Tο Tέταρτο κουδούνι

Ο Λεονίντ Χέιφετς, απ’ τους κορυφαίους Ρώσους σκηνοθέτες, διευθυντής σήμερα
του Ακαδημαϊκού Θεάτρου «Μαγιακόφσκι» της Μόσχας και, παλαιότερα, του τότε
«Θεάτρου του Κόκκινου Στρατού», καθηγητής στo ονομαστό Κρατικό Ινστιτούτο
Θεάτρου (GIDIS) της Μόσχας, τιμημένος με τον τίτλο του Καλλιτέχνη του Λαού –
πριν από λίγες μέρες ο ίδιος ο πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν τον είχε συγχαρεί για
την εβδομηκοστή επέτειο των γενεθλίων του – φτάνει αυτές τις μέρες στην Αθήνα.

Πρόκειται να συζητήσει με τον Γιώργο Κιμούλη (φωτογραφία) για το
ανέβασμα, τον προσεχή χειμώνα, του «Βυσσινόκηπου» του Τσέχωφ.

Οι σχετικές συζητήσεις είχαν γίνει και πριν από μερικά χρόνια, όταν ο
Γιώργος Κιμούλης είχε παρουσιάσει στο Θέατρο «Πόρτα» τον «Άμλετ» και είχε
αναγγείλει για την ίδια σεζόν τον «Βυσσινόκηπο», αλλά το σχέδιο δεν είχε
ευοδωθεί.

Έως και η Αυτού Θειοτάτη Παναγιώτης ο Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως
και Νέας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος ξέχασε για λίγο
τον εν Χριστώ αδελφό του κ.κ. Χριστόδουλο και τη φούρκα που του ‘χει και
προσευχήθηκε για τον Εθνικό μας Σάκη – «οφ», πάντως, αυτό, κι όχι «ον κάμερα»
(κι ο άλλος ο Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ.κ. Αμβρόσιος να του την «μπαίνει»
και να το λέει το τραγουδάκι «πορνοτράγουδο»…).

Ότι πήραμε ως Ελλάς στην Γιουροβίζιον την – καλή σε σχέση με το…
φαύλο παρελθόν αλλά απογοητευτική σε σχέση με την πρωτιά, την φλογερά
αναμενομένην από σύμπαν το συσπειρωμένον ενώπιον του εκ Βορρά (ουκρανικού)
κινδύνου ελληνικόν έθνος – τρίτη θέση, τώρα, πώς να το εκλάβω;

Ότι η Παναγιά εισάκουσε τον Παναγιώτατο κι έβαλε το χέρι Της και δεν
πατώσαμε – οπότε σύντομα ακούω τον Σάκη να τραγουδά το «Τη Υπερμάχω…» στο
Φανάρι; Ή ότι είπε η Χάρη Της του Πατριάρχου «κοίτα, εμένα μη με ανακατεύεις
με τέτοια, κι όσα points θέλει η Αλβανία ας του δώσει…»;

Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή…

Επιτέλους! Το ΚΘΒΕ ανακοίνωσε τα αποτελέσματα του αξιέπαινου
διαγωνισμού συγγραφής ελληνικού έργου που είχε προκηρύξει απ’ τις 3 Ιουλίου
του 2002 με αφορμή τα σαραντάχρονά του. Και που η προθεσμία του – για κατάθεση
των προς κρίσιν έργων – είχε λήξει απ’ τις 28 Απριλίου του 2003!

Ύστερα από έναν χρόνο! Τώρα θα μου πείτε, πότε να διαβάσουν εκατόν
ενενήντα πέντε έργα που είχαν κατατεθεί… Ναι, αλλά κόντεψε να «βρωμίσει»
πια…

Αρχίζω να ανησυχώ…

Κι αν η κούτρα κανενός, εκεί, στο «Fame Story», κατεβάσει την ιδέα να
βάλει την κακομοίρα την Καλομοίρα – προσωπικότης πανελληνίου βεληνεκούς ως εκ
της συμμετοχής της στο περί ου ο λόγος «ριάλιτι»… – να τραγουδήσει,
συνειρμού γενομένου, και Καλομοίρη;

Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή…

Σοφία Σεϊρλή, Μαρία Κεχαγιόγλου, Μαρία Σκουλά, Σίμος Κακάλας, Γιάννος
Περλέγκας, Αστέρης Πελτέκης, Ιορδάνης Αϊβάζογλου: η διανομή στο «Έξι νύχτες
στην Ακρόπολη» του Γιώργου Σεφέρη που ανεβάζει – πολύ ενδιαφέρον ακούγεται –
σε διασκευή της η Έφη Θεοδώρου με το ΚΘΒΕ.

Στη Ρωμαϊκή Αγορά της Θεσσαλονίκης, απ’ τις 28 Μαΐου.

Λέω ν’ ανεβώ…

Για την Σουηδία έφυγε στις 2 Μαΐου ο σκηνοθέτης Γιάννης Χουβαρδάς. Θα
ανεβάσει εκεί, τον Σεπτέμβριο, συνεχίζοντας την ευδόκιμη συνεργασία του με την
Όπερα του Γκέτεμποργκ, την όπερα του Ρίχαρντ Στράους «H γυναίκα χωρίς σκιά»
και ήδη ξεκίνησε τον πρώτο κύκλο δοκιμών.

Στην Σκανδιναβία έχει όμως κλείσει να ανεβάσει και αρχαία τραγωδία –
στη Νορβηγία. Θα κάνει αργότερα, στο Εθνικό Θέατρο του Όσλο, τις «Βάκχες» του
Ευριπίδη.

Πολύ παλιό, αλλά τώρα το άκουσα και το βρήκα εξαιρετικό. Ελπίζω κι
εσείς.

Μια εποχή που ο Γιάννης Τσαρούχης δεν είχε και τις καλύτερες των
σχέσεων με τον Κώστα Ταχτσή, όταν έβγαινε στον δρόμο για ταξί, φώναζε με τη
χαρακτηριστική φωνή του: «Ταχτσί! Ταχτσί!».

Si non e vero…

Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή…

Τώρα, που η χειμωνιάτικη – ανοιξιάτικη σεζόν λήγει, έτσι, απολογιστικά
αλλά και προσωπικά, θέλω να αναφερθώ σε μια ερμηνεία «μη πρωταγωνιστικού»
ρόλου που, κατά γενική ομολογία, τη σημάδεψε.

Ο Γιάννης Ροζάκης (στη φωτογραφία), ηθοποιός σταθερής αξίας αλλά και
εξελισσόμενος, γαλήνιος και σώφρων Τάλμποτ στην έξοχη σιλερική «Μαρία
Στιούαρτ» του Νίκου Μαστοράκη στο θέατρο «Οδού Κεφαλληνίας», πλάι και σε
άλλους άξιους συναδέλφους του, πρόσφερε ένα μάθημα υποκριτικής ωριμότητας και
λιτότητας.