Βρέθηκα τελευταία στη Λευκωσία. Αυτό που διαπίστωσα στην Κύπρο (όσο και
στην Ελλάδα) είναι ότι αρκετοί άνθρωποι (πολιτικοί, διπλωμάτες,
πανεπιστημιακοί, δημοσιογράφοι κ.ά.) κατέχονται από μια αίσθηση βαθιάς λύπης
και απογοήτευσης για τον τρόπο που εξελίχθηκε η «υπόθεση του Κυπριακού». Κάτι
ακόμη περισσότερο: έχουν μια αίσθηση ότι «κάθε τους προσδοκία βγήκε λαθεμένη».
Και εκφράζουν αυτή την αίσθηση. Ένας διακεκριμένος διπλωμάτης που αφιέρωσε
χρόνια, πάθος, ενέργεια και κόπους στην υπόθεση «Κυπριακό» έλεγε τελευταία ότι
δεν θα ήθελε πλέον να ασχοληθεί με τις δημόσιες υποθέσεις μετά την όλη τροπή
που πήραν τα πράγματα. Και κάτι ακόμη πιο επώδυνο: υπάρχει η διάχυτη αίσθηση
ότι στην «υπόθεση Κυπριακό – Ευρώπη» ειπώθηκαν «πολλά ψέματα», πολλά
προσχήματα και λίγη σχετικά αλήθεια. Και ότι ίσως συνεχίζεται να λέγονται
ψέματα. Είναι, ίσως, η περίοδος της γενικευμένης απογοήτευσης και του ψέματος.
Είναι η βαθιά αυτή αίσθηση ότι «Είναι οι προσπάθειές μας των
συφοριασμένων/είν’ οι προσπάθειές μας σαν των Τρώων. /Κομμάτι κατορθώνουμε·
κομμάτι/παίρνουμ’ επάνω μας· κι αρχίζουμε/νάχουμε θάρρος και καλές ελπίδες/και
πάντα κάτι βγαίνει και μας σταματά». Ο γράφων ανάλωσε μεγάλο μέρος της
επαγγελματικής και επιστημονικής του διαδρομής στην υπόθεση «Ευρώπη – Κύπρος».
Συνέπραξε σε όλα τα στάδια της διαδικασίας από την εκκίνησή της μέχρι σήμερα.
Άκουσε πολλά επιχειρήματα και λόγια αν και «Οι Αλεξανδρινοί ένοιωθαν
βέβαια/που ήσαν λόγια αυτά και θεατρικά». Άκουσε πολλές υποσχέσεις που έμειναν
βεβαίως υποσχέσεις -«ένα πουκάμισο αδειανό». Το Κυπριακό παραμένει άλυτο και
όχι μόνο. «Και τώρα; /Τώρα απελπισία και καϋμός. / Είχαν δίκιο τα παιδιά στη
Ρώμη/Δεν είναι δυνατόν να βασταχθούν οι δυναστείες/που έβγαλε η κατάκτησις των
Μακεδόνων/Αδιάφορον: επάσχισεν αυτός/όσο μπορούσε αγωνίσθηκε. /Και μες στη
μαύρη απαγοήτευσή του, /ένα μονάχα λογαριάζει πια/με υπερηφάνεια· που, /και εν
τη αποτυχία του, /την ίδιαν ακατάβλητη ανδρεία στο κόσμο δείχνει. /T’ άλλα
-ήσαν όνειρα και ματαιοπονίες. /Αυτή η Συρία -σχεδόν δεν μοιάζει σαν πατρίς
του, /αυτή είν’ η χώρα του Ηρακλείδη και Βάλλα». Κατά τ’ άλλα «Εδώ τελειώνουν
τα έργα της θάλασσας, τα έργα της αγάπης…/Εμείς που τίποτα δεν είχαμε θα
τους διδάξουμε τη γαλήνη».
Ο Π.K. Ιωακειμίδης είναι καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και
Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών.
