Pίχνουν «στάχτη στα μάτια»

Αναδιατυπώσεις άνευ σημασίας επιλέγει το υπουργείο Εσωτερικών για τη
ρύθμιση μονιμοποίησης συμβασιούχων, επιμένοντας στις βασικές διατάξεις που
εξαιρούν χιλιάδες εργαζομένων.
![]() |
«Στάχτη στα μάτια» όσων ελπίζουν σε μονιμοποίηση στο Δημόσιο αποτελούν οι
τελικές τροποποιήσεις του Προεδρικού Διατάγματος, το οποίο αναμένεται σήμερα
να αποσταλεί στο ΣτΕ. Παρά τις αντιδράσεις των ίδιων των συμβασιούχων και τις
παρατηρήσεις που περιλαμβάνονται στη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής
Επιτροπής – της αρμόδιας βάσει νόμου γνωμοδοτικής επιτροπής εργοδοτών και
συνδικαλιστών -, το υπουργείο Εσωτερικών αρνείται να διευρύνει το πεδίο
εφαρμογής της ρύθμισης.
Αρνητική υπήρξε συγκεκριμένα η απάντηση του υπουργείου απέναντι στην
τροποποίηση δύο βασικών διατάξεων που θα οδηγούσαν στην άρση του αποκλεισμού
κατηγοριών συμβασιούχων. Έτσι, το υπουργείο επιμένει να διατηρήσει την τρίμηνη
διακοπή μεταξύ συμβάσεων ως ένα από τα κριτήρια μονιμοποίησης. Και αυτό, παρά
τις έντονες διαφωνίες, καθώς όπως επισημαίνεται με το όριο αυτό ουσιαστικά
εξαιρούνται όλοι όσοι υπέγραφαν συμβάσεις τηρώντας τα κριτήρια του νόμου περί
προσλήψεων, που ορίζει τετράμηνη διακοπή.
Αντίθετο εμφανίστηκε το υπουργείο και στην εισήγηση να περιληφθούν στη ρύθμιση
και όσοι συμπληρώσουν την απαιτούμενη 24μηνη προϋπηρεσία έως το τέλος του
έτους – για παράδειγμα στην περίπτωση αυτή συγκαταλέγεται η μεγάλη πλειονότητα
των συμβασιούχων στα ΚΕΠ. Στο Διάταγμα θα παραμείνει ως προϋπόθεση η
συμπλήρωση της προϋπηρεσίας έως την έναρξη ισχύος, δηλαδή γύρω στα μέσα
Ιουνίου.
Ακόμη όμως και διατάξεις που φαινομενικά δείχνει να τροποποιεί το υπουργείο
δεν αλλάζουν στην ουσία το πνεύμα του Διατάγματος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα
είναι πως συμφώνησε στην απάλειψη της ημερομηνίας της 10ης Ιουλίου 2002, οπότε
αναφερόταν στο αρχικό Π.Δ. πως θα έπρεπε να υπάρχει ενεργής σύμβαση. Στο
τελικό κείμενο δεν θα αναφέρεται η συγκεκριμένη ημερομηνία, αλλά η νέα
διατύπωση πως το Διάταγμα έχει εφαρμογή σε σχέσεις που συνήφθησαν μετά την
καταληκτική ημερομηνία εναρμόνισης της Οδηγίας με το εθνικό δίκαιο έχει στην
πράξη το ίδιο αποτέλεσμα.














