MATIEΣ Ψηφοδέλτια

Άλλοι λένε «μπράβο», άλλοι λένε «αίσχος», άλλοι κουνάνε το κεφάλι τους
μελαγχολικά και άλλοι ψιθυρίζουν «δεν βαριέσαι…». Οι Νεοδημοκράτες πιστεύουν
ότι ο Πρωθυπουργός κατάρτισε ένα ψηφοδέλτιο για τις ευρωεκλογές, που «είναι
μια χαρά, αλλά χωρίς τίποτα το ιδιαίτερο». Οι Πασόκοι είναι μάλλον
συγχυσμένοι, αλλά προσπαθούν να πουν στα «παράθυρα» ότι «ο πρόεδρος τόλμησε,
ποντάροντας στην ανανέωση». Ο Παναγιωτακόπουλος, όμως, «τα χώνει χοντρά»: «Ο
Παπανδρέου είναι εκτός τόπου και χρόνου». Και ο Μητσοτάκης, καταπίνοντας το
κινίνο του Σαμαρά, δηλώνει ότι «το ψηφοδέλτιο, θα μπορούσε να είναι και
καλύτερο…».

Ελάχιστους γνωρίζω από τους υποψήφιους ευρωβουλευτές. Μου άρεσε, όμως, το
πρόσωπο της τριαντάχρονης κ. Ματσούκα, που την έβγαλε στις ειδήσεις ο
Χατζηνικολάου. Πρόσωπο καθαρό, διαφανές, ελκυστικό. Φαίνεται πως έχει δύναμη
αυτή η γυναίκα. Και παλεύει. Και είναι πολύ θετικό το ότι έχει σκοπό να
παλέψει σκληρά στις Βρυξέλλες, για να βελτιώσει τη θέση των εργαζομένων.

Τον Σταύρο Λαμπρινίδη, τον έχω γείτονα. Έχουμε κάνει και παρέα. Λαμπρός
επιστήμονας και εξαίρετος άνθρωπος. Και ιδεολόγος: Παράτησε μια στρωμένη
καριέρα στην Αμερική – επιτυχημένος δικηγόρος – για να ‘ρθει στην Ελλάδα και
να εργασθεί κοντά στον Σημίτη, αλλά κυρίως δίπλα στον Γιώργο, για το ΠΑΣΟΚ. Θα
‘θελα, όμως, να τον ρωτήσω: τι δουλειά έχεις εσύ με τέτοια πράγματα – συνεχή
αεροπορικά ταξίδια κ.λπ. – όταν σε περιμένει στο σπίτι σου, στην Ακρόπολη, ένα
υπέροχο μωράκι, που δεν έκλεισε ακόμη τα δύο του χρόνια;

Στενοχωρήθηκα που δεν είναι στο ψηφοδέλτιο της N. Δημοκρατίας ο Στ. Ξαρχάκος.
Όχι μόνο γιατί είναι παλιός και στενός μου φίλος, διακεκριμένος συνθέτης και
άνθρωπος που παράγει έργο. Αλλά και διότι είδε από μιαν άλλη οπτική, την
οπτική του καλλιτέχνη, πολλά ευρωπαϊκά θέματα και με τις παρεμβάσεις του
βοήθησε, στο μέτρο του δυνατού, ν’ αλλάξουν προς το καλύτερο κάποια πράγματα.

Στενοχωρήθηκα για τον Ξαρχάκο, αλλά ευχαριστήθηκα για τον Μαυρομμάτη. Είναι
συνάδελφος εδώ και δεκαετίες και ξέρει τα «αθλητικά» όσο ελάχιστοι στην
Ελλάδα. Μιλάει τέσσερις γλώσσες, και σίγουρα, αν δεν τον είχε… καταβροχθίσει
η δημοσιογραφία – και τώρα η πολιτική – θα μπορούσε να ‘χει προχωρήσει πολύ
στο θέατρο, ως σκηνοθέτης.

Άφησα τελευταίο τον Νίκο Σηφουνάκη. Δεν είναι αντάξιά του η 8η θέση. Θα
‘πρεπε, η θέση του να είναι πολύ πιο ψηλά. Έχει δουλέψει πολύ ως νομάρχης –
άλλαξε τη Λέσβο – και ως γενικός διευθυντής της EPT, ήταν πολλές φορές
υπουργός και τα πήγε μια χαρά, είναι πολιτικός με ιδέες και τόλμη. Και δεν
πρέπει να ξεχνάμε τη δράση του στα χρόνια της δικτατορίας.

Το πιο σημαντικό στα νέα ψηφοδέλτια: έχουν πολλές γυναίκες. Και ένα, το
«Γυναίκες για μια άλλη Ευρώπη», μόνο γυναίκες!