BIOΛOΓIKA ΠPOΪONTA Eις… υγείαν

Στο 17ο χιλιόμετρο της Εθνικής Οδού Σπάρτης – Γυθείου εκτείνονται πολλά
στρέμματα βιολογικών αμπελώνων. Εδώ και τέσσερα χρόνια παράγονται εκεί κρασιά
πλήρως βιολογικά! Πρόκειται για το κτήμα Θεοδωρακάκου, ένα από τα δεκάδες
κτήματα που παράγουν πλέον βιολογικά κρασιά στην Ελλάδα.

«Το μεγαλύτερο μέρος των αμπελώνων μας βρίσκεται γύρω από το οικογενειακό
οινοποιείο μας. Πρέπει δηλαδή οι αμπελώνες να βρίσκονται γύρω από το
οινοποιείο και η οινοποίηση να γίνεται σε αυτό», εξηγεί ο ιδιοκτήτης του κ.
Θεοδωρακάκος. «Η μείωση της στρεμματικής απόδοσης του αμπελιού ήταν η
κυριότερη δυσκολία τα πρώτα χρόνια. Αποκτήσαμε όμως εμπειρία και
αντιμετωπίζουμε με ικανοποιητικό τρόπο τις ασθένειες του αμπελιού»,
συμπληρώνει. «Αυτό όμως επιτυγχάνεται ύστερα από επίπονες προσπάθειες. Στην
κυριολεξία πρέπει να είσαι όλη την ημέρα στο αμπέλι. Ειδικά όταν πρέπει να
παρακολουθείς ταυτόχρονα μεγάλες εκτάσεις και να επεμβαίνεις προληπτικά,
χρειάζονται πολλά εργατικά χέρια και μεγάλη οικονομική επιβάρυνση. Αυτό σε
συνδυασμό με τη μειωμένη στρεμματική απόδοση ανεβάζει το καλλιεργητικό κόστος
σε σχέση με τη συμβατική γεωργία».

Στα βιολογικά κρασιά, η καλλιεργητική περίοδος ξεκινάει στις αρχές της άνοιξης
με κλάδεμα του αμπελιού. Αργότερα, όταν το αμπέλι βλαστήσει, οι αμπελουργοί
βγάζουν τους βλαστούς που πλεονάζουν και ταυτόχρονα οργώνουν το αμπέλι για να
καταπολεμήσουν τη βλάστηση του εδάφους, μια και δεν μπορούν να ψεκάσουν με
φυτοφάρμακα. Μετά την καρπόδεση, αραιώνουν λίγο τα φύλλα για να αερίζονται
καλύτερα τα σταφύλια. Κατά τη διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου ψεκάζουν 2
– 3 φορές με θειικό χαλκό εναντίον του περονόσπορου και θειαφίζουν για το
ωίδιο (ασθένεια των αμπελιών). Ο θειικός χαλκός και το θειάφι είναι οι
μοναδικές δραστικές ουσίες που επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται στη βιολογική
καλλιέργεια. Μετά τον τρύγο, τα σταφύλια μεταφέρονται στο οινοποιείο και αφού
σπάσουν οι ρόγες στον σπαστήρα, ο πολτός πιιέζεται στο πιεστήριο και βγαίνει
το γλεύκος. Αυτό μεταφέρεται σε ανοξείδωτη δεξαμενή, όπου σε ελεγχόμενη
θερμοκρασία μετατρέπονται τα σάκχαρα του γλεύκους σε οινόπνευμα. Έτσι το
γλεύκος γίνεται κρασί.

Στη διαδικασία της οινοποίησης δεν γίνεται χρήση χημικών ουσιών, ώστε το κρασί
να αποκτήσει την επιθυμητή διαύγεια. H χρήση διοξειδίου του θείου, της χημικής
ουσίας που λειτουργεί ως συντηρητικό, γίνεται με μέτρο. Οι διαφορές με το
συμβατικό κρασί: Τα χαρακτηριστικά των βιολογικών κρασιών, και ιδιαίτερα η
γεύση, είναι πιο πλούσια και πιο έντονα από αυτά των συμβατικών.

H κατανάλωση: Όσο περνάνε τα χρόνια τόσο μεγαλύτερος αριθμός καταναλωτών
ενδιαφέρεται για το βιολογικό κρασί. Ακόμα όμως δεν έχει τη θέση που του
αρμόζει στην ελληνική αγορά.

Και βιολογική μπίρα

Στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια παράγεται και… βιολογική μπίρα. Τα συστατικά
της (το κριθάρι και ο λυκίσκος) καλλιεργούνται με βιολογική μέθοδο, δηλαδή
χωρίς να χρησιμοποιούνται χημικά λιπάσματα και φυτοφάρμακα.

Πρώτη ύλη για την παραγωγή βιολογικής μπίρας είναι η βύνη (βρεγμένο κριθάρι
που έχει φουσκώσει και έχει ανοίξει). Αυτή τοποθετείται στην αλεστική μηχανή
και εκ των υστέρων στο ζυθοβραστήριο, όπου αφήνεται να σιγοβράσει με το νερό.
Αργότερα το μείγμα τοποθετείται σε δοχείο διήθησης, όπου ξεχωρίζει το ρευστό
υλικό από τα στέρεα κομμάτια της βύνης. Αυτό ξανατοποθετείται στον βραστήρα
μαζί με τον λυκίσκο, όπου και βράζει για μιάμιση ώρα.

Ο χυλός που δημιουργείται, τοποθετείται σε άλλο μηχάνημα, όπου γίνεται ο
πλήρης διαχωρισμός του καθαρού υγρού, το οποίο στη συνέχεια ψύχεται και
τοποθετείται στις δεξαμενές ωρίμανσης, όπου προστίθεται η μαγιά.

Τόσο την μπίρα όσο και το κρασί μπορείτε να τα προμηθευτείτε στα ειδικά
καταστήματα που πωλούν βιολογικά προϊόντα και στα σούπερ μάρκετ.
Αναζητήστε στα μπουκάλια τα σήματα πιστοποίησης.