια που του θύμισαν τον ΛίβανοΕίναι
βέβαια πολύ νωρίς για να μιλήσει κανείς για επούλωση πληγών στο Ιράκ, αλλά ο
Αλγερινός απεσταλμένος του ΟΗΕ έκανε χθες ένα πρώτο βήμα, με την ορκωμοσία
ενός Ιρακινού προέδρου, ενός Ιρακινού πρωθυπουργού και μιας ιρακινής
κυβέρνησης στη Βαγδάτη.

Έπειτα από δεκαετίες διαχείρισης δύσκολων αποστολών, με τελευταία τη διετή
θητεία του ως απεσταλμένου του ΟΗΕ στο Αφγανιστάν – είχαν προηγηθεί η Υεμένη,
το Ζαΐρ επί Μομπούτου, η Αϊτή, η Νότια Αφρική, το Ιράκ επί Σαντάμ Χουσεΐν -, ο
Μπραχίμι ανταμείφθηκε στα τέλη της περυσινής χρονιάς με έναν άνετο διορισμό
στη Νέα Υόρκη, ως ειδικός σύμβουλος του Γενικού Γραμματέα σε θέματα επίλυσης
συγκρούσεων. Αλλά πριν προλάβει καλά καλά να εγκατασταθεί στο νέο γραφείο του,
του ανατέθηκε ίσως η δυσκολότερη μέχρι σήμερα αποστολή – να βάλει σε τάξη τον
ιρακινό κυκεώνα. «Υποστηρίζει πως όλες οι συγκρούσεις είναι διαφορετικές»,
λέει στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» ο εκπρόσωπός του, ο Άχμεντ Φάουζι. «Αλλά όταν
επισκέφθηκε τη Βαγδάτη τον Φεβρουάριο, είπε πως είδε σημάδια που του θύμισαν
τον Λίβανο, μια χώρα που ήταν κάποτε σύμβολο αρμονίας και για την οποία ουδείς
πίστευε πως θα κατέληγε σε εμφύλιο».

Την εποχή εκείνη, ο Μπραχίμι δέχθηκε επιθέσεις επειδή είναι Άραβας σουνίτης,
ενώ το γεγονός ότι επέκρινε την αμερικανική πολιτική διώξεων των μελών του
κόμματος Μπάαθ προκάλεσε τις υποψίες της σιιτικής πλειοψηφίας. Παράλληλα η
δήλωσή του σε γαλλικό ραδιοσταθμό πως η ισραηλινή πολιτική κατά των
Παλαιστινίων «δηλητηριάζει» την περιοχή και περιπλέκει το έργο του στο Ιράκ
προκάλεσε επικριτικά σχόλια στον αμερικανικό Τύπο. Έχει καταστήσει σαφές πως η
εντολή του στο Ιράκ δεν είναι μακροπρόθεσμη, πως περιορίζεται στην
οριστικοποίηση της νέας κυβέρνησης και πως δεν προτίθεται να αναλάβει τη θέση
του μόνιμου απεσταλμένου του ΟΗΕ στη χώρα αυτή.

Ο Μπραχίμι, που την 1η Ιανουαρίου έκλεισε τα 70, μεγάλωσε στην Αλγερία την
εποχή που η χώρα βρισκόταν υπό γαλλική κατοχή και δούλεψε μυστικά για το FLN,
το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο της Αλγερίας, όταν σπούδαζε Νομικά και
Πολιτικές Επιστήμες στη Γαλλία. Το 1979, ως αναπληρωτής γραμματέας του
Αραβικού Συνδέσμου, μεσολάβησε στη συμφωνία της Ταΐφ με την οποία
τερματίσθηκαν 17 χρόνια εμφυλίου στον Λίβανο. Το μοναδικό ίσως μελανό σημείο
στη σταδιοδρομία του ήταν ότι, ως υπουργός Εξωτερικών της Αλγερίας το 1991,
προσπάθησε να δικαιολογήσει το πραξικόπημα του αλγερινού στρατού που ακύρωσε
τη νίκη των Ισλαμιστών στις εκλογές. Δύο χρόνια αργότερα, έφυγε απογοητευμένος
από την Αλγερία και άρχισε να εργάζεται για τον ΟΗΕ.